ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସ୍ତ୍ରୀରୂପେଭ୍ଯୋ ନମନଂ କାର୍ଯମେଵ ତଥୈଵ ପଦ୍ମସ୍ଯ ଚ ମଧ୍ଯଭାଗେ । ଅନୁଗ୍ରହାଖ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଦେଵୀ ଵାଯୁର୍ଵିଯଚ୍ଛେଷରୁଦ୍ରାଦିକାନାମ୍ ॥ ୩,୨୪.

ନାରୀ ରୂପମାନେଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅନୁଗ୍ରହ ନାମକ ଦେବୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବାୟୁ, ବିୟଚ୍ଛ, ଶେଷ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ସ୍ତ୍ରୀରୂପାଣାଂ ନମନଂ କାର୍ଯମେଵ ସୁଯୋଗପୀଠସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପ ଭୂତମ୍ । ସଦା ନମେଚ୍ଛ୍ରୀମଦନନ୍ତସଂଜ୍ଞମେଵଂ ନ ମେଚ୍ଛ୍ରୀନିଵାସଂ ଚ ଦେଵମ୍ ॥ ୩,୨୪.

ନାରୀ ରୂପମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ ପୀଠର ସ୍ୱରୂପ, ସେମାନେଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ସଦା ଶ୍ରୀମଦନନ୍ତ ନାମକଙ୍କୁ ଏବଂ ଏଭଳି ଶ୍ରୀନିବାସ ଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ଵାମେ ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ପ୍ରଣମେଦ୍ଵୁଧଃ । ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ସଵ୍ଯେ ତୁ ଧରାଯୈ ପ୍ରଣମେଚ୍ଛୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ବାମ ପାଖରେ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ଥିବା ଧରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ।

ପୀଠାଦ୍ଵହିଃ ପୂର୍ଵଭାଗେ କୃପୋଲ୍କଂ ପ୍ରଣମେଚ୍ଛୁଭମ୍ । ମହୋଲ୍କଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଚୈଵ ଵୀରୋଲ୍କଂ ପଶ୍ଚିମେ ନମେତ୍ ॥ ୩,୨୪.

ପୀଠର ବାହାରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କୃପୋଲ୍କାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମହୋଲ୍କାଙ୍କୁ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବୀରୋଲ୍କାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତରେ ଚ ନମଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଯୁଲ୍କାଯ ଚ ମହାତ୍ମନେ । ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି ଚ କୋଣେଷୁ ସହସ୍ରୋଲ୍କଂ ନମେତ୍ସୁଧୀଃ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଉଲ୍କା ନାମକ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଚାରିଟି କୋଣରେ ସହସ୍ରୋଲ୍କାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵେ ତୁ ଵାସୁଦେଵାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣେ । ସଂକର୍ଷଣାଯ ଦେଵାଯ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ଚ ପଶ୍ଚିମେ ॥ ୩,୨୪.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସଂକର୍ଷଣ ଦେବଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତରେ ହ୍ଯନିରୁଦ୍ଧ୍ଯା ନମସ୍କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ । ଆଗ୍ନେଯେ ଚ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍କନ୍ଯେ ମାଯାଂ ସଦା ଶୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ କ୍ଳାନ୍ତି ବିନା ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଆଗ୍ନେୟ କୋଣରେ, ହେ କନ୍ୟା, ସଦା ମାୟାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ।

ଜଯାଯୈ ଚ ନମସ୍କୁର୍ଯାନ୍ନୈରୃତ୍ଯେ ଚାପି ଵାଯଵେ । କୃତ୍ଯେ ଚୈଵ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦୀଶାନ୍ଯେ ଶାନ୍ତିସଂଜ୍ଞକାମ୍ ॥ ୩,୨୪.

ନୈୃତ୍ୟ କୋଣରେ ଜୟାଙ୍କୁ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଈଶାନ କୋଣରେ କୃତ୍ୟା, ଯିଏ ଶାନ୍ତି ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

କେଶଵାଯ ନମଃ ପୂର୍ଵେ ତଥା ନାରାଯଣାଯ ଚ । ମାଧଵାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାନ୍ନୈରୃତ୍ଯେ ଚାପି ଵାଯଵେ ॥ ୩,୨୪.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କେଶବଙ୍କୁ ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ନୈୃତ୍ୟ କୋଣରେ ମାଧବ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଆଗ୍ନେଯେ କନ୍ଯକେ ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଭେ । ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତଥା ॥ ୩,୨୪.

ଆଗ୍ନେୟ କୋଣରେ, ହେ କନ୍ୟା, ସଦା ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ମଧୁସୂଦନାଯ ଭୋଃ କନ୍ଯେ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ନୈରୃତୌ । ପଶ୍ଚିମେ ତ୍ରିଵିକ୍ରମାଯ ଵାମନାଯ ତଥୈଵ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ହେ କନ୍ୟା, ନୈୃତ୍ୟ କୋଣରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଏବଂ ବାମନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ରୀଧରାଯାଥ ନମସ୍କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଭାମିତି । ଉତ୍ତରେ ତୁ ମହାକନ୍ଯେ ହୃଷୀକେଶାଯ ଵୈ ନମଃ ॥ ୩,୨୪.

ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ମହାକନ୍ୟା, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ।

ତଥା ଵୈ ପଦ୍ମନାଭାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ । ଦାମୋଦରାଯ ଚୈଶାନ୍ଯେ ନମସ୍କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ଭାମିନି ॥ ୩,୨୪.

ଏହିପରି, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ କ୍ଳାନ୍ତି ବିନା ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ଈଶାନ କୋଣରେ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।

ଚତୁର୍ଥାଵରଣେ ପୂର୍ଵେ ମହାକୂର୍ମାଯ ଵୈ ନମଃ । ଵରାହାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦାଗ୍ନେଯେ କନ୍ଯକେ ଶୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ଚତୁର୍ଥ ପରିସରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବଡ଼ କୂର୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ, ହେ ଶୁଭ କନ୍ୟା, ବରାହଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଦରକାର।

ଦକ୍ଷିଣେ ନାରସିଂହାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ । ଭାର୍ଗଵାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାନ୍ନୈରୃତ୍ଯେ ଶୁଦ୍ଧଚେତସା ॥ ୩,୨୪.

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନରସିଂହ ଓ ବାମନଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପଶ୍ଚିମେ ମାଧଵାଯାଥ ତଥା କୃଷ୍ଣାଯ ଵୈ ନମଃ । ବୁଦ୍ଧାଯ ଚ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଵାଯଵ୍ଯେ କନ୍ଯକେ ଶୁଭେ ॥ ୩,୨୪.

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମାଧବ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ, ହେ ଶୁଭ କନ୍ୟା, ବୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଉତ୍ତରେ ହ୍ଯୁଲ୍କରୂପାଯ ଅନନ୍ତାଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ । ଈଶାନ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଉଲ୍କାରୂପ ଓ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଈଶାନ କୋଣରେ ନିର୍ଲସ୍ତ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଗ୍ନେଯେ ଵାରୁଣୀଂ ଚୈଵ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚୈଵ ନୈରୃତେ । ଵାଯଵ୍ଯେ ଭାରତୀଂ ଚୈଵ ଈଶାନ୍ଯେ ଗିରିଜାଂ ନମେତ୍ ॥ ୩,୨୪.

ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ବାରୁଣୀଙ୍କୁ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ଭାରତୀଙ୍କୁ ଓ ଈଶାନ କୋଣରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ଗିରିଜାଂ ଵାମଭାଗେ ତୁ ସୌପର୍ଣୈ ଚୈଵ ସଂନମେତ୍ । ପ୍ରାଗିନ୍ଦ୍ରାଯ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ସାଯୁଧାଯ ତଥୈଵ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଓ ସୌପର୍ଣ୍ଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରୂପକୁ ମଧ୍ୟ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସ ପରିଗ୍ରହାଯ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ପାର୍ଷଦାଯ ନମୋନମଃ । ଆଗ୍ନେଯେତ୍ଯଗ୍ନଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ସାଯୁଧାଯେତି ପୂର୍ଵଵତ୍ ॥ ୩,୨୪.

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାର୍ଷଦ ଓ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଦକ୍ଷିଣେ ତୁ ଯମାଯୈଵ ନୈରୃତ୍ଯାଂ ନିରୃତିଂ ଯଜେତ୍ । ପଶ୍ଚିମେ ଵରୁଣାଯୈଵ ଵାଯଵ୍ଯେ ଵାଯଵେ ନମଃ ॥ ୩,୨୪.

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଯମଙ୍କୁ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ନିରୃତିଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଓ ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ବାୟୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ଉତ୍ତରେ ଚ କୁବେରାଯ ଈଶାନ୍ଯେ ଚ ଶିଵାଯ ଚ । ଈଶାନଶକ୍ରଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସାଯୁଧାଯ ଚ ॥ ୩,୨୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କୁ, ଈଶାନ କୋଣରେ ଶିବଙ୍କୁ, ଏବଂ ଈଶାନ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ନିରୃତ୍ଯପ୍ଯତିମଧ୍ଯେ ତୁ ଶେଷାଯ ଚ ନମୋନମଃ । ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଣମେଚ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ॥ ୩,୨୪.

ନିରୃତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶେଷଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି ନମସ୍କାର କରି ଆଉ ଥରେ ଥରେ ମଣି ନମନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଇତ୍ଯେତତ୍ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଵିଧିପୂର୍ଵଂ ତୁ ଦର୍ଶନମ୍ । ଇତଃ ପରନ୍ତୁ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ରମାପତେ ॥ ୩,୨୪.

ଏହିପରି ସମସ୍ତ ବିଧି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦର୍ଶନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏଠାରୁ ଏବେ ଶ୍ରୀରେମାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ତୁ ଯଯୌ ମୁଦା । ଯଦୁକ୍ତଃ ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ଦର୍ଶନସ୍ଯ ଵିଧିଃ ଖଗ । କସ୍ଯଚିନ୍ନୈଵ ଵକ୍ତଵ୍ଯୋ ଗୋପ୍ଯତ୍ଵାଚ୍ଚ କଦାଚନ ॥ ୩,୨୪.

ଏପରି କହି ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଯାଇଲେ। ହେ ଖଗ, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତାହା କେହିଁଠି ମଧ୍ୟ କେହିଁଠି ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ସଦା ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର।

ସମାଗମୋ ଦୁର୍ଘଟ ଏଵ ଵୀନ୍ଦ୍ର ସତାଂ ଚ ସତ୍ତତ୍ତ୍ଵଵିବୋଧକାନାମ୍ । ଅନେକଜନ୍ମାର୍ଜିତପୁଣ୍ଯସଂଚଯାଦଭୂଦ୍ଗୁରୋଃ ସଂଗମ ଏଵ ତସ୍ଯ ॥ ୩,୨୪.

ହେ ଖଗେଶ୍ୱର, ସତ୍ପୁରୁଷ ଓ ସତ୍ତତ୍ୱକୁ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମିଳିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଅନେକ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ଗୁରୁଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମିଳେ।

ପଯୋ ଵିକାରଂ ଚ ନିଜଂ ଜହାତି ଶେଷସ୍ଯ ଶେଷଂ ନଲିନସ୍ଯ ଷଙ୍କଜମ୍ । ଭାଵଂ ଚଲଂ ପଙ୍କଜନାଭଯୋଗାତ୍ସତ୍ସଂଗଯୋଗାଦଶୁଭାନି ନ ସ୍ଯୁଃ ॥ ୩,୨୪.

ଦୁଧ ତାହାର ନିଜ ଗୁଣ ଛାଡ଼ି ଦହି ହୋଇଯାଏ। ପଦ୍ମର ଶେଷ ଅଂଶ ଅନିଶ୍ଚିତତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଚଞ୍ଚଳ ଭାବ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏମିତି ସଙ୍ଗରୁ ଅଶୁଭ କିଛି ହୁଏ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୫ ସା ଦ୍ଵାରଦେଶେ ଶ୍ରୀନିଵାସସ୍ଯ ଦେଵୀ ସ୍ଵାମିପୁଷ୍କରିଣୀଂ ଦଦୃଶେ କୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧମ୍ । ସ୍ଵାମିନ୍ହରେ ଶ୍ରୀନିଵାସେତି ସା ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ତାରକଂ ସମ୍ପ୍ରଦଧ୍ଯୌ ॥ ୩,୨୫.

ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଦେଉଳ ଦ୍ୱାରରେ, ଦେବୀ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାରଣ କରନ୍ତି, ଭାବନା କଲେ।

ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ପାଲନାର୍ଥଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁରସ୍ତ୍ଯେଵ ନିତ୍ଯଂ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯାଂ ଜଲେଷୁ । ଅତଃ ସ୍ଵାମିପୁଷ୍କରିଣୀତି ଚାହୁସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ କନ୍ଯକାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚକ୍ରୁଃ ॥ ୩,୨୫.

ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ପୁଷ୍କରିଣୀର ଜଳରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ସ୍ୱାମୀ ପୁଷ୍କରିଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ କନ୍ୟାମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ।