ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

କଦିନ୍ଦ୍ରିଯାର୍ଥଂ ହି ଧନାଦିକଂ ଚ ତ୍ଯଜନ୍ତି ଚ ସର୍ଵେ ଵିଷଯେଷୁ ନିଷ୍ଠାଃ । ତ୍ଵନ୍ମାଯଯା ମୋହିତାନ୍ନଷ୍ଟବୁଦ୍ଧୀନ୍କଦା ଚୈତାନ୍ମୁଞ୍ଚସେ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ॥ ୩,୧୮.

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ସମ୍ପତ୍ତି ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ଭୋଗବସ୍ତୁରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଗ୍ନ। ତୁମର ମାୟାରେ ମୋହିତ, ବୁଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ, କେବେ ତୁମେ ଏମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ?

ସ୍ମୃତ୍ଵାସ୍ମୃତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ମାଯାଂ ରୁରୋଦ ଚୌର୍ଵୋ ଭଯକଂପିତାଙ୍ଗଃ । ଅତୀଵ କଷ୍ଟେନ ଚ ଲୋକଵୃତ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରିତା ଦୈନ୍ଯଂ ସ୍ଵୀଯକାର୍ଯଂ ଵିହାଯ ॥ ୩,୧୮.

ବାସୁଦେବଙ୍କର ମାୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଓ ଭୁଲି, ଦୌର୍ବସ ଭୟରେ ଅଙ୍ଗ କମ୍ପିଥିଲେ ଓ କାନ୍ଦିଲେ। ଲୋକର ଜୀବନରେ ବହୁ ଦୁଃଖ ସହି, ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି ଦୁଃଖକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରନ୍ତି।

ଅତୀଵ ଦୈନ୍ଯେନ ଧନାଦିକଂ ଚ ସଂପାଦ୍ଯ ସର୍ଵେଽପି ସୁପାପଶୀଲାଃ । କଷ୍ଟାର୍ଜିତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଧନାଦିକଂ ଚ ତ୍ଯଜନ୍ତି ସର୍ଵେ ପଶଵୋ ଵ୍ଯର୍ଥମେଵ ॥ ୩,୧୮.

ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ଧନ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଅର୍ଜନ କରି, ସମସ୍ତେ ଅତିପାପୀ ହୋଇ, କଷ୍ଟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଗାଈଁମାନଙ୍କ ପରି ବ୍ୟର୍ଥରେ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି।

ସତ୍ପାତ୍ରଭୂତେ ଵିଷ୍ଣୁବୁଦ୍ଧ୍ଯା କଦାପି ତ୍ଯଜନ୍ତି ନୈତେ ମାଯଯା ଵୈ ମୁରାରେଃ । ଏଷାମାଯୁର୍ଵ୍ଯର୍ଥମାହୁର୍ମହାନ୍ତଃ କଥଂ ନଷ୍ଟା ଇତି ସମ୍ଯଗ୍ରୁରୋଦ ॥ ୩,୧୮.

ଯେତେବେଳେ ଉପଯୁକ୍ତ ଲୋକ ମିଳିଥାଏ, ତଥାପି ଏମାନେ କିଛି ଦେଉନାହାନ୍ତି, ମୁରାରିଙ୍କ ମାୟାରେ ମୋହିତ। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନ ବ୍ୟର୍ଥ। କିପରି ଏମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ? ଏଭଳି ଦୌର୍ବସ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।

ଏଷାମାଯୁର୍ଵ୍ଯର୍ଥମେଵଂ ଗତଂ ଚ ଏଷାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୌଵନଂ ତୁ ଧ୍ରୁଵଂ ଚ । ସ୍କନ୍ଧସ୍ଥମୃତ୍ଯୁର୍ହସତେ କୃଷ୍ଣ ଵିଷ୍ଣୋ ତଂ ଵୈ ନ ଜାନନ୍ତି ଵିମୂଢଚେତସଃ ॥ ୩,୧୮.

ଏମାନଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା; ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ନିଶ୍ଚିତତା ଦେଖି, ମୃତ୍ୟୁ କାନ୍ଧରେ ଦାଉଡ଼ି ହସୁଛି, ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, କିନ୍ତୁ ମୂଢ଼ ମନ ଥିବା ଏମାନେ ଏହା ଜାଣନ୍ତିନାହାନ୍ତି।

ଗୃହଂ ମଦୀଯଂ ଶତଵର୍ଷଂ ଚ ଜୀଵେତ୍ପୁତ୍ରା ମଦୀଯା ଶଵତଵର୍ଷଂ ତଥୈଵ । ଅହଂ ଚ ଜୀଵେ ଶତଵର୍ଷଂ ସୁଖେନ ମଦୀଯଭାର୍ଯାପି ସୁଲକ୍ଷଣାଽସ୍ତେ ॥ ୩,୧୮.

ମୋ ଘର ଶତବର୍ଷ ରହିବା ଉଚିତ, ମୋ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତୁ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚିବି, ଓ ମୋର ଗୁଣବତୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ ରହିବେ।

ଗାଵଶ୍ଚ ମେ ସଂତି ସଦୁଗ୍ଧପୂର୍ଣା ମିତ୍ରାଣି ମେ ସଂତି ମୁଦା ହି ଯୁକ୍ତାଃ । ଦାସ୍ଯେ ସୁତଂ ଵାରଣାର୍ଥଂ ତୁ ଵଧ୍ଵୈ ପୁତ୍ରୀଂ ଵିଵାହାର୍ଥମହଂ ଦଦାମି ॥ ୩,୧୮.

ମୋ ପାଖରେ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ମୋ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଖୁସିରେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ପୁଅକୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେବି, ଓ ଝିଅକୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେବି।

ଦାସ୍ଯେ ଚାହଂ ସତ୍ସୁ ପୁତ୍ରୀଂ ଧନଂ ଵା ଦାସ୍ଯେ ଚାହଂ ଧନିକେଷ୍ଵେଵ ନିତ୍ଯମ୍ । ଅଦୃଷ୍ଟଶୂନ୍ଯାନ୍ ଭଗଵାନ୍ଵାସୁଦେଵୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହସତେ ସର୍ଵଦୈଵ ॥ ୩,୧୮.

ମୁଁ ଯୋଗ୍ୟ ଘରେ ଝିଅକୁ ବିବାହ ଦେବି, କିମ୍ବା ଧନି ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦେବି। ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନାଦେଖି, ସଦା ହସନ୍ତି।

ନାହଂ କରିଷ୍ଯେ ଶ୍ରଵଣଂ କଥାଯା ମଦ୍ଭାଗ୍ଯନା ଶଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତୀତି । ନାହଂ ହରିଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯେ ସଦୈଵ ପୁତ୍ରାଦିନାଶଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତୀତି ॥ ୩,୧୮.

ମୁଁ କଥା ଶୁଣିବିନି; ମୋ ଭାଗ୍ୟ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ମୁଁ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବିନି; ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ନାଶ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।

କାଲେକାଲେ ଦିଷ୍ଟନାମା ହରିସ୍ତୁ ଫଲପ୍ରଦୋ ଵାସୁଦେଵୋଽଖିଲସ୍ଯ । ଏତାଦୃଶାନ୍ମୂର୍ଖଜନାଂଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରୁରୋଦ ଚୌର୍ଵୋ ଵାସୁଦେଵୈକନିଷ୍ଠଃ ॥ ୩,୧୮.

ଯଥାଯଥିକ ସମୟରେ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ହରି ନାମକୁ ଦେଇ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଫଳ ଦେବାଳେ ବାସୁଦେବ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ଏପରି ମୂର୍ଖ ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖି, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଭାବେ ଭଜୁଥିବା ଔର୍ବ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।

ଅତସ୍ତ୍ଵୌର୍ଵୋ ରୁଦ୍ରରୂପୀ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ଜାନୀହି ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣସୁଶିକ୍ଷିତାର୍ଥଃ । ଯଦା ସତୀ ଦକ୍ଷପୁତ୍ରୀ ଖଗେନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷାଧ୍ଵରେ ସ୍ଵଶରୀରଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ॥ ୩,୧୮.

ଏହିପରି ଦେଖି, ଔର୍ବ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ସେ ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ଯେବେ ସତୀ, ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ—

ଜଜ୍ଞେ ପୁନର୍ମେନକାଯାଂ ହିମାଦ୍ରେସ୍ତଦା ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ଵୌର୍ଵସଂଜ୍ଞା ମଵାପ । ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ଭଵେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ବଭୂଵ ହ ॥ ୩,୧୮.

ସେ ହିମାଦ୍ରିର ମେନକାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ 'ଔର୍ବ' ନାମ ମିଳିଲା। 'ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ଏହି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ପାଣିଗ୍ରାହଂ ରୁଦ୍ରଦେଵୋ ମହାତ୍ମା ଯଦା ହିମାଦ୍ରେଃ କନ୍ଯକାଯାଶ୍ଚକାର । ତସ୍ଯାଂ ପରଂ ଲଂପଟଃ ସଂବଭୂଵ ଅତୋ ରୁଦ୍ରଃ ପରସଂଜ୍ଞାମଵାପ ॥ ୩,୧୮.

ଯେବେ ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ର ହିମାଦ୍ରିର କନ୍ୟାଙ୍କ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଅତ୍ୟଧିକ ଆସକ୍ତ ହେଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ 'ପର' ନାମ ମିଳିଲା।

ସଦାଶିଵାଦ୍ଯା ଦଶ ରୁଦ୍ରଭ୍ରାତରଃ ସୌମିତ୍ରେଯୋ ହୌହିଣେଯସ୍ତ୍ରଯଶ୍ଚ । ସମା ଏତେ ମୋକ୍ଷକାଲେ ସୃତୌ ଚ ଶତୈର୍ଗୁଣୈର୍ନ୍ଯୂନଭୂତାଶ୍ଚ ତାଭ୍ଯାମ୍ ॥ ୩,୧୮.

ସଦାଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦଶ ଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ, ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏବଂ ହଉହିଣୀଙ୍କ ତିନି ପୁଅ—ଏମାନେ ମୁକ୍ତି ଓ ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଶତଶଃ ଗୁଣରେ କମ୍।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଆନନ୍ଦନିର୍ଣଯଂ ବ୍ରୂହି କୃଷ୍ଣ ପୂର୍ଣଦଯାନିଘେ । ନିର୍ଣେତୁଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଯଦ୍ଵଜ୍ଜ୍ଞାପନାର୍ଥଂ ତଥା ମମ ॥ ୩,୧୮.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ହେ କୃଷ୍ଣ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୟାର ସମୁଦ୍ର, ଆନନ୍ଦର ନିଶ୍ଚୟ କଥା କହ, ଯାହା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଓ ମୋ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ।

ବ୍ରୂହି ଶିଷ୍ଯାଯ ଦଯଯା ଉଦ୍ଧର୍ତୁଂ ମାଂ ଚ ସର୍ଵଦା । ପୂର୍ଣକାମସ୍ଯ ତେ କୃଷ୍ଣ କା ସ୍ପୃହା ଵିଦ୍ଯତେ ପ୍ରଭୋ ॥ ୩,୧୮.

ଦୟାକରି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କଥା କହ, ସଦା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଭୁ, ତେବେ ତୁମେ କଣ ଆଉ କିଛି ଆଶା କରୁଛ?

ଏଵମୁକ୍ତୋ ହୃଷୀକେଶଃ ପକ୍ଷୀଶେନ ମହାତ୍ମନା । ଉଵାଚ କୃପଯା କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରସନ୍ନଃ କମଲେକ୍ଷଣଃ ॥ ୩,୧୮.

ଏପରି ମହାତ୍ମା ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଉପରେ କଥା ହେବା ପରେ, ହୃଷୀକେଶ, କୃଷ୍ଣ, କମଳନୟନ, କୃପାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଗାଯତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ଶତାନନ୍ଦ ଏକାନନ୍ଦସ୍ତୁ ଵେଧସଃ ଏତାଦୃଶଃ ଶତାନନ୍ଦୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ ॥ ୩,୧୮.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଗାୟତ୍ରୀରୁ ଶତାନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଏକାନନ୍ଦ ମିଳିଲେ। ଏପରି ଶତାନନ୍ଦ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଶେଷାଦେଶ୍ଚ ଶତାନନ୍ଦଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ଖଗୋତ୍ତମ । ଏକାନନ୍ଦସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଭାରତ୍ଯା ଵିନତାସୁତ ॥ ୩,୧୮.

ଶେଷ ଓ ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ଶତାନନ୍ଦ ହେଲେ, ହେ ପକ୍ଷୀମଣି; ଏକାନନ୍ଦ ଭାରତୀଠାରୁ ଜଣାଯାଉଛନ୍ତି, ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ।

ଏଵଂ ତୁ ନିର୍ଣଯୋ ଜ୍ଞେଯ ଆନନ୍ଦସ୍ଯ ସଦା ଖଗ । ଏଵମୁକ୍ତଂ ମଯା ସର୍ଵଂ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି ॥ ୩,୧୮.

ଏହିପରି ଆନନ୍ଦର ନିଶ୍ଚୟ ସଦା ବୁଝିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀ। ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି; ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୯ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣ ଗୋଵିନ୍ଦ ରୁଦ୍ରାଚ୍ଛତଗୁଣାଦପି । ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଭାରତୀ ଚୋଭେ ଅଧିକେ ଦେଵସତ୍ତମ ॥ ୩,୧୯.

ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ମହାପୁରାଣ ୧୯। ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ହେ କୃଷ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମେ କହିଛ, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଓ ଭାରତୀ ଦୁହେଁ ରୁଦ୍ରଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ, ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ମଯା ଶ୍ରୁତଂ ଵିରିଞ୍ଚେନ ଉମାପର୍ଯନ୍ତମେଵ ଚ । ଅନନ୍ତାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ଵିରିଞ୍ଚୋକ୍ତଂ ସୁରାଧିପ ॥ ୩,୧୯.

ମୁଁ ବିରିଞ୍ଚିଠାରୁ ଉମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ବିରିଞ୍ଚି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଅନନ୍ତ ଅଂଶର ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ଦେବାଧିପ।

ସହସ୍ରାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣ ମାଧଵ । ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ପୂର୍ଵେଷାମଵେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ହରେ ଵିଭୋ ॥ ୩,୧୯.

ତୁମେ କହିଛ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ମାଧବ, ଏହି ଅଭାବ ହଜାର ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଗୁଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭାବି, ହେ ହରି, ପ୍ରଭୁ।

ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦବଲାଦୀନାଂ ଵାଯୁପର୍ଯନ୍ତମେଵ ଚ । ସହସ୍ରାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାନାଦୀନାଂ ମହେଶ୍ଵର ॥ ୩,୧୯.

ଜ୍ଞାନ, ଆନନ୍ଦ, ବଳ ଓ ଏହାଦିକ, ବାୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତରେ ହଜାର ଅଂଶର ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱର।

ନିର୍ଣଯଂ ବ୍ରୃହି ଗୋଵିନ୍ଦ ସର୍ଵଜ୍ଞୋସି ନ ସଂଶଯଃ । ଗରୁଡେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଵାସୁଦେଵୋବ୍ରଵୀଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ନିଶ୍ଚୟ କଥା କହ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ; ତୁମେ ସବୁଜାଣ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏପରି ଗରୁଡ଼ କହିଲେ, ବାସୁଦେବ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଆନନ୍ଦାଂଶୈର୍ଵିହୀନତ୍ଵମପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ଖଗାଧିପ । ଉତ୍ତରେଷାମୁତ୍ତରେଷାଂ ଯୋଗାଦେଵମିତି ସ୍ଫୁଟମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଆନନ୍ଦର ଅଂଶ ଅଭାବକୁ ଭାବି, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ଦେବମାନେର ଯୋଗ ଏଭଳି, ଏହି କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ।

ପରିମାଣେ ଶତଗୁଣେ ଆନନ୍ଦେ ସ୍ଫୁଟତାଵଶାତ୍ । ଅନନ୍ତଗୁଣଵତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ସମୁଦୀରିତମ୍ ॥ ୩,୧୯.

ମାପରେ ଶତଗୁଣ, ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା, ଅନନ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା କଥା ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।

ସହସ୍ରଗୁଣିତତ୍ଵଂ ଚ ଵାଯୁନା ସମୁଦୀରିତମ୍ । ଯଥାନନ୍ଦେ ତଥା ଜ୍ଞାନେ ଵିଷ୍ଣୌ ଭକ୍ତୌ ବଲାଧିକେ ॥ ୩,୧୯.

ବାୟୁର ଶକ୍ତି ହଜାର ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଆନନ୍ଦରେ, ସେପରି ଜ୍ଞାନରେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।

ସର୍ଵେ ଗୁଣୈଃ ଶତଗୁଣାଃ କ୍ରମେଣୋକ୍ତା ନୁ ତେଽଖିଲାଃ । ଭାରତ୍ଯାଶ୍ଚ ଶତଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୁଖଂ ଭକ୍ତିବଲାଧିକେ ॥ ୩,୧୯.

ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅନୁକ୍ରମରେ ଶତଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଭାରତୀଙ୍କ ଠାରେ ଜ୍ଞାନ, ସୁଖ ଓ ଭକ୍ତି ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।