ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସଂହିତାମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ଯେଵ ଧୂପିତାନି ସମର୍ପଯେତ୍ 42.

ସଂହିତା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧୂପିତ ସୂତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମାତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାତ୍ମକଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦେଵକାଖ୍ଯଂ ତତୋଽର୍ଚଯେତ୍ ଓଁ ହୀଂ(ହୀଃ) ଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵାଯ ନମଃ ।। 42.

ତାପରେ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ମୂଳ ଯାହାକୁ ଦେବକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଓଂ ହୀଂ ବିଦ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର କରି ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କର।

ଓଁ ହାଂ (ହୌଃ) ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାଯ ନମଃ କାଲାତ୍ମନା ତ୍ଵଯା ଦେଵ ଯଦୄଷ୍ଟଂ ମାମକେ ଵିଧୌ ।। 42.

ଓଂ ହାଂ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ମୋର କ୍ରିୟାରେ କାଳର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଯାହା ଦେଖିଛ, ସେସବୁ—

କୃତଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ସମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ହୁତଂ ଗୁପ୍ତଂ ଚ ଯତ୍କୃତମ୍ 42.

ଯେଉଁ କାମ କରାଯାଇଛି, କଷ୍ଟରେ କରାଯାଇଛି, ଛାଡିଦିଆଯାଇଛି, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—

ପୂରଯପୂରଯ ମଖଵ୍ରତଂ ତନ୍ନିଯମେଶ୍ଵରାଯ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାତ୍ମକାଯ ସର୍ଵକାରଣପାଲିତାଯ ଓଁ ହାଂ ହୀଂ ହୂଂ ହୈଂ ହୌଂ ଶିଵାଯ ନମଃ ।। 42.

ମୋର ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରତକୁ ପୂରଣ କର, ପୂରଣ କର। ସେହି ନିୟମର ଈଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସାର, ସମସ୍ତ କାରଣରେ ରକ୍ଷିତ, ଓଂ ହାଂ ହୀଂ ହୂଂ ହୈଂ ହୌଂ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପୂର୍ଵୈରନେନ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପଵିତ୍ରାଣାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ 42.

ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଯେପରି ଚାରି ପ୍ରକାର ପବିତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଯେଉଁଠି ଦିଅନ୍ତି—

ବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଭୋଜ୍ଯ ଚଣ୍ଡଂ ପ୍ରାଚ୍ଯୈ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ।। 42.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ବଳି ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ, ତାପରେ ଭୟଙ୍କରକୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବିଦାୟ କର।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଶିଵପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଂଶର ଆଚାରଖଣ୍ଡରେ 'ଶିବପବିତ୍ର ଧାରଣ' ନାମକ ବୟାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ହରେଃ 43.

ମୁଁ ଏବେ ପବିତ୍ର ଧାରଣ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ହରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି।

ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଧ୍ଵଜଂ ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ଦଦୌ 43.

ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଦେବମାନେଂକୁ ଏକ ଧ୍ୱଜ ଓ ଗଳାର ଅଳଙ୍କାର ଦେଇଥିଲେ।

ଵିଷ୍ଣୂକ୍ତେ ହ୍ଯବ୍ରଵୀନ୍ନାଗୋ ଵାସୁକେରନୁଜସ୍ତଦା 43.

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ତା'ବେଳେ ବାସୁକିଙ୍କ ଭାଇ ନାଗ କହିଲେ—

ଗ୍ରୈଵେଯଂ ହରିଦତ୍ତଂ ତୁ ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି 43.

ହରିଂକ ଦିଆ ଏହି ଗଳାର ଅଳଙ୍କାର ମୋର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।

ପ୍ରାଵୃଟ୍‌କାଲେ ତୁ ଯେ ମର୍ତ୍ତ୍ଯା ନାର୍ଚିଷ୍ଯନ୍ତି ପଵିତ୍ରକୈଃ 43.

ବର୍ଷାକାଳରେ ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ—

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେଷୁ ଦେଵେଷୁ ପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ କ୍ରମାତ୍ 43.

ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପବିତ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଵିଷ୍ଣଵେ କାର୍ଯ୍ଯଂ ଶୁକ୍ଲେ କୃଷ୍ଣେଽଥ ଵା ହର 43.

ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ହର।

ଵିଷ୍ଣଵେ ଵୃଦ୍ଧିକାର୍ଯ୍ଯେ ଚ ଗୁରୋରାଗମନେ ତଥା 43.

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ସମୟରେ ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଗମନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।

କୌଶେଯଂ ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଂ ଵା କାର୍ପାସଂ କ୍ଷୌମମେଵ ଵା 43.

ରେଶମ, ପଟ, କପାସ କିମ୍ବା ତସର ଯେକୌଣସି ଦାଗା ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ।

ଵୈଶ୍ଯାନାଂ ଚୀରଣଂ କ୍ଷୌମଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଣଵଲ୍କଜମ୍ 43.

ବୈଶ୍ୟମାନେ ତସର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶଣ ଛାଲିର ତାନା ପିନ୍ଧନ୍ତି।

ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯା କର୍ତ୍ତିତଂ ସୂତ୍ରଂ ତ୍ରିଗୁଣଂ ତ୍ରିଗୁଣୀକୃତମ୍ 43.

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତିର ମହିଳା ପାଇଁ, କଟାଯାଇଥିବା ତିନି ପଟି ଓ ତିନି ଗୁଣିତ ତାନା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଘ୍ନେଶୋ ଵିଷ୍ଣୁରିତ୍ଯେତେ ସ୍ଥିତାସ୍ତନ୍ତୁଷୁ ଦେଵତାଃ 43.

ଗଣେଶ ଓ ବିଷ୍ଣୁ — ଏହି ଦେବତାମାନେ ସୂତ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ସୌଵର୍ଣେ ରାଜତେ ତାମ୍ରେ ଵୈଣଵେ ମୃନ୍ମଯେ ନ୍ଯସେତ୍ 43.

ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା, ବୈଷ୍ଣବ ବା ମାଟିର ବାଟିରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ତଦର୍ଦ୍ଧା ତୁ କନିଷ୍ଠା ସ୍ଯାତ୍ସୂତ୍ରମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍ 43.

ଅଧିକ କ୍ଷୁଦ୍ରଟି ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ହୁଏ; ସୂତ୍ର ଏକ ଶଂଖ୍ୟା ଏକ ଶଏ ଆଠ ହେବା ଦରକାର।

ଉତ୍ତମୋଂଽଗୁଷ୍ଠମାନେନ ମଧ୍ଯମୋ ମଧ୍ଯମେନ ତୁ 43.

ଶ୍ରେଷ୍ଠଟି ଅଙ୍ଗୁଠିର ମାପରେ, ମଧ୍ୟମଟି ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପରେ ହୁଏ।

ଵିମାନେ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ଚୈଵ ଏତତ୍ସାମାନ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍ 43.

ବେଦି ଓ ମଞ୍ଚରେ ଏହି ନିୟମ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଲାଗୁ ହୁଏ।

ହୃନ୍ନାଭିରୂ(ରୁ) ରୁମାନେ ଚ ଜାନୁଭ୍ଯାମଵଲମ୍ବିନୀ 43.

ଏହା ହୃଦୟ, ନାଭି, ଉରୁ ଉପରେ ଝୁଲି ଥାଏ ଏବଂ ଗୁଡ଼ିକ ଗୁଡ଼ିକ ଜାଙ୍ଘ ଉପରେ ଆସି ବସିଥାଏ।

ଷଟ୍‌ତ୍ରିଂ(ଡ୍ଵିଂ) ଶଚ୍ଚ ଚତୁର୍ଵିଶଦ୍ଦ୍ଵାଦଶ ଗ୍ରନ୍ଥଯୋଽଥଵା 43.

ଏଠାରେ ଛଅତିସ, ଚବିଶ ବା ବାରଟି ଗଠି ବାନ୍ଧିବା ଯୋଗ୍ୟ।

ଚର୍ଚିତଂ କୁଂକୁମେନୈଵ ହରିଦ୍ରାଚନ୍ଦନେନ ଵା 43.

ଏହାକୁ କୁଙ୍କୁମ ବା ହଳଦି ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଶ୍ଵତ୍ଥପତ୍ରପୁଟକେ ଅଷ୍ଟଦିକ୍ଷୁ ନିଵେଶିତମ୍ 43.

ଅଶ୍ୱଥ ପତ୍ରର ଟୋକରେ ରଖି, ଏହାକୁ ଆଠ ଦିଗରେ ବିନ୍ୟାସ କରାଯାଏ।

ରୋଚନାକୁଂକୁମେନୈଵ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ 43.

ହଳଦି ରଙ୍ଗ ଓ କୁଙ୍କୁମ ସହିତ, ଡାହାଣ ପାଖରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦ୍ୱାରା।