ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅନନ୍ତରଂ ସଂବଭୂଵ ଗରୁଡସ୍ତୁ ତତଃ ପରମ୍ । ଦିଵ୍ଯସାହସ୍ରଵର୍ଷାତ୍ତୁ ତଥା ରୁଦ୍ରଞ୍ଚ ସୃଷ୍ଟଵାନ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଶେଷ ପରେ, ଗରୁଡ଼ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଶେଷସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ଦେଵୀଂ ଵାରୁଣୀଂ ଚ ମହାପ୍ରଭୁଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ହ୍ଯସୃଜତ୍କମଲାସନଃ ॥ ୩,୧୩.

ଶେଷ ପରେ, ମହାପ୍ରଭୁ ଦେବୀ ବାରୁଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, କମଳାସନ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଗରୁଡାନନ୍ତରଂ ଦେଵୀଂ ସୌପର୍ଣୀମସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ଚ ପାର୍ଵତୀଂ ଚ ତଥୈଵ ସଃ ॥ ୩,୧୩.

ଗରୁଡ଼ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଦେବୀ ସୌପର୍ଣ୍ଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ପାର୍ଵତ୍ଯନନ୍ତରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ଵନିଯାମକମ୍ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଵାସଵଂ ହ୍ଯସୃଜତ୍ତତଃ ॥ ୩,୧୩.

ପାର୍ବତୀ ପରେ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱର ନିୟନ୍ତ୍ରକ। ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଅଭିମାନୀ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯ ବାହୋଶ୍ଚ ପରମେଷ୍ଠିନଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଶଚୀ ତାମସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁର ଅଧିପତି ଦେବତା, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଶଚୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାନନ୍ତରଂ କାମଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅସୃଜଦ୍ଵାମବାହୋଶ୍ଚମନସ୍ତତ୍ଵାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଇନ୍ଦ୍ର ପରେ, ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ କାମଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ବାମ ବାହୁ ଓ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି।

ତଦନନ୍ତରଜାଂ ଦେଵୀଂ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ରତିଂ ସ ଜନଯାମାସ କାମଭାର୍ଯାଂ ମହାପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ତାପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ମହାପ୍ରଭୁ କାମଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦେବୀ ରତିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

କାମସ୍ଯାପ୍ଯଭିମାନୀ ତୁ ସ ଏଵ ପରିକୀର୍ତିତଃ । ବ୍ରହ୍ମାହଙ୍କାରିକଂ ପ୍ରାଣଂ କାର୍ଯୋତ୍ପତ୍ତେରନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

କାମଙ୍କର ଅଧିପତି ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଉଲ୍ଲେଖିତ। କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଅହଂକାର ସହିତ ପ୍ରାଣକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ନିର୍ମମେ ନାସିକ ତତଃ । ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଂ ନାସିକସ୍ଯଃ ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ନାସିକାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାପରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ନାସିକାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ନିର୍ମମେ ନାସିକାଂ ଵାମାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ । ଅହଙ୍କାରାଦନୁ ବ୍ରହ୍ମା ସଜ୍ଞାନଂ ଚ ବୃହସ୍ପତିମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ବାମ ନାସିକାକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଅହଂକାର ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଜ୍ଞାନ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ନିର୍ମମେ ଚ ଵର୍ଷଯୁଗ୍ମପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତାରାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମମେ ॥ ୩,୧୩.

ଯୁଗଳ ବର୍ଷ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପୁଣି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ତାରାଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଗୁରୋରନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚଵିଂଶାଦନନ୍ତରମ୍ । ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ମନୁଂ ଚୈଵ ନିର୍ମମେ ମନସା ଵିଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଗୁରୁ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ପଚିଶ ବର୍ଷ ପରେ, ମନରେ ଭାବି ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ମନୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଶତରୂପାଂ ଵିନିର୍ମମେ । ଶତରୂପାନନ୍ତରଂ ତୁ ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷଦିନାନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶତରୂପାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଶତରୂପା ପରେ, କୋଉ ଭିତରେ କିଛି ବିଶ ବର୍ଷ ଓ ଦିନ ପରେ।

ଦକ୍ଷଃ ଶିଷ୍ଯାତ୍ମକୋ ଜଜ୍ଞେ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗୁଷ୍ଠତଃ ପ୍ରଭୋଃ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ଵାମାଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଚ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ ॥ ୩,୧୩.

ଦକ୍ଷ, ଶିଷ୍ୟ ପୁତ୍ର ଭାବେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ବାମ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।

ପ୍ରସୂତିମସୃଜଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ପରମାଦରାତ୍ । ଦକ୍ଷସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚଵିଂଶାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଅତି ଆଦରରେ ପ୍ରସୂତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଦକ୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପଚିଶ ବର୍ଷ ପରେ।

ନିର୍ମମେ ହ୍ଯନିରୁଦ୍ଧଂ ଚ ମଧ୍ଯମାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ସସର୍ଜ ଭଗଵାନଜଃ ॥ ୩,୧୩.

ମଧ୍ୟମା ଆଂଗୁଠିର ମଧ୍ୟ ଗଠିଠାରୁ ଭଗବାନ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ଅଜନ୍ମା ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

ଵିରାଜସଂଜ୍ଞକାଂ ଭାର୍ଯାଂ ମଧ୍ଯମାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ଅନିରୁଦ୍ଧାନନ୍ତର ତୁ ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ମଧ୍ୟମା ଆଂଗୁଠିର ମଧ୍ୟ ଗଠିଠାରୁ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ଭଗବାନ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବିରାଜା।

ନିର୍ମମେ ପ୍ରଵହଂ ଵାଯୁଂ କନିଷ୍ଠାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵତଃ । ଦଶଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ପ୍ରଵାହୀଂ ନିର୍ମମେ ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ସାନ ଆଂଗୁଠିର ଗଠିଠାରୁ ଭଗବାନ ପ୍ରବାହ ବାୟୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ପ୍ରବାହୀଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

କନିଷ୍ଠାଙ୍ଗୁଲିପର୍ଵାଚ୍ଚ ଵାମଦେଵଂ ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରଵହାନନ୍ତରଂ ତବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସାନ ଆଂଗୁଠିର ଗଠିଠାରୁ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରବାହ ପରେ ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ ବାମଦେବଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଯମଂ ଵିନିର୍ମମେ ପୃଷ୍ଠାଦଷ୍ଟଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ତଦ୍ଭାର୍ଯାଂ ଶାମଲାଂ ଦେଵୀଂ ତସ୍ମାଦେଵ ମହାପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ଆଠ ବର୍ଷ ପରେ, ପୃଷ୍ଠ ଦେହରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଯମଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେଠାରୁ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦେବୀ ଶ୍ୟାମଳାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଯମସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ଅସୃଜଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଚ୍ଛୋତ୍ରାଚ୍ଛୋତ୍ରତତ୍ତ୍ଵନିଯାମକମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଯମଙ୍କ ପରେ, ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଡାହାଣ କାନରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରବଣ ତତ୍ତ୍ୱର ନିୟନ୍ତ୍ରକ।

ନଵଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ରୋହିଣୀସମୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଚ୍ଚ ଗରୁଡଂ ଵାମଶ୍ରୋତ୍ରାଭିମାନିନମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ନଉ ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବାମ କାନରୁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ, ଯିଏ ବାମ କାନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ।

ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ସୂର୍ଯଂ ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ । ସମ୍ଯଗ୍ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ଦକ୍ଷିଣାକ୍ଷ୍ଣଶ୍ଚ ଦେଵତାମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରେ, କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଡାହାଣ ଆଖିର ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଵାମାକ୍ଷ୍ଣୋ ନିର୍ମମେ ସଂଜ୍ଞାଂ ଷଡ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ପ୍ରଭୁଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଶତଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ଛଅ ବର୍ଷ ପରେ, ବାମ ଆଖିରୁ ପ୍ରଭୁ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହା କଲେ।

ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯାଚ୍ଚ ଵରୁଣଂ ନିର୍ମମେ ତସ୍ଯ ମାନିନମ୍ । ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାନନ୍ତରଂ ତୁ ତସ୍ମାଦେଵେଦ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୩,୧୩.

ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବିତ ବରୁଣଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବଂ କୁଡି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଗଙ୍ଗାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିଯଦେଵତାମ୍ । ଵରୁଣସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଦଶଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ରସନେନ୍ଦ୍ରିୟର ଦେବତା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବରୁଣଙ୍କ ପରେ, ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଉତ୍ସଂଗାନ୍ନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍ । ନାରଦସ୍ଯାନନ୍ତରଂ ତୁ ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

କୋଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ନାରଦଙ୍କ ପରେ, ସାଠି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଏହା କଲେ।

ଅଗ୍ନିଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ଵଗିନ୍ଦ୍ରିଯତଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଅତୋ ଵାଗଭିମାନୀ ସଂ ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଦନନ୍ତରମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ସ୍ପର୍ଶେନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ବାଣୀ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଜନକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ସ୍ଵାହାଂ ଵିନିର୍ମମେ ବ୍ରହ୍ମା ତାମାହୁର୍ମନ୍ତ୍ରଦେଵତାମ୍ । ଅଗ୍ନେରନନ୍ତରଂ ଵୀନ୍ଦ୍ର ଭୃଗୁଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୧୩.

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।