ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅତସ୍ତ୍ଵୌର୍ଵୋ ରୁଦ୍ରରୂପୀ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ଜାନୀହି ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣସୁଶିକ୍ଷିତାର୍ଥଃ । ଯଦା ସତୀ ଦକ୍ଷପୁତ୍ରୀ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷାଧ୍ଵରେ ସ୍ଵଶରୀରଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ॥ ୩,୧୮.

ଏହିପରି ଦେଖି, ଔର୍ବ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ସେ ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ଯେବେ ସତୀ, ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ—

ଜଜ୍ଞେ ପୁନର୍ମେନକାଯାଂ ହିମାଦ୍ରେସ୍ତଦା ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ଵୌର୍ଵସଂଜ୍ଞା ମଵାପ । ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ଭଵେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ବଭୂଵ ହ ॥ ୩,୧୮.

ସେ ହିମାଦ୍ରିର ମେନକାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ 'ଔର୍ବ' ନାମ ମିଳିଲା। 'ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ଏହି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ପାଣିଗ୍ରାହଂ ରୁଦ୍ରଦେଵୋ ମହାତ୍ମା ଯଦା ହିମାଦ୍ରେଃ କନ୍ଯକାଯାଶ୍ଚକାର । ତସ୍ଯାଂ ପରଂ ଲଂପଟଃ ସଂବଭୂଵ ଅତୋ ରୁଦ୍ରଃ ପରସଂଜ୍ଞାମଵାପ ॥ ୩,୧୮.

ଯେବେ ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ର ହିମାଦ୍ରିର କନ୍ୟାଙ୍କ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଅତ୍ୟଧିକ ଆସକ୍ତ ହେଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ 'ପର' ନାମ ମିଳିଲା।

ସଦାଶିଵାଦ୍ଯା ଦଶ ରୁଦ୍ରଭ୍ରାତରଃ ସୌମିତ୍ରେଯୋ ହୌହିଣେଯସ୍ତ୍ରଯଶ୍ଚ । ସମା ଏତେ ମୋକ୍ଷକାଲେ ସୃତୌ ଚ ଶତୈର୍ଗୁଣୈର୍ନ୍ଯୂନଭୂତାଶ୍ଚ ତାଭ୍ଯାମ୍ ॥ ୩,୧୮.

ସଦାଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦଶ ଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ, ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏବଂ ହଉହିଣୀଙ୍କ ତିନି ପୁଅ—ଏମାନେ ମୁକ୍ତି ଓ ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଶତଶଃ ଗୁଣରେ କମ୍।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଆନନ୍ଦନିର୍ଣଯଂ ବ୍ରୂହି କୃଷ୍ଣ ପୂର୍ଣଦଯାନିଘେ । ନିର୍ଣେତୁଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଯଦ୍ଵଜ୍ଜ୍ଞାପନାର୍ଥଂ ତଥା ମମ ॥ ୩,୧୮.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ହେ କୃଷ୍ଣ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୟାର ସମୁଦ୍ର, ଆନନ୍ଦର ନିଶ୍ଚୟ କଥା କହ, ଯାହା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଓ ମୋ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ।

ବ୍ରୂହି ଶିଷ୍ଯାଯ ଦଯଯା ଉଦ୍ଧର୍ତୁଂ ମାଂ ଚ ସର୍ଵଦା । ପୂର୍ଣକାମସ୍ଯ ତେ କୃଷ୍ଣ କା ସ୍ପୃହା ଵିଦ୍ଯତେ ପ୍ରଭୋ ॥ ୩,୧୮.

ଦୟାକରି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କଥା କହ, ସଦା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଭୁ, ତେବେ ତୁମେ କଣ ଆଉ କିଛି ଆଶା କରୁଛ?

ଏଵମୁକ୍ତୋ ହୃଷୀକେଶଃ ପକ୍ଷୀଶେନ ମହାତ୍ମନା । ଉଵାଚ କୃପଯା କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରସନ୍ନଃ କମଲେକ୍ଷଣଃ ॥ ୩,୧୮.

ଏପରି ମହାତ୍ମା ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଉପରେ କଥା ହେବା ପରେ, ହୃଷୀକେଶ, କୃଷ୍ଣ, କମଳନୟନ, କୃପାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଗାଯତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଶତାନନ୍ଦ ଏକାନନ୍ଦସ୍ତୁ ଵେଧସଃ ଏତାଦୃଶଃ ଶତାନନ୍ଦୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ ॥ ୩,୧୮.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଗାୟତ୍ରୀରୁ ଶତାନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଏକାନନ୍ଦ ମିଳିଲେ। ଏପରି ଶତାନନ୍ଦ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଶେଷାଦେଶ୍ଚ ଶତାନନ୍ଦଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ଖଗୋତ୍ତମ । ଏକାନନ୍ଦସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଭାରତ୍ଯା ଵିନତାସୁତ ॥ ୩,୧୮.

ଶେଷ ଓ ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ଶତାନନ୍ଦ ହେଲେ, ହେ ପକ୍ଷୀମଣି; ଏକାନନ୍ଦ ଭାରତୀଠାରୁ ଜଣାଯାଉଛନ୍ତି, ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ।

ଏଵଂ ତୁ ନିର୍ଣଯୋ ଜ୍ଞେଯ ଆନନ୍ଦସ୍ଯ ସଦା ଖଗ । ଏଵମୁକ୍ତଂ ମଯା ସର୍ଵଂ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି ॥ ୩,୧୮.

ଏହିପରି ଆନନ୍ଦର ନିଶ୍ଚୟ ସଦା ବୁଝିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀ। ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି; ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣ ଗୋଵିନ୍ଦ ରୁଦ୍ରାଚ୍ଛତଗୁଣାଦପି । ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଭାରତୀ ଚୋଭେ ଅଧିକେ ଦେଵସତ୍ତମ ॥ ୩,୧୯.

ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ମହାପୁରାଣ ୧୯। ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ହେ କୃଷ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମେ କହିଛ, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଓ ଭାରତୀ ଦୁହେଁ ରୁଦ୍ରଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ, ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ମଯା ଶ୍ରୁତଂ ଵିରିଞ୍ଚେନ ଉମାପର୍ଯନ୍ତମେଵ ଚ । ଅନନ୍ତାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ଵିରିଞ୍ଚୋକ୍ତଂ ସୁରାଧିପ ॥ ୩,୧୯.

ମୁଁ ବିରିଞ୍ଚିଠାରୁ ଉମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ବିରିଞ୍ଚି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଅନନ୍ତ ଅଂଶର ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ଦେବାଧିପ।

ସହସ୍ରାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣ ମାଧଵ । ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ପୂର୍ଵେଷାମଵେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ହରେ ଵିଭୋ ॥ ୩,୧୯.

ତୁମେ କହିଛ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ମାଧବ, ଏହି ଅଭାବ ହଜାର ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଗୁଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭାବି, ହେ ହରି, ପ୍ରଭୁ।

ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦବଲାଦୀନାଂ ଵାଯୁପର୍ଯନ୍ତମେଵ ଚ । ସହସ୍ରାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାଦୀନାଂ ମହେଶ୍ଵର ॥ ୩,୧୯.

ଜ୍ଞାନ, ଆନନ୍ଦ, ବଳ ଓ ଏହାଦିକ, ବାୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତରେ ହଜାର ଅଂଶର ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱର।

ନିର୍ଣଯଂ ବ୍ରୃହି ଗୋଵିନ୍ଦ ସର୍ଵଜ୍ଞୋସି ନ ସଂଶଯଃ । ଗରୁଡେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଵାସୁଦେଵୋବ୍ରଵୀଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ନିଶ୍ଚୟ କଥା କହ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ; ତୁମେ ସବୁଜାଣ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏପରି ଗରୁଡ଼ କହିଲେ, ବାସୁଦେବ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଆନନ୍ଦାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵମପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ଖଗାଧିପ । ଉତ୍ତରେଷାମୁତ୍ତରେଷାଂ ଯୋଗାଦେଵମିତି ସ୍ଫୁଟମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଆନନ୍ଦର ଅଂଶ ଅଭାବକୁ ଭାବି, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ଦେବମାନେର ଯୋଗ ଏଭଳି, ଏହି କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ।

ପରିମାଣେ ଶତଗୁଣେ ଆନନ୍ଦେ ସ୍ଫୁଟତାଵଶାତ୍ । ଅନନ୍ତଗୁଣଵତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ସମୁଦୀରିତମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ମାପରେ ଶତଗୁଣ, ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା, ଅନନ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା କଥା ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।

ସହସ୍ରଗୁଣିତତ୍ଵଂ ଚ ଵାଯୁନା ସମୁଦୀରିତମ୍ । ଯଥାନନ୍ଦେ ତଥା ଜ୍ଞାନେ ଵିଷ୍ଣୌ ଭକ୍ତୌ ବଲାଧିକେ ॥ ୩,୧୯.

ବାୟୁର ଶକ୍ତି ହଜାର ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଆନନ୍ଦରେ, ସେପରି ଜ୍ଞାନରେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।

ସର୍ଵେ ଗୁଣୈଃ ଶତଗୁଣାଃ କ୍ରମେଣୋକ୍ତା ନୁ ତେଽଖିଲାଃ । ଭାରତ୍ଯାଶ୍ଚ ଶତଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୁଖଂ ଭକ୍ତିବଲାଧିକେ ॥ ୩,୧୯.

ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅନୁକ୍ରମରେ ଶତଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଭାରତୀଙ୍କ ଠାରେ ଜ୍ଞାନ, ସୁଖ ଓ ଭକ୍ତି ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଏଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୁଵିଜ୍ଞେଯଂ ମାରୁତେସ୍ତୁ ବଲାଦିକମ୍ । ଏଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ଶତଂ ଜ୍ଞେଯଂ ମାରୁତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୩,୧୯.

ଏଭଳି ବାୟୁର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ; ବାୟୁରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଶତଗୁଣ ଅଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଭାରତ୍ଯାଶ୍ଚ ଶତଂ ଜ୍ଞାନଂ ବଲଂ ଚ ସମୁଦାହୃତମ୍ । ଏଵମେଵ ଚ ଵାଯୋଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନଂ ଚୈଵମିତି ସ୍ଫୁଟମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଭାରତୀଙ୍କ ଠାରେ ଶତଗୁଣ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣିତ; ଏଭଳି ବାୟୁଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି।

ଯଥା ଦୀପାଚ୍ଛତଗୁଣା ଅଗ୍ନିଜ୍ଵାଲା ନ ଦୀପଵତ୍ । ସ୍ଫୁଟୀଭଵେଦ୍ଯଥୈଵାଗ୍ନିର୍ବହୁଲୋପି ନ ସୂର୍ଯଵତ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଯେପରି ଦୀପର ତୁଳନାରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଶତଗୁଣ ବେଶି ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଦୀପ ପରି ନୁହେଁ; ସେପରି ଅଗ୍ନି ଅଧିକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହୁଏନାହିଁ।

ଯଥୈଵ ସୂର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ନୈଵ ସ୍ଫୁଟୀଭଵେତ୍ । ଆନନ୍ଦତାରତମ୍ଯଂ ଚ ଯଥୋକ୍ତଂ ତୁ ମଯା ତଵ ॥ ୩,୧୯.

ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୁଇଗୁଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ; ଏଭଳି ଆନନ୍ଦର ତାରତମ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।

ତଥୈଵ ଜାନୀହି ଖଗ ନାନ୍ଯଥା ତୁ କଥଞ୍ଚନ । ଅହଂ ଵିଜାନାମି ମଯି ସ୍ଥିତାନ୍ ଗୁଣାନ୍ସର୍ଵୈର୍ଵିଶେଷୈଶ୍ଚ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ସଂଯୁତାନ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଏଭଳି ଜାଣ, ହେ ପକ୍ଷୀ, ଅନ୍ୟଭାବେ କେବେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୋରେ ଯେଉଁ ଗୁଣ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସମସ୍ତ ବିଶେଷତା ସହିତ ମୁଁ ଜାଣେ, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ।

ସୁସୂକ୍ଷ୍ମରୂପାଂଶ୍ଚ ସଦା ଖଗେନ୍ଦ୍ର ମଯାପ୍ଯଦୃଷ୍ଟୋ ନାସ୍ତି ନାସ୍ତ୍ଯେଵ କଶ୍ଚିତ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ମୁଁ ଦେଖିପାରେନି; ଏଠାରେ କେହି ମଧ୍ୟ ନାହାନ୍ତି।

ସର୍ଵାଵତାରେଷ୍ଵପି ଵିଦ୍ଯମାନଂ ହରିଂ ଵିଜାନାତି ରମାପି ଦେଵୀ ॥ ୩,୧୯.

ସମସ୍ତ ଅବତାରରେ ମଧ୍ୟ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ହରିଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।

ହରେର୍ଗୁଣାନ୍ସର୍ଵଵିଶେଷସଂଯୁତାନଖଣ୍ଡରୂପାନ୍ସା ଵିଜାନାତି ଦେଵୀ । ସୁସୂକ୍ଷ୍ମରୂପାନ୍ସା ଵିଜାନାତି ଦେଵୀ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭ୍ଯୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଧିକଂ ଚ ॥ ୩,୧୯.

ଦେବୀ ହରିଙ୍କ ସମସ୍ତ ଗୁଣ, ସମସ୍ତ ବିଶେଷତା ଓ ଅଖଣ୍ଡ ରୂପ ସହିତ ଜାଣନ୍ତି; ସେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର କୃପାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଅଛନ୍ତି।

ସ୍ଵାତ୍ମସ୍ଵରୂପଂ ପ୍ରଵିଜାନାତି ଦେଵୀ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମରୂପଂ ସୁଵିଶେଷୈଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତମ୍ । ସ୍ଵାନ୍ଯଂ ପ୍ରପଞ୍ଚଂ ପ୍ରଵିଜାନାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଥାପ୍ଯଶେଷୈଃ ସୁଵିଶେଷୈଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଦେବୀ ନିଜର ସ୍ୱରୂପ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ବିଶେଷତା ସହିତ ଜାଣନ୍ତି; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ପ୍ରପଞ୍ଚ, ସମସ୍ତ ବିଶେଷତା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମାପି ପଶ୍ଯେତ୍ସର୍ଵଗଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଵାଯ୍ଵାଦିଭ୍ଯୋ ହ୍ଯଧିକାନ୍ସଦ୍ଗୁଣାଂଶ୍ଚ । ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ନ ଜାନାତି ହରେର୍ଗୁଣାଂଶ୍ଚ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମରୂପାଂଶ୍ଚ ଵିଶେଷସଂଯୁତାନ୍ ॥ ୩,୧୯.

ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଓ ବାୟୁ ଆଦିଠାରୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ ଜାଣନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେ ହରିଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବିଶେଷତା ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ।