ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵାତ୍ପଞ୍ଚଗୁଣୈରଧିକଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍ । ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଜ୍ଞେଯଂରଜୋ ହ୍ଯାଵରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍ ॥ ୩,୧୦.

ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱଠାରୁ ପଞ୍ଚଗୁଣ ବଡ଼ ଏକ ଆବରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ଦୁଇଗୁଣ ବଡ଼ ରଜସ୍ ଆବରଣ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ ।

ତତଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଜ୍ଞେଯଂ ସତ୍ତ୍ଵାଵରଣମୁତ୍ତମମ୍ । ତ୍ରଯଶ୍ଚୈଵଂ ମିଲିତ୍ଵା ତୁ ଏକାଵରଣମୀରିତମ୍ ॥ ୩,୧୦.

ତାପରେ ଦୁଇଗୁଣ ବଡ଼ ସତ୍ତ୍ୱ ଆବରଣ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ; ଏହି ତିନିଟି ମିଶି ଏକ ଆବରଣ ହେବାକୁ କୁହାଯାଏ ।

ଅଵ୍ଯାକୃତାଖ୍ଯମାକାଶଂ ତଦନନ୍ତରମୀରିତମ୍ । ମର୍ଯାଦାରହିତଶ୍ଚୈଵଂ ତତ୍ରାସ୍ତେ ହରିରଵ୍ଯଯଃ ॥ ୩,୧୦.

ଏହା ପରେ ଅବ୍ୟାକୃତ ନାମକ ଆକାଶ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ, ଯାହାର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ; ସେଠି ଅବିନାଶୀ ହରି ବସିଛନ୍ତି ।

ଅଷ୍ଟମାଵରଣଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନୋରଂ ତରା ଵିରଜା ନଦୀ । ପଞ୍ଚଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ସମନ୍ତାତ୍ପରୀଧୀକୃତା ॥ ୩,୧୦.

ଆଠମ ଆବରଣଟି ଆକାଶର ଭିତରେ ଭିରଜା ନଦୀ, ଯାହା ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇଛି ।

ଅସ୍ତି ପୁଣ୍ଯତମା ଜ୍ଞେଯା ଲୋକସଂସାରନାଶିନୀ । ଏଵଂ ଚତୁର୍ମୁଖେନୈଵ ତଦା ହୃଷ୍ଯଂ ତି ଚାଣ୍ଡଜ ॥ ୩,୧୦.

ଏହି ନଦୀ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ସଂସାର ନାଶ କରିଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ; ଏଭଳି, ହେ ଅଣ୍ଡଜ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।

ତେ ସର୍ଵେ ଵିରଜାନଦ୍ଯାଂ ସମ୍ଯକ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଚ । ଲିଙ୍ଗଦେହଂ ତତଃ ପଶ୍ଚାନ୍ମୋକ୍ଷଂ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ତେ ହରେଃ ॥ ୩,୧୦.

ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଭିରଜା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଲିଙ୍ଗ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି, ପରେ ହରିଙ୍କ ଚରଣରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।

ଅପରୋକ୍ଷଦୃଶାମେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ଗାମିନାମ୍ । ଵିରଜାତରଣଂ ଵିଦ୍ଧି ନାନ୍ଯେଷାଂ ଵିନତାସୁତ ॥ ୩,୧୦.

ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିପାରିବା ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ଭିରଜା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି, ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ ।

ଅପରୋକ୍ଷଦୃଶାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵ୍ଯାସାଦୀନାଂ ଖଗେଶ୍ଵର । ଵିରଜାତରଣଂ ନାସ୍ତି ଭୋକ୍ତଵ୍ଯତ୍ଵାଚ୍ଚ କର୍ମଣଃ ॥ ୩,୧୦.

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପରି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିବା ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିରଜା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଵିରିଞ୍ଚେନୈଵ ସାକଂ ତୁ କଲ୍ପେସ୍ମିନ୍ନଧିକାରିଣାମ୍ । ତେଷାଂ ତୁ ନିଯମେନୈଵ ସର୍ଵପ୍ରାରବ୍ଧସଂକ୍ଷଯଃ ॥ ୩,୧୦.

ଏହି କଳ୍ପରେ କେବଳ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାରବ୍ଧ କର୍ମର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ହୁଏ ।

ଭଵତ୍ଯେଵଂ ନ ସଂଦେହୋ ନାନ୍ଯେଷାଂ ସର୍ଵସଂକ୍ଷଯଃ । ଅତସ୍ତୁ ଵିରଜାତରଣଂ ତେଷାମେଵ ଭଵେତ୍ପଟୋ ॥ ୩,୧୦.

ଏହିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଘଟେ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହୁଏ। ତେଣୁ, କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଭିରଜା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ସମ୍ଭବ।

ଵିରଜାତରଣଂ ନାସ୍ତି ତେଷାଂ ତ (ତଯୋସ୍ତ)ତ୍ସଂଗିନାଂ ତଥା । ସର୍ଵାରବ୍ଧକ୍ଷଯୋ ନାସ୍ତି ଯତସ୍ତେଷାଂ ଖଗାଧିପ ॥ ୩,୧୦.

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭିରଜା ଅତିକ୍ରମ ହୁଏନାହିଁ; ଖଗପତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କର୍ମ ନାଶ ମଧ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ।

ଅତଶ୍ଚ ସର୍ଵଥା ନାସ୍ତି ଵିରଜାତରଣଂ ପ୍ରଭୋ । ପ୍ରଲଯେ ଵିରଜାନଦ୍ଯା ଲଯୋ ନାସ୍ତି ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୩,୧୦.

ଏହି କାରଣରୁ, ପ୍ରଭୁ, କେହିପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେବେ ଭିରଜା ଅତିକ୍ରମ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଭିରଜା ନଦୀରେ ଲୟ ହୁଏନାହିଁ, ଖଗେଶ୍ୱର।

ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାତ୍ମିକା ତୁ ସା ଜ୍ଞେଯା ଲିଙ୍ଗଦେହଵିଦାରିଣୀ । ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଯୋଗ୍ଯା ଋଜଵୋ ନାମ ଦେଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ॥ ୩,୧୦.

ସେଇ ଭିରଜାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ; ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଋଜବ ନାମରେ ପରିଚିତ।

ତେପି ପ୍ରତ୍ଯେକଶଃ ସଂତି ହ୍ଯନନ୍ତାଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଗଣାଃ । ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ଚ ତୈଃ ସାକଂ ମୋକ୍ଷଯୋଗ୍ଯାଃ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୩,୧୦.

ସେମାନେ ଏକେକା ଭାବରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଦଳରେ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ଯୋଗ୍ୟ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଖଗେଶ୍ୱର।

ଜୀଵାଃ ସଂତି ହ୍ଯନେକେ ଚ ପ୍ରତିକଲ୍ପେ ସୃଜନ୍ତି ତେ । ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷଣୈଃ ସମ୍ଯଗ୍ଯୁକ୍ତା ଵାଯୁତ୍ଵଯୋଗ୍ଯକାଃ ॥ ୩,୧୦.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟିରେ ଅନେକ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି ଓ ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ବତିଶିଟି ଲକ୍ଷଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ବାୟୁ ଭାବ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଅଷ୍ଟକା ଋଷଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତଦୂନାଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତିନଃ । ଶତଜନ୍ମ ସମାରଭ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ॥ ୩,୧୦.

ଅଷ୍ଟ ଋଷିଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀମାନେ; ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶତଜନ୍ମ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ।

ଅପରୋକ୍ଷମିତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତଥା ହ୍ଯାରବ୍ଧସଂକ୍ଷଯଃ । ଏକେନ ଶତକଲ୍ପେନ ଵାଯୁତ୍ଵଂ ଯାତି ଭୋ ଦ୍ଵିଜ ॥ ୩,୧୦.

ଏହାକୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏଭଳି ଆରମ୍ଭ କରା କର୍ମର ନାଶ ହୁଏ; ଏକ ଶତ କଳ୍ପ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ୟକ୍ତି ବାୟୁ ଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଶତଜନ୍ମନି ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ଯାତି ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରେଃ ପଦମ୍ । ଚତ୍ଵାରିଂଶଦ୍ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପଂ ସମାରଭ୍ଯ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୩,୧୦.

ଶତଜନ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ଏବଂ ତାପରେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ଲାଭ କରେ; ଚାଳିଶି ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ, ଖଗେଶ୍ୱର।

ରୁଦ୍ରସ୍ଯାପ୍ଯାପରୋକ୍ଷ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ପ୍ରାରବ୍ଧସଂକ୍ଷଯଃ । ଏକଚତ୍ଵାରିଂଶକଲ୍ପେ ଶେଷତ୍ଵଂ ଯାତି ସୁଵ୍ରତ ॥ ୩,୧୦.

ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଓ ଆରମ୍ଭ କରା କର୍ମର ନାଶ ହୁଏ; ଏକ ଚଉଵାଳିଶି କଳ୍ପରେ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ସେ ଶେଷ ଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଯାତି ସମ୍ଯଙ୍ନ ଚାନ୍ଯଥା । କଲ୍ପଵିଂଶତିମାରଭ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ॥ ୩,୧୦.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ସଠିକ୍ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏହା ଅନ୍ୟଥା କେବେ ହୁଏନାହିଁ; ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କୋଡିଏ କଳ୍ପ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ।

ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାପ୍ଯାପରୋକ୍ଷ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ପ୍ରାରବ୍ଧସଂକ୍ଷଯଃ । ବ୍ରହ୍ମଣୈଵ ସହାଯାତି ହରିଂ ନାରାଯଣଂ ପରମ୍ ॥ ୩,୧୦.

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଓ ଆରମ୍ଭ କରା କର୍ମର ନାଶ ହୁଏ; କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ, ସେ ହରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ପଞ୍ଚାଶୀତିବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପଂ ସମାରଭ୍ଯ ମହାପ୍ରଭୋ । ରୁଦ୍ରସ୍ଯାପ୍ଯାପରୋକ୍ଷ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ପ୍ରାରବ୍ଧସଂକ୍ଷଯଃ ॥ ୩,୧୦.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ପଞ୍ଚାଶୀ ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ, ହେ ମହାପ୍ରଭୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଓ ଆରମ୍ଭ କରା କର୍ମର ନାଶ ହୁଏ।

ଇତି ଶ୍ରୁତଂ ମଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତଂ ହରେଃ ପ୍ରିଯାତ୍ । ଇତ୍ଥଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସଂଶଯୋବାଧତେ ମମ ॥ ୩,୧୦.

ଏପରି ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଆପଣ ଯେପରି କହିଲେ, ମୋର ମନରେ ସନ୍ଦେହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।

ଅତୋ ମେ ସଂଶଯଂ ଛିନ୍ଧି ଯଥା ନ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ପୁନଃ । ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ॥ ୩,୧୦.

ତେଣୁ, ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏହା ପୁଣି ହେବ ନାହିଁ; ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ କହିଲେ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ବ୍ରହ୍ମୋକ୍ତସ୍ଯ ମଯୋକ୍ତସ୍ଯ ଵିଵାଦୋ ନାସ୍ତି ସର୍ଵଥା । ସଂଦେହସ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଦୃଷ୍ଟୀନାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ନାସ୍ତି ସର୍ଵଥା ॥ ୩,୧୦.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିବା କଥା ଓ ମୁଁ କହିଥିବା କଥା ମଧ୍ୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିରୋଧ ନାହିଁ; ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ସନ୍ଦେହ ଥାଏ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ନୁହେଁ।

ଅଶୀତିହ୍ଯଷ୍ଟକା ପ୍ରୋକ୍ତା ଅଷ୍ଟପଞ୍ଚ ଖଗେଶ୍ଵର । ଚତ୍ଵାରିଂଶଦ୍ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପ ଏଵଂ ପ୍ରାହ ଚତୁର୍ମୁଖଃ ॥ ୩,୧୦.

ଅଷ୍ଟକାଗୁଡ଼ିକୁ ଅସୀଅଠି ବୋଲାଯାଇଛି, ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶୀ, ଖଗେଶ୍ୱର; ଏପରି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି, ଚାଳିଶି ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପରେ।

ତତ୍ତ୍ଵାନାଂ ବହୁଗୋପ୍ଯତ୍ଵାତ୍ତଥୋକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା । ଅଭିପ୍ରାଯସ୍ତ୍ଵେଵମେଵ ଜ୍ଞାତଵ୍ଯୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ॥ ୩,୧୦.

ଏହି ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତତା ଅଧିକ ଥିବାରୁ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି କହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥ ଯେପରି ମୁଁ କହିଲି, ସେହିପରି ଅଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପଞ୍ଚା ଶୀତିବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପଂ ଯେ ଵିଜାନନ୍ତି ଭୋ ଦ୍ଵିଜ । ତେନ୍ଧଂ ତମଃ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ମଯୋଦିତମ୍ ॥ ୩,୧୦.

ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଯେମାନେ ପଞ୍ଚାଶି ବ୍ରହ୍ମ କଳ୍ପକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି—ଏହି କଥା ମୁଁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହୁଛି।

ଵିରଜାନନ୍ତରଂ ଵିପ୍ରଂ ତଥା ଵ୍ଯାକୃତମଂବରମ୍ । ଅନନ୍ତପାରଂ ତଦପି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତସ୍ଯାଭିମାନିନୀ ॥ ୩,୧୦.

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶୁଦ୍ଧତା ପରେ ଯେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆକାଶ ଅଛି, ସେଠି ଅନନ୍ତ ଓ ଅସୀମ ଯାହା ଅଛି, ସେହି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଅଂଶ, ସେ ଏହାକୁ ନିଜ ଭାବେ ମାନନ୍ତି।