ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଯମସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅସୃଜଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଚ୍ଛୋତ୍ରାଚ୍ଛୋତ୍ରତତ୍ତ୍ଵନିଯାମକମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଯମଙ୍କ ପରେ, ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଡାହାଣ କାନରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରବଣ ତତ୍ତ୍ୱର ନିୟନ୍ତ୍ରକ।

ନଵଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ରୋହିଣୀସମୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଚ୍ଚ ଗରୁଡଂ ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ନଉ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବାମ କାନରୁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ, ଯିଏ ବାମ କାନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ।

ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ସୂର୍ଯଂ ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ସମ୍ଯଗ୍ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ଦକ୍ଷିଣାକ୍ଷ୍ଣଶ୍ଚ ଦେଵତାମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରେ, କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଡାହାଣ ଆଖିର ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଵାମାକ୍ଷ୍ଣୋ ନିର୍ମମେ ସଂଜ୍ଞାଂ ଷଡ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ପ୍ରଭୁଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଛଅ ବର୍ଷ ପରେ, ବାମ ଆଖିରୁ ପ୍ରଭୁ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହା କଲେ।

ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯାଚ୍ଚ ଵରୁଣଂ ନିର୍ମମେ ତସ୍ଯ ମାନିନମ୍ । ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତସ୍ମାଦେଵେଦ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବିତ ବରୁଣଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବଂ କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଗଙ୍ଗାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯଦେଵତାମ୍ । ଵରୁଣସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟର ଦେବତା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବରୁଣଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଉତ୍ସଂଗାନ୍ନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍ । ନାରଦସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

କୋଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ନାରଦଙ୍କ ପରେ, ସାଠି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଅଗ୍ନିଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ଵଗିନ୍ଦ୍ରିଯତଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଅତୋ ଵାଗଭିମାନୀ ସଂ ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସ୍ପର୍ଶେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ବାଣୀ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଜନକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ସ୍ଵାହାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ତାମାହୁର୍ମନ୍ତ୍ରଦେଵତାମ୍ । ଅଗ୍ନେରନନ୍ତରଂ ଵୀନ୍ଦ୍ର ଭୃଗୁଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯାଦ୍ଵିନିର୍ମମେ । ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରଂ ତୁ ଭୃଗୁଭାର୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମମେ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଭୃଗୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଭୃଗୋରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । କଶ୍ଯପଞ୍ଜନଯାମାସ ମନସା ଚ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଭୃଗୁଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରଂ ତୁ ଅଦିତିଂ ନିର୍ମମେ ପ୍ରଭୁଃ । କଶ୍ଯପାନନ୍ତରଂ ଚାତ୍ରିଂ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଅଦିତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। କଶ୍ୟପଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଅତ୍ରେରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅଜୀଜନଦ୍ଭରଦ୍ଵାଜଂ ଵସିଷ୍ଠ ତଦନତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଅତ୍ରିଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତେଷାଂ ଭାର୍ଯାଃ କ୍ରମେଣ ତୁ । ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରେଣ ଅସୃଜତ୍କମଲାସନଃ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ ପରେ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନୁସାରେ, କମଳାସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।

ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଗୌତମଂ ହ୍ଯସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରେଣ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତତୋଽସୃଜତ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଗୌତମଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରେଣ ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତୋଽଭଵତ୍ । ମନୋରନନ୍ତରଂ ଜଜ୍ଞେ ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ମନୁଙ୍କ ପରେ, ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଆଉ ଜଣେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନୋ ମହାଭାଗୋ ଵାଯୁପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ । ତସ୍ମାଚ୍ଚତୁର୍ଦଶେ ଵର୍ଷେ ଗଣପୋ ହ୍ଯଭଵଦ୍ଵିଭୋଃ ॥ ୩,୧୩.

ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଚୌଦ୍ଦ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଣପ ଜନ୍ମିଲେ।

ତଦନନ୍ତରଜୋ ଵୀନ୍ଦ୍ର ଅଷ୍ଟଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଧନପୋ ହ୍ଯଭଵତ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଭାର୍ଯା ଵତ୍ସରେ ପରେ ॥ ୩,୧୩.

ତାଙ୍କ ପରେ, ଅଷ୍ଟ ବର୍ଷ ପରେ, ବୀନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ସେଠାରେ ଧନପ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପରବର୍ଷରେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନାନନ୍ତରଂ ତୁ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଜଯାଦୀନ୍ଭ ଗଵଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ସୃଷ୍ଟଵାନ୍ କମଲାସନଃ ॥ ୩,୧୩.

ବିଶ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, କମଳାସନ ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତ ସେବକମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଜଯାଦ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵଲ୍ଲାଦ୍ଯାଃ କର୍ମଦେଵତାଃ । ଶତଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ସୃଷ୍ଟଵାଞ୍ଛିଵଵାହନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ବଲ୍ଲା ଓ କର୍ମଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଶିବଙ୍କ ଭାନ୍ଧନୀକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

କର୍ମଦେଵାନନ୍ତରଂ ତୁ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ପର୍ଜନ୍ଯମସୃଜଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ମନ୍ତ୍ରଯନ୍ତ୍ରାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

କର୍ମଦେବତାମାନେଙ୍କ ପରେ, ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଯନ୍ତ୍ରର ଅଧିପତି।

ପର୍ଜନ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ପୁଷ୍କରଂ ଜନଯାମାସ କର୍ମତତ୍ତ୍ଵାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କରଙ୍କୁ ଜନ୍ମାଇଲେ, ଯିଏ କର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି।

ଏଵଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ଖଗେଶ୍ଵର । ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମୋକ୍ଷମେତି ନାନ୍ଯଥା ତୁ କଥଞ୍ଚନ ॥ ୩,୧୩.

ଏଭଳି, ମୋ ଦୟାରେ, ଖଗେଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଏହିପରି ଜାଣିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ କେବେ ମିଳେନି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୧୪ ଶ୍ରୀଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଅଵତାରାନ୍ହରେ ବ୍ରୂହି ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଦିଵୌକସାମ୍ । ଗୁଣାନାମନ୍ତର ବ୍ରୂହି ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ମମ ସଵ୍ରତ ॥ ୩,୧୪.

ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ହେ ହରି, ତୁମ ଅବତାରମାନେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ବିଷୟରେ କୁହ; ଗୁଣମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନତା ବିଷୟରେ ମୋ ନିଷ୍ଠାବାନ ଶିଷ୍ୟ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରରେ କୁହ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଯୋ ମୂଲରୂପୀ ଭଗଵାନନନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ପୁର୍ଣଗୁଣଃ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଃ । ପୁରାତନଃ ପୂର୍ଣତନୁର୍ମଦାତ୍ମା ନ ତାଦୃଶାଃ ସଂତି କଦାପି ଵୀଦ୍ର ॥ ୩,୧୪.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯିଏ ମୂଳ ରୂପ ଭଗବାନ, ଅନନ୍ତ, ସ୍ୱାଧୀନ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁରାତନ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହୀ ଏବଂ ମୋ ଆତ୍ମା, ଏପରି ଅନ୍ୟ କେହି କେବେ ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।

ପାଦଶ୍ଚ ପୂର୍ଣଃ ପାଦତଲଂ ଚ ପୂର୍ଣଂ ନଖାଶ୍ଚ ପୂର୍ଣାଃ କଟିକଣ୍ଠୌ ଚ ପୂର୍ଣୌ । ଊରୂ ଚ ପୂର୍ଣେ ଉଦରଂ ଚ ପୂର୍ଣଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାପି ପୂର୍ଣାଞ୍ଜଗୃହେ ତଥାପ୍ଯୁରଃ ॥ ୩,୧୪.

ତାଙ୍କର ପାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାଦତଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନଖମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଟି ଓ କଣ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଉରୁ ଦୁଇଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଛାତି ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସ୍କନ୍ଧଃ ସୁପୂର୍ଣାଃ ସକଲାଶ୍ଚ ବାହଵଃ ପୂର୍ଣାଃ କେଶାଃ ଶ୍ମଶ୍ରୁଦନ୍ତାଶ୍ଚ ପୂର୍ଣାଃ । ଲୋମାନି ପୂର୍ଣାନି ତଥୈଵ ରୋମକୂପାଶ୍ଚ ପୂର୍ଣାସ୍ତୁ ତଥୈଵ ଶିଶ୍ରଃ ॥ ୩,୧୪.

ତାଙ୍କର କନ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବାହୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କେଶ, ଦାଢ଼ି, ଦାନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଲୋମ ଏବଂ ଲୋମକୂପ, ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଅଣ୍ଡଶ୍ଚ ପୂର୍ଣୋ ହ୍ଯଣ୍ଡରୋମାଣି କକ୍ଷାଶ୍ଚକ୍ଷୁଶ୍ଚ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ସର୍ଵ ଏତେ ଚ ପୂର୍ଣାଃ । କିଂ ଵର୍ଣଯେ ମୂଲରୂପଂ ହରେଶ୍ଚ ଯାଵଦ୍ଵଲଂ ପୂର୍ଣଂ ସମଗ୍ରଦେହେ ॥ ୩,୧୪.

ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ରାଣୁ, ତାହାର ଲୋମ, ବାହୁଳି, ଆଖି, କାନ—ସବୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏଠିକି ମୁଁ କଣ କହିବି ହରିଙ୍କ ମୂଳ ରୂପ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ତାଵଦ୍ବ୍ରଲଂ ହ୍ଯେକରୋମାଦିକେଷୁ ସଂତିତ୍ଵିମେ ହି ଯତଃ ସ ଏଵ ପୂର୍ଣଃ । ସ ଏଵ ତୁ ସର୍ଵସ୍ଯ କର୍ତା ସ ଏଵ ହର୍ଥା ସ ତୁ ସାରାଂଶଭୋକ୍ତା ॥ ୩,୧୪.

ଏଭଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମ ଓ ତାହାର ମୂଳ ଯେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି ସେ ଏକମାତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେ ଏକା ଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୋଗକର୍ତ୍ତା ଓ ସାର ଭୋଗ କରୁଥିବା।