ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପଵିତ୍ରଂ ଵାସୁଦେଵେନ ଅଭିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସକୃତ୍ସକୃତ୍‌ 43.

ପବିତ୍ର ସୂତ୍ରକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମରେ ପୁନିପୁନି ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର।

ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯଂ ପ୍ରତିମାମଣ୍ଡଲସ୍ଯ ଵା 43.

ଏହାକୁ ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବା ପ୍ରତିମାର ମଣ୍ଡଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମାଦୀଂଶ୍ଚାପି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ କଲଶଂ ଚାପି ପୂଜଯେତ୍ 43.

ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ସ୍ଥାପନ କରି, କଳଶକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଦରକାର।

ଅଧିଵାସ୍ଯ ପଵିତ୍ରଂ ତୁ ତ୍ରିସୂତ୍ରେଣ ନଵେନ ଵା (ଚ) 43.

ପବିତ୍ର ସୂତ୍ରକୁ ତିନି ବା ନଅ ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡଂ ଵିମାନଂ ଚ ମଣ୍ଡପଂ ଗୃହମେଵ ଚ 43.

ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ବେଦି, ମଣ୍ଡପ ଓ ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଦରକାର।

ଦତ୍ତ୍ଵା ପଠେଦିମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍ 43.

ଦେଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ପ୍ରଭାତେଽର୍ଚଯିଷ୍ଯାମି ସାମଗ୍ର୍ଯାଃ ସନ୍ନିଧୌ ଭଵ 43.

ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ପୂଜା କରିବି; ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ରୁହ।

ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ କେଶଵମ୍ 43.

ରାତିରେ ଜାଗି ରହିଲା ପରେ, ପ୍ରଭାତରେ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଧୂପଯିତ୍ଵା ପଵିତ୍ରଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣୈଵାଭିମଂତ୍ରଯେତ୍ 43.

ଧୂପ ଦେଇ ସଂସ୍କାର କରି, ପବିତ୍ର ସୂତାକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରିବା ଉଚିତ।

ଗାଯତ୍ତ୍ର୍ଯା ଚାର୍ଚିତଂ ତେନ ଦେଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦାପଯେତ୍ 43.

ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେହି ସୂତାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଶୁଦ୍ଧଗ୍ରନ୍ଥିକଂ ରମ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍ 43.

ସେହି ସୂତା ଶୁଦ୍ଧ, ଭଲଭାବରେ ଗଠିତ, ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶକ ହେବା ଦରକାର।

ଏଵଂ ଧୂପାଦିନାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମଧ୍ଯମାଦୀନ୍ତ୍ସମର୍ପଯେତ୍ 43.

ଏଭଳି ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରି, ମଧ୍ୟମ ଓ ଅନ୍ୟ ସୂତା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଧର୍ମକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ଵକଂଠେ ଧାରଯାମ୍ଯହମ୍ 43.

ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ସୂତା ନିଜ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧୁଛି।

ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିଵିଧଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କୁସୁମାଦେର୍ବଲିଂ ହରେତ୍ 43.

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ ଦେଇ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତେନୈଵ ଦଦ୍ଯାଦେକପଵିତ୍ରକମ୍ 43.

ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଗଣି, ଗୋଟିଏ ପବିତ୍ର ସୂତା ଦେବା ଉଚିତ।

ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ତତଃ ପ୍ରାର୍ଚ୍ଯ ସୁରୁମର୍ଘ୍ଯାଦିଭିର୍ହର 43.

ତାପରେ ବିଶ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଆଦର ଦେବା ଉଚିତ।

ଜ୍ଞାନତୋଽଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ପୂଜନାଦି କୃତଂ ମଯା 43.

ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେଉଁ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ହୋଇଛି—

ମଣିଵିଦ୍ରୁମମାଲଭିର୍ମନ୍ଦାରକୁସୁମାଦିଭିଃ 43.

ମଣି, ପାଗଡ଼ା ମାଳା, ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ—

ଵନମାଲା ଯଥା ଦେଵ କୌସ୍ତୁଭଂ ସତତଂ ହୃଦି 43.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ବନମାଳା କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ପରି ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ରହୁ।

ଏଵଂ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଭୋଜ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ 43.

ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେଇ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।

ସାଂଵତ୍ସରୀମିମାଂ ପୂଜାଂ ସମ୍ପାଦ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ମଯା 43.

ଏହି ବାର୍ଷିକ ପୂଜାକୁ ନିୟମରେ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।

ପୂଜଯିତ୍ଵା ପଵିତ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ହରିର୍ଭଵେତ୍ 44.

ପବିତ୍ର ସୂତା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରି, ବ୍ରହ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ମଣିଷ ହରି ସ୍ୱରୂପ ହୁଏ।

ଯଚ୍ଛେଦ୍ଵାଙ୍ମନସଂ ପ୍ରାଜ୍ଞସ୍ତଂ ଯଜେଜ୍ଜ୍ଞାନମାତ୍ମନି 44.

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ମନ ଓ କଥାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ନିଜ ମନରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଦେହେନ୍ଦ୍ରିଯମନୋବୁଦ୍ଧିପ୍ରାଣାହଙ୍କରାଵର୍ଜିତମ୍ 44.

ଯେଉଁଠାରେ ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାର ନାହିଁ—

ସ୍ଵପ୍ରକାଶଂ ନିରାକାରଂ ସଦାନଂ ଦମନାଦି ଯତ୍ 44.

ସେ ନିଜେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରୂପହୀନ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ନିଜେ ନିୟମ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ଉତ୍ସ—ସେହିଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି।

ତୁରୀଯମକ୍ଷରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଅହମସ୍ମି ପରଂ ପଦମ୍ 44.

ଚତୁର୍ଥ ଅକ୍ଷର ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମ, ମୁଁ ସେଇ ପରମ ପଦ।

ଆତ୍ମାନଂ ରଥିନଂ ଵିଦ୍ଧି ଶରୀରଂ ରଥମେଵ ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ହଯାନାହୁର୍ଵିଷଯାସ୍ତେଷୁ ଗୋଚରାଃ ।। 44.

ଆତ୍ମାକୁ ରଥି ଭାବେ ଜାଣ, ଏହି ଶରୀର ହେଉଛି ରଥ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ ଅଞ୍ଚଳ ହେଉଛି ବିଷୟ।

ଆତ୍ମେଂଦ୍ରିଯମନୋଯୁକ୍ତୋ ଭୋକ୍ତେତ୍ଯାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ 44.

ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ଏକତ୍ରିତ, ତାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଭୋଗି ବୋଲି କହନ୍ତି।

ସ ତୁ ତତ୍ପଦମାପ୍ନୋତି ସ ହି ଭୂଯୋ ନ ଜାଯତେ 44.

ସେ ଏହି ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏବଂ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।