ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ତନ୍ତ୍ରୋକ୍ତପୂଜା ଦୁର୍ଲଭା ଵୈ ମୁରାରେର୍ନାମଗ୍ରହୋ ଦୁର୍ଲଭଶ୍ଚଵ ଵିଷ୍ଣୋଃ । ସୁଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ପୁଜନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ହି ସଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଭାଷଣଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ॥ ୩,୧୯.

ତନ୍ତ୍ର ଉପଦେଶିତ ମୁରାରିଙ୍କ ପୂଜା ଦୁର୍ଲଭ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ସତ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦୁର୍ଲଭ, ସତ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଶାଲଗ୍ରାମସ୍ପର୍ଶନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ସଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଦର୍ଶନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ହି । ଗୋସ୍ପର୍ଶନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ସଦ୍ଗାଯନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ସଦ୍ଗୁରୁଞ୍ଚ ॥ ୩,୧୯.

ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ସତ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦୁର୍ଲଭ। ମାନବ ଲୋକରେ ଗାଈ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ପବିତ୍ର ଗୀତ ଗାଇବା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଗୁରୁ ମିଳିବା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ସଦ୍ଭାର୍ଯାଃ ସତ୍ପୁତ୍ରକା ଦୁର୍ଲଭା ହି ଶେଷାଚଲସ୍ଥସ୍ଯ ହରେଶ୍ଚ ଦର୍ଶନମ୍ । ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ରଙ୍ଗନାଥସ୍ଯ ତୀରେ କାଵେର୍ଯା ଵୈ ଦର୍ଶନଂ ଵିଷ୍ଣୁପଦ୍ଯାଃ ॥ ୩,୧୯.

ସତ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ସତ୍ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଲଭ, ଶେଷାଚଳରେ ବସିଥିବା ହରିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। କାବେରୀ ତୀରରେ ରଙ୍ଗନାଥଙ୍କ ଦର୍ଶନ, ବିଷ୍ଣୁପଦରେ ଦର୍ଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।

କାଞ୍ଚୀକ୍ଷେତ୍ରେ ଵରଦରାଜସ୍ଯ ସେଵା ସୁଦୁର୍ଲଭା ଦର୍ଶନଂ ଚୈଵ ଲୋକେ । ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଦର୍ଶନଂ ରାମସେତୋଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା ମଧ୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେ ଚ ଶକ୍ତିଃ ॥ ୩,୧୯.

କାଞ୍ଚୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ବରଦରାଜଙ୍କ ସେବା ଏହି ଜଗତରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ, ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ରାମଙ୍କ ସେତୁ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ମଧ୍ବ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତତା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଭୀମାତୀରେ ସଂସ୍ଥିତସ୍ଯାପି ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଦର୍ଶନଂ ଚାହୁରାର୍ଯାଃ । ରେଵାତୀରେ ସଂସ୍ଥିତସ୍ଯାପି ଵିଷ୍ଣୋର୍ଗଯାକ୍ଷେତ୍ରେ ଵିଷ୍ଣୁପାଦସ୍ଯ ଚୈଵ ॥ ୩,୧୯.

ଭୀମା ନଦୀ ପାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ମହାନ୍ଭାବମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ ରେବା ନଦୀ ପାରେ ଓ ଗୟା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ତଥା ବଦ୍ରୌ ସଂସ୍ଥିତ ସ୍ଯାପି ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ସ୍ଥିତାନାମ୍ । ଶେଷାଚଲେ ଶ୍ରୀନିଵାସାଶ୍ରମେ ଚ ତପସ୍ଵିନୋ ଦୁର୍ଲଭା ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ॥ ୩,୧୯.

ଏହିପରି ବଦରୀରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏହି ମଣିଷ ଲୋକରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ। ଶେଷାଚଳ ଓ ଶ୍ରୀନିବାସ ଆଶ୍ରମରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ତପସ୍ବୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲୋକରେ ଦର୍ଶନ ଦୁର୍ଲଭ।

ପ୍ରଯାଗାଖ୍ଯେ ମାଧଵସ୍ଯାପି ନିତ୍ଯଂ ସୁଦର୍ଶନଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଵୈ ନୃଣାଂ ହି ॥ ୩,୧୯.

ପ୍ରୟାଗ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ମଧବଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଦର୍ଶନ ମଣିଷମାନେ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।

ଅତୋ ନେଚ୍ଛାମି ଭର୍ତାରଂ କୃଷ୍ଣାଦନ୍ଯଂ କଦାଚନ । ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ପିତରଂ ଯଯୌ ଶେଷାଚଲଂ ପ୍ରତି ॥ ୩,୧୯.

ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ କେବେ ବି କୃଷ୍ଣାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ୱାମୀ ଚାହେଁନି। ଏଭଳି କହି ଶେଷାଚଳକୁ ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସେ ଚାଲିଗଲେ।

କପିଲାଖ୍ଯମହାତୀର୍ଥେ ଆରୁରୋହ ମହାଗିରିମ୍ । ତତ୍ରସ୍ଥଂ ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନତ୍ଵା ମହାସତୀ ॥ ୩,୧୯.

କପିଳ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀରେ ସେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ିଲେ। ସେଠାରେ ଥିବା ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ ଦେଖି, ମହାସତୀ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ତ୍ରିଦିନଂ ସମୁପୋଷ୍ଯାଥ ଗତ୍ଵା ପାପଵିନାଶନମ୍ । ତତ୍ରସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଵାହାର୍ଥମେକାନ୍ତଂ ପ୍ରଯଯାଵଥ ॥ ୩,୧୯.

ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରି, ପାପ ନାଶକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିବାହ ପାଇଁ ଏକାକି ଚାଲିଗଲେ।

ତସ୍ଯା ଉତ୍ତରଦିଗ୍ଭାଗେ କ୍ରୋଶଯୁଗ୍ମେ ମହାତଲେ । ଗର୍ତଭୂତେ ଚ ଏକାନ୍ତେ ଚଚାର ତପ ଉତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଦୁଇ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ, ବଡ଼ ମାଟିରେ, ଏକ ଗହୀର ଗଡ଼ିରେ, ସେ ଏକାନ୍ତରେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କଲେ।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ତତ୍ରାସୀଚ୍ଚ କୁମାରିକା । ଦିଵ୍ଯଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତେ ସ୍ତୋତୁଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ ॥ ୩,୧୯.

ସେଠାରେ ତାରୁଣୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ବସିଲେ। ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

କୁମାର୍ଯୁଵାଚ । ତ୍ଵମେଵ ମାତା ଚ ପିତା ତ୍ଵମେଵ ଭର୍ତା ଚ ସଖାତ୍ଵମେଵ । ତ୍ଵମେଵ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଗୁରୁର୍ଗରୀଯାନ୍ମିତ୍ରଂ ସ୍ଵସା ତ୍ଵଂ ମମ ଵଲ୍ଲଭଶ୍ଚ ॥ ୩,୧୯.

ତାରୁଣୀ କହିଲେ: ଆପଣେ ମୋର ମା, ଆପଣେ ମୋର ବାପା, ଆପଣେ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଓ ବନ୍ଧୁ। ଆପଣେ ମୋର ପୁଅ, ମୋର ଗୁରୁ, ମୋର ସଂଗୀ, ମୋର ଭଉଣୀ ଓ ପ୍ରିୟଜନ।

ଅନାଦ୍ଯନନ୍ତେଷ୍ଵପି ଜନ୍ମସୁ ପ୍ରଭୋ ଵିଚାର୍ଯମାଣା ନ ଵିଜାନେପ୍ଯହଂ ଚ । ଏତୈ ହି ସର୍ଵେ ଚ ନିମିତ୍ତମାତ୍ରତଃ ପିତ୍ରାଦଯସ୍ତ୍ଵଂ ହ୍ଯନିମିତ୍ତମାତ୍ରତଃ ॥ ୩,୧୯.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନଥିବା ଅନେକ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ କିଛି ଜାଣେନି। ବାପା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେବଳ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ ମାତ୍ର, କିନ୍ତୁ ଆପଣେ କାରଣ ଛଡ଼ା କାରଣ।

ଅତୋ ମୁରାରେଶ୍ଚ ତଵୈଵ ଭାର୍ଯା ଭୂଯାସମିତ୍ଯେଵ ତଦା ଵ୍ରତଂ ମେ । ଦୁଃ ସଂଗମାତ୍ରାଦିସମାଗମଂ ନ ସଂସିଦ୍ଧିରିତ୍ଯେଵ ଵଦାନ୍ଯମୂର୍ତେ ॥ ୩,୧୯.

ଏହିକାରଣରୁ, ମୁରାରି, ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବାକୁ ଚାହେଁ—ଏହା ମୋର ବ୍ରତ। ଅନ୍ୟ କାହା ସହିତ ମିଳନରେ କୌଣସି ସଫଳତା ନାହିଁ, ହେ ଦୟାମୟ।

ତ୍ଵଦ୍ଦୂଷକାଣାଂ ତଵ ଦାସଵର୍ଯ ଵିଦୂଷକାଣାଂ ଦର୍ଶନଂ ଛିନ୍ଧି ଦେଵ । ଗୁରୁଦ୍ରୁହାଂ ଦର୍ଶନଂ ଛିନ୍ଧି ଵିଷ୍ଣୋ ଭକ୍ତଦ୍ରୁହାଂ ମିତ୍ରତାଂ ଛିନ୍ଧି କୃଷ୍ଣ ॥ ୩,୧୯.

ହେ ଦେବ, ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାସମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଖ୍ୟତା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ହେ କୃଷ୍ଣ।

ତଵ ଧ୍ରୁଗ୍ଭିର୍ଭାଷଣଂ ଛିନ୍ଧି ଦେଵ ତ୍ଵଂ ସଂଗମଂ ଦେହି ପଦାରଵିନ୍ଦେ । ଶ୍ରୀଶୈଲଵାସାଯ ନମୋନମସ୍ତେ ନମୋନମଃ ଶ୍ରୀନିଵାସାଯ ତୁଭ୍ଯମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ହେ ଦେବ, ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭାଷଣ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ମୋତେ ସଂଗମ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀଶୈଳବାସୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।

ସ୍ଵାମିନ୍ ପରାଵର ରମେଶ ନିଦାନମୂର୍ତେ କାଲୋ ମହାନପି ଗତଶ୍ଚ ନିଦର୍ଶନନ୍ତେ । ଅନନ୍ତଜନ୍ମାର୍ଜିତସାଧନୈଶ୍ଚ ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନଂ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜସ୍ଯ ॥ ୩,୧୯.

ହେ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତର ମୂଳ, ଶ୍ରୀର ନାଥ, ବଡ଼ ସମୟ ଶେଷ ହେଲା। ଅନେକ ଜନ୍ମର ଉପାର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ଚାରିଭୁଜା ରୂପର ଦର୍ଶନ ମୋତେ ମିଳୁ।

କଥଂ ମମ ସ୍ଯାତ୍ତଵ ଦର୍ଶନଂ ପ୍ରଭୋ ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ଦୋଷୈଶ୍ଚ ସୁସଂଗତାଯାଃ । ଦାସ୍ଯାସ୍ପଦାଯାସ୍ତଵ ଦାସଦାସ୍ଯାଃ ପ୍ରସୀଦ ଦେଵେଶ ଜଗନ୍ନିଵାସ ॥ ୩,୧୯.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଦୋଷରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଥିବା ମୋତେ କିପରି ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳିବ? ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ସେବାର ଅବସ୍ଥା ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ।

ଏଵଂ ସ୍ତୁତସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶ୍ରୀନିଵାସୋ ଦଯାନିଧିଃ । ପ୍ରାଦୁରାସୀଦ୍ଵରଦରାଟ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତସ୍ଯା ଜନାର୍ଦନଃ ॥ ୩,୧୯.

ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ପାଇ, ଦୟାର ସାଗର ଶ୍ରୀନିବାସ ବିଷ୍ଣୁ, ବରଦରାଜ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ରୂପେ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଦୋହମିହାଗତଃ । ହରିଣୋଦୀରିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାହ ସ୍ମିତାନନା ॥ ୩,୧୯.

ବର ଚାହ, ହେ ଶୁଭେ, ମୁଁ ବରଦାତା ହୋଇ ଏଠାରେ ଆସିଛି। ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ହସିଥିବା ମୁହଁରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଉଵାଚ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍ । ଅହଂ ହି ଭାର୍ଯା ଭୂଯାସଂ ତଵ ମାଧଵ ସୁଂଦର ॥ ୩,୧୯.

ସେ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ହେ ସୁନ୍ଦର ମାଧବ, ମୁଁ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବି'।

ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ରୀନିଵାସୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ । ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ଅହଂ କୁମାରି ସୁଭଗେ କୃଷ୍ଣଜନ୍ମନି ଭୂତଲେ ॥ ୩,୧୯.

ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀନିବାସ କହିଲେ— 'ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ କନ୍ୟା, କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମରେ—'

ଭଵାମି ତଵ ଭର୍ତାହଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା । ଏଵମୁକ୍ତା ସୁତା କନ୍ଯା ପୁରଣ୍ଯରାଶିଂ ହରିଂ ପରମ୍ ॥ ୩,୧୯.

'ମୁଁ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେବି, ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଭାବିବା ଦରକାର ନାହିଁ।' ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ପୁରଣ୍ୟର ଝିଅ ଏହି ପରମ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ଉଵାଚ ପରମପ୍ରୀତା ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା । କନ୍ଯୋଵାଚ । କୃଷ୍ଣଜନ୍ମନ୍ଯହଂ ପତ୍ନୀ ଭୂଯାସଂ ପ୍ରଥମେହନି ॥ ୩,୧୯.

ଅତି ଆନନ୍ଦରେ, ହୃଦୟ ଭରି ଉତ୍ସାହରେ, ସେ କନ୍ୟା କହିଲେ— 'କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ମୁଁ ତୁମର ପତ୍ନୀ ହେବି।'

ସଂସ୍କାରାତ୍ପ୍ରଥମଂ ଚାହମଂ ଗନାଭ୍ଯଃ ସମାଵୃଣେ । ଓମିତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପୁନର୍ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ମଧୁସୂଦନଃ ॥ ୩,୧୯.

'ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କାରରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ବାଛିଛି।' ଏଭଳି 'ଓଁ' କହି, ସେ କଥା କହିଲାପରେ, ମଧୁସୂଦନ ପୁଣି କହିଲେ।

ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । କୁମାର୍ଯା ଵିଧୃତତ୍ଵାଚ୍ଚ ମତ୍ପ୍ରଦାନାଚ୍ଚ ଭାମିନି । ତେଷାଂ ମନୋଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ॥ ୩,୧୯.

ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ— 'ଏହି କନ୍ୟା ମୋତେ ବାଛିଛି ଏବଂ ମୁଁ ତାକୁ ଦେଇଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତେଁମାନଙ୍କର ମନର ଇଚ୍ଛା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ— ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'

ଇତି ତସ୍ଯୈ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ । ଦେହଂ ତତ୍ରୈଵ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ କୁମାରୀ ଚୈଵ ପୁତ୍ରିକା ॥ ୩,୧୯.

ଏଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେଠାରେ, ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ଦେହ ଛାଡ଼ି, ପୁଣି ଝିଅ ହେଲେ।

କୁମ୍ଭ କସ୍ଯ ଗୃହେ ଜାତା ନୀଲା ନାମ୍ନା ତୁ ସା ସ୍ମୃତା । କୁଂଭକସ୍ତୁ ମହାଭାଗ ନନ୍ଦଶୋଭସ୍ଯ ଶାଲକଃ ॥ ୩,୧୯.

ସେ କୁମ୍ଭକଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ 'ନୀଳା' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା। ହେ ମହାଭାଗ, କୁମ୍ଭକ ନନ୍ଦଶୋଭଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।