ଅଣ୍ଡସ୍ଯାନ୍ତର୍ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍ 4.
ଡାଣ୍ଡା ଭିତରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅଛି, ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷ ସହିତ।
ଅପସଂହ୍ରିଯତେ ଚାନ୍ତେ ସଂହର୍ତ୍ତା ଚ ସ୍ଵଯଂ ହରି 4.
ଶେଷବେଳେ ସମସ୍ତ କିଛି ହଟାଯାଏ, ଏବଂ ହରି ନିଜେ ସଂହାର କରନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରରୂପୀ ଚ କଲ୍ପାନ୍ତେ ଜଗତ୍ସଂହରତେଽଖିଲମ୍ 4.
କଳ୍ପର ଶେଷରେ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧରି ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଦଂଷ୍ଟୂଯୋଦ୍ଧରତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵାରହୀମାସ୍ଥିତସ୍ତନୂମ୍ 4.
ବରାହ ରୂପ ନେଇ, ସେ ଏହାକୁ ଦାଢ଼ିରେ ଉଠାନ୍ତି, ସବୁ କିଛି ଜାଣି।
ପ୍ରଥମୋ ମହତଃ ସର୍ଗୋ ଵିରୂପୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁ ସଃ 4.
ବଡ଼ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଥମ ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଉଛି ବିକୃତ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର।
ଵୈକାରିକସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ସର୍ଗସ୍ତ୍ଵୈନ୍ଦ୍ରିଯକଃ ସ୍ମୃତଃ 4.
ତୃତୀୟ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବୋଲାଯାଏ ବୈକାରିକ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି।
ମୁଖ୍ଯସର୍ଗଶ୍ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ମୁଖ୍ଯା ଵୈ ସ୍ଥାଵରାଃ ସ୍ମୃତାଃ 4.
ଚତୁର୍ଥ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ; ମୁଖ୍ୟ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମନେ ପକାଯାନ୍ତି।
ତଦୂର୍ଦ୍ଧସ୍ତ୍ରୋତସାଂ ଷଷ୍ଠୋ ଦେଵସର୍ଗସ୍ତୁ ସ ସ୍ମୃତଃ 4.
ଉପରକୁ ବହୁଥିବାମାନେ ଠାରୁ ଉପରେ, ଷଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେବତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟମୋଽନୁଗ୍ରହଃ ସର୍ଗଃ ସାତ୍ତ୍ଵିକସ୍ତାମସସ୍ତୁ ସଃ 4.
ଅଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି କୃପା, ଏହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ତାମସିକ ଦୁହେଁ।
ପ୍ରାକୃତୋ ଵୈକୃତଶ୍ଚାପି କୌମାରୋ ନଵମଃ ସ୍ମୃତଃ 4.
ପ୍ରାକୃତ ଓ ବୈକୃତ ସୃଷ୍ଟି, ଏବଂ କୌମାର ସୃଷ୍ଟି, ଏହିମାନେ ନବମ ବୋଲି ମନେ କରାଯାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣଃ କୁର୍ଵତଃ ସୃଷ୍ଟିଂ ଜଜ୍ଞିରେ ମାନସାଃ ସୁତାଃ 4.
ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ପୁଅମାନେ।
ସିସୃକ୍ଷୁରମ୍ଭାଂସ୍ଯେତାନି ସ୍ଵମାତ୍ମାନମପୂଜଯତ୍ 4.
ଏହି ଜଳକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପୂଜା କଲେ।
ସିସୃକ୍ଷେର୍ଜଘନାତ୍ପୂର୍ଵମସୁରା ଜଜ୍ଞିରେ ତତଃ 4.
ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କର ତଳ ଅଂଶରୁ ଦାନବମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ତମୋମାତ୍ରା ତନୁସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ଶଙ୍କରାଭୂଦ୍ଵିଭାଵରୀ 4.
ତାମସ ଦେହକୁ ଛାଡି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପରି ରାତି ଉପଜିଲା।
ସତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ରିକ୍ତାସ୍ତୁ ମୁଖତଃ ସଂଭୂତା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହର ! 4.
ଯେମାନେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅଧିକ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ହେ ହରା।
ତତୋ ହି ବଲିନୋ ରାତ୍ରାଵସୁରା ଦେଵତା ଦିଵା 4.
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେ ରାତିର, ଦେବତାମାନେ ଦିନର।
ସା ଚୋତ୍ସୃଷ୍ଟାଭଵତ୍ସନ୍ଧ୍ଯା ଦିନନକ୍ତାନ୍ତରସ୍ଥିତିଃ 4.
ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟା, ଦିନ ଓ ରାତିର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ସା ତ୍ଯକ୍ତା ଚାଭଵଜ୍ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ତ୍ରା ପ୍ରାକ୍ସନ୍ଧ୍ଯା ଯାଭିଧୀଯତେ 4.
ସେଉଁଠାରେ ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରାକ୍ସନ୍ଧ୍ୟା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ରଜୋମାତ୍ରାଂ ତନୁ ଗୃହ୍ଯ କ୍ଷୁଦଭୂତ୍କୋପ ଏଵ ଚ 4.
ସେ ରଜୋଗୁଣର କିଛି ଅଂଶ ନେଇ, ଶରୀରରେ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ, ଭୋକରୁ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଯକ୍ଷାଖ୍ଯା ଯକ୍ଷଣାଜ୍ଜ୍ଞେଯାଃ ସର୍ପା ଵୈ କେଶସର୍ପଣାତ୍ 4.
ତାଙ୍କର ଜଡାଇଁ ଥିବାରୁ ଯେଉଁମାନେ ଯକ୍ଷ ଭାବରେ ଜଣାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଜଡାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ତାଙ୍କର କେଶ ହଲାଇବାରୁ ସର୍ପମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଗାଯନ୍ତୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଵାଚଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସଶ୍ଚ ଯେ 4.
ଯେଉଁମାନେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ସେମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଉଚ୍ଚାରଣ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସୃଷ୍ଟଵାନୁଦରାଦ୍ରାଶ୍ଚ ପାର୍ଶ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ 4.
ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କର ଉଦରରୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବଂ ପାଶ୍ୱଦ୍ୱୟରୁ ଅନ୍ୟମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଓଷଧ୍ଯଃ ଫଲମୂଲିନ୍ଯୋ ରୋମଭ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ଜଜ୍ଞିରେ 4.
ତାଙ୍କର ଲୋମରୁ ଫଳ ଓ ମୂଳ ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଏତାନ୍ ଗ୍ରାମ୍ଯାନ୍ପଶୂନ୍ପ୍ରାହୁରାରଣ୍ଯାଂଶ୍ଚ ନିବୋଧ ମେ 4.
ଏମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ପଶୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ବନ୍ୟପଶୁ ବିଷୟରେ ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଔଦକାଃ ପଶଵଃ ଷଷ୍ଠାଃ ସପ୍ତମାଶ୍ଚ ସରୀସୃପାଃ 4.
ଛଅଟି ହେଉଛନ୍ତି ଜଳଚର ପଶୁ, ସାତଟି ହେଉଛନ୍ତି ସରିସୃପ।
ଆସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଜାତା ବାହୁଭ୍ଯାଂ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାଃ ସ୍ମୃତାଃ 4.
ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ବାହୁଠାରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଶାକ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯଜନ୍ମନାମ୍ 4.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଉପଯୁକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଵ୍ରତସ୍ଥାନାଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଃ ପ୍ରଜାଯତେ 4.
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଥାନଂ ସପ୍ତଋଷୀଣାଂ ଚ ତଥୈଵ ଵନଵାସିନାମ୍ 4.
ଏହିପରି ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନଙ୍କର ନିବାସ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
କୃତ୍ଵେହାମୁତ୍ରସଂସ୍ଥାନଂ ପ୍ରଜାସର୍ଗଂ ତୁ ମାନସମ୍ 5.
ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକର ଅବସ୍ଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଏବେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମାନସିକ ସୃଷ୍ଟି କଥା କୁହାଯାଉଛି।