ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ନିର୍ମମେ ଚ ଵର୍ଷଯୁଗ୍ମପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତାରାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମମେ ॥ ୩,୧୩.

ଯୁଗଳ ବର୍ଷ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପୁଣି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ତାରାଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଗୁରୋରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚଵିଂଶାଦନନ୍ତରମ୍ । ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ମନୁଂ ଚୈଵ ନିର୍ମମେ ମନସା ଵିଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଗୁରୁ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ପଚିଶ ବର୍ଷ ପରେ, ମନରେ ଭାବି ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ମନୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଶତରୂପାଂ ଵିନିର୍ମମେ । ଶତରୂପାନନ୍ତରଂ ତୁ ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷଦିନାନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶତରୂପାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଶତରୂପା ପରେ, କୋଉ ଭିତରେ କିଛି ବିଶ ବର୍ଷ ଓ ଦିନ ପରେ।

ଦକ୍ଷଃ ଶିଷ୍ଯାତ୍ମକୋ ଜଜ୍ଞେ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗୁଷ୍ଠତଃ ପ୍ରଭୋଃ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଵାମାଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଚ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ ॥ ୩,୧୩.

ଦକ୍ଷ, ଶିଷ୍ୟ ପୁତ୍ର ଭାବେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ବାମ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।

ପ୍ରସୂତିମସୃଜଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ପରମାଦରାତ୍ । ଦକ୍ଷସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚଵିଂଶାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଅତି ଆଦରରେ ପ୍ରସୂତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଦକ୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପଚିଶ ବର୍ଷ ପରେ।

ନିର୍ମମେ ହ୍ଯନିରୁଦ୍ଧଂ ଚ ମଧ୍ଯମାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ସସର୍ଜ ଭଗଵାନଜଃ ॥ ୩,୧୩.

ମଧ୍ୟମା ଆଂଗୁଠିର ମଧ୍ୟ ଗଠିଠାରୁ ଭଗବାନ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ଅଜନ୍ମା ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

ଵିରାଜସଂଜ୍ଞକାଂ ଭାର୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ଅନିରୁଦ୍ଧାନନ୍ତର ତୁ ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ମଧ୍ୟମା ଆଂଗୁଠିର ମଧ୍ୟ ଗଠିଠାରୁ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ଭଗବାନ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବିରାଜା।

ନିର୍ମମେ ପ୍ରଵହଂ ଵାଯୁଂ କନିଷ୍ଠାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ପ୍ରଵାହୀଂ ନିର୍ମମେ ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ସାନ ଆଂଗୁଠିର ଗଠିଠାରୁ ଭଗବାନ ପ୍ରବାହ ବାୟୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପ୍ରବାହୀଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

କନିଷ୍ଠାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵାଚ୍ଚ ଵାମଦେଵଂ ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରଵହାନନ୍ତରଂ ତବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସାନ ଆଂଗୁଠିର ଗଠିଠାରୁ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରବାହ ପରେ ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ ବାମଦେବଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଯମଂ ଵିନିର୍ମମେ ପୃଷ୍ଠାଦଷ୍ଟଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ତଦ୍ଭାର୍ଯାଂ ଶାମଲାଂ ଦେଵୀଂ ତସ୍ମାଦେଵ ମହାପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଆଠ ବର୍ଷ ପରେ, ପୃଷ୍ଠ ଦେହରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଯମଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେଠାରୁ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦେବୀ ଶ୍ୟାମଳାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଯମସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅସୃଜଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଚ୍ଛୋତ୍ରାଚ୍ଛୋତ୍ରତତ୍ତ୍ଵନିଯାମକମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଯମଙ୍କ ପରେ, ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଡାହାଣ କାନରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରବଣ ତତ୍ତ୍ୱର ନିୟନ୍ତ୍ରକ।

ନଵଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ରୋହିଣୀସମୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଚ୍ଚ ଗରୁଡଂ ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ନଉ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବାମ କାନରୁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ, ଯିଏ ବାମ କାନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ।

ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ସୂର୍ଯଂ ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ସମ୍ଯଗ୍ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ଦକ୍ଷିଣାକ୍ଷ୍ଣଶ୍ଚ ଦେଵତାମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରେ, କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଡାହାଣ ଆଖିର ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଵାମାକ୍ଷ୍ଣୋ ନିର୍ମମେ ସଂଜ୍ଞାଂ ଷଡ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ପ୍ରଭୁଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଛଅ ବର୍ଷ ପରେ, ବାମ ଆଖିରୁ ପ୍ରଭୁ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହା କଲେ।

ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯାଚ୍ଚ ଵରୁଣଂ ନିର୍ମମେ ତସ୍ଯ ମାନିନମ୍ । ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତସ୍ମାଦେଵେଦ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବିତ ବରୁଣଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବଂ କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଗଙ୍ଗାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯଦେଵତାମ୍ । ଵରୁଣସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟର ଦେବତା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବରୁଣଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଉତ୍ସଂଗାନ୍ନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍ । ନାରଦସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

କୋଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ନାରଦଙ୍କ ପରେ, ସାଠି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଅଗ୍ନିଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ଵଗିନ୍ଦ୍ରିଯତଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଅତୋ ଵାଗଭିମାନୀ ସଂ ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସ୍ପର୍ଶେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ବାଣୀ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଜନକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ସ୍ଵାହାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ତାମାହୁର୍ମନ୍ତ୍ରଦେଵତାମ୍ । ଅଗ୍ନେରନନ୍ତରଂ ଵୀନ୍ଦ୍ର ଭୃଗୁଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯାଦ୍ଵିନିର୍ମମେ । ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରଂ ତୁ ଭୃଗୁଭାର୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମମେ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଭୃଗୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଭୃଗୋରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । କଶ୍ଯପଞ୍ଜନଯାମାସ ମନସା ଚ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଭୃଗୁଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରଂ ତୁ ଅଦିତିଂ ନିର୍ମମେ ପ୍ରଭୁଃ । କଶ୍ଯପାନନ୍ତରଂ ଚାତ୍ରିଂ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଅଦିତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। କଶ୍ୟପଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଅତ୍ରେରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅଜୀଜନଦ୍ଭରଦ୍ଵାଜଂ ଵସିଷ୍ଠ ତଦନତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଅତ୍ରିଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତେଷାଂ ଭାର୍ଯାଃ କ୍ରମେଣ ତୁ । ସଂଵତ୍ସରାନନ୍ତରେଣ ଅସୃଜତ୍କମଲାସନଃ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ ପରେ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନୁସାରେ, କମଳାସନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।

ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଗୌତମଂ ହ୍ଯସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରେଣ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତତୋଽସୃଜତ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଗୌତମଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରେଣ ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତୋଽଭଵତ୍ । ମନୋରନନ୍ତରଂ ଜଜ୍ଞେ ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ମନୁଙ୍କ ପରେ, ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଆଉ ଜଣେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନୋ ମହାଭାଗୋ ଵାଯୁପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ । ତସ୍ମାଚ୍ଚତୁର୍ଦଶେ ଵର୍ଷେ ଗଣପୋ ହ୍ଯଭଵଦ୍ଵିଭୋଃ ॥ ୩,୧୩.

ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଚୌଦ୍ଦ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଣପ ଜନ୍ମିଲେ।

ତଦନନ୍ତରଜୋ ଵୀନ୍ଦ୍ର ଅଷ୍ଟଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଧନପୋ ହ୍ଯଭଵତ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଭାର୍ଯା ଵତ୍ସରେ ପରେ ॥ ୩,୧୩.

ତାଙ୍କ ପରେ, ଅଷ୍ଟ ବର୍ଷ ପରେ, ବୀନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ସେଠାରେ ଧନପ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପରବର୍ଷରେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନାନନ୍ତରଂ ତୁ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଜଯାଦୀନ୍ଭ ଗଵଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ସୃଷ୍ଟଵାନ୍ କମଲାସନଃ ॥ ୩,୧୩.

ବିଶ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, କମଳାସନ ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତ ସେବକମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।