ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତି ଋକ୍ଷକର୍ଣି ଚତୁର୍ଭୁଜେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକେଶି ତ୍ରିନଯନେ କାଲରାତ୍ରି ମାନୁଷାଣାଂ ଵସାରୁଧିରଭୋଜନେ ଅମୁକସ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତକାଲସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁପ୍ରଦେ ହୁଂ ଫଟ୍ ହନହନ ଦହଦହ ମାଂସରୁଧିରଂ ପଚପଚ ଋକ୍ଷପତ୍ନି ସ୍ଵାହା । ନ ତିଥିର୍ନ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରଂ ନୋପଵାସୋ ଵିଧୀଯତେ ।। 41.

ଓଁ, ଭଗବତୀ ଋକ୍ଷକର୍ଣ୍ଣୀ, ଚାରିଟି ହାତ, ଉପରକୁ ଚୁଲି, ତିନିଟି ଆଖି, କାଳରାତ୍ରି, ମାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଅମୁକଙ୍କର ସମୟ ଆସିଛି, ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଥିବା—ହୁଁ ଫଟ୍, ମାର, ମାର, ଜଳା, ଜଳା, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ରାନ୍ଧ, ଋକ୍ଷପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। କୌଣସି ତିଥି, ନକ୍ଷତ୍ର କିମ୍ବା ଉପବାସ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ।

କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରକ୍ତେନ ସଂମାର୍ଜ୍ଯ କରୌ ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଚ ଓଁ ନମଃ ସର୍ଵତୋଯନ୍ତ୍ରାଣ୍ଯେତଦ୍ଯଥା ଜମ୍ଭନି ମୋହନି ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିଦାରିଣି ରକ୍ଷରକ୍ଷ ମାମମୁକଂ ସର୍ଵଭଯୋପଦ୍ରଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା 41.

କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହାତ ମାଜି, ସେହି ହାତରେ ଧରି: ଓଁ, ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର—ଯେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ବନ୍ଧ, ମୋହିତ କର, ଧ୍ୱଂସ କର, ସେପରି ମୋତେ, ଅମୁକଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଭୟ ଓ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କର, ସ୍ୱାହା।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଵଶ୍ଯାଦିସାଧିକମନ୍ତ୍ରନିରୂପଣଂ ନାମୈକଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗାରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ 'ବଶ୍ୟାଦି ସାଧନ ମନ୍ତ୍ର ବିବେଚନା' ନାମକ ଏକଚଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଶିଵସ୍ଯାଶିଵନାଶନମ୍ 42.

ମୁଁ ଏବେ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ବିଧି କହିବି, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆଣେ ଏବଂ ଅଶୁଭତାକୁ ଦୂର କରେ।

ସଂଵତ୍ସରକୃତାଂ ପୂଜାଂ ଵିଘ୍ନେଶୋ ହରତେଽନ୍ଯଥା 42.

ଏକ ବର୍ଷ ଧରି କରାଯାଇଥିବା ପୂଜା ଯଦି ବିଘ୍ନ ଆସି ଭଙ୍ଗ ହୁଏ, ଗଣେଶ ତାହାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ନହେଲେ ନୁହେଁ।

ସୌଵର୍ଣରୌପ୍ଯତାମ୍ରଂ ଚ ସୂତ୍ରଂ କାର୍ପାସିକଂ କ୍ରମାତ୍ 42.

ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଏବଂ କପାସ ସୂତାକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରିଗୁଣଂ ତ୍ରିଗୁଣୀକୃତ୍ଯ ତତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ପଵିତ୍ରକମ୍ 42.

ସୂତାକୁ ତିନି ଗୁଣ କରି ଏହି ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଘୋରେଣ ତୁ ସଂଶୋଧ୍ଯ ବଦ୍ଧସ୍ତତ୍ପୁରୁଷାଦ୍ଭଵେତ୍ 42.

ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରି, ଏହାକୁ ବାନ୍ଧିଲେ ତାହା ତତ୍ପୁରୁଷ ରୂପ ହୁଏ।

ଓଁ କାରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମା ଵହ୍ନିର୍ବ୍ରହ୍ମା ନାଗଃ ଶିଖିଧ୍ଵଜଃ 42.

ଓଁ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ପ ଏବଂ ମୟୂର ଧ୍ୱଜୀ।

ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ପଞ୍ଚଵିଂଶତିମ୍ 42.

ଏକ ଶତ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ, ପଞ୍ଚାଶି, କିମ୍ବା ପଚିଶ ଟି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଚତୁରଙ୍ଗୁଲାନ୍ତରାଃ ସ୍ଯୁର୍ଗ୍ରନ୍ଥିନାମାନି ଚ କ୍ରମାତ୍ 42.

ଗଠି ବନ୍ଧିବା ସମୟରେ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଦୂରରେ ରଖିବା ଏବଂ କ୍ରମକ୍ରମେ ନାମ ଦେବା ଉଚିତ।

ଜଯା ଚ ଵିଜଯା ରୁଦ୍ରା ଅଜିତା ଚ ସଦାଶିଵା 42.

ଜୟା, ବିଜୟା, ରୁଦ୍ର, ଅଜିତା ଏବଂ ସଦାଶିବ।

ରଞ୍ଜଯେତ୍କୁଂକୁମାଦ୍ଯୈସ୍ତୁ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଗନ୍ଧୈଃ ପଵିତ୍ରକମ୍ 42.

କୁଂକୁମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ସୂତ୍ରକୁ ରଙ୍ଗିବା ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

କ୍ଷୀରାଦିଭିଶ୍ଚ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲିଙ୍ଗଂ ଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ଯଜେତ୍ 42.

ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଏହା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ପୁଷ୍ପଂ ଗନ୍ଧଯୁତଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ମୂଲେନେଶାନଗୋଚରେ 42.

ମୂଳରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଇଶାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମୃତ୍ତିକାଂ ପଶ୍ଚିମେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଭସ୍ମ ଭୂତଯଃ 42.

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମାଟି, ଦକ୍ଷିଣରେ ଭସ୍ମ ଏବଂ ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵାଯଵ୍ଯାଂ ସର୍ଷପଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କଵଚେନ ଵୃଷଧ୍ଵଜ 42.

ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ସରଷେ ଦେଇ, କବଚ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ହୋମଂ କୃତ୍ଵାଗ୍ନଯେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭୂତବଲିଂ ତଥା 42.

ହୋମ କରି ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରି, ପରେ ଭୂତମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମି ଅତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ଭଵ 42.16 ମନ୍ତ୍ରିତାନି ପଵିତ୍ରାଣି ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଦେଵପାର୍ଶ୍ଵତଃ 42.

ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜିବି, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ରୁହ। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସୂତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଲଲାଟସ୍ଥଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵାତ୍ମାନଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ 42.

ଲଳାଟରେ ବିଶ୍ୱରୂପ ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ସଂହିତାମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ଯେଵ ଧୂପିତାନି ସମର୍ପଯେତ୍ 42.

ସଂହିତା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧୂପିତ ସୂତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମାତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାତ୍ମକଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦେଵକାଖ୍ଯଂ ତତୋଽର୍ଚଯେତ୍ ଓଁ ହୀଂ(ହୀଃ) ଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵାଯ ନମଃ ।। 42.

ତାପରେ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ମୂଳ ଯାହାକୁ ଦେବକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଓଂ ହୀଂ ବିଦ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର କରି ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କର।

ଓଁ ହାଂ (ହୌଃ) ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାଯ ନମଃ କାଲାତ୍ମନା ତ୍ଵଯା ଦେଵ ଯଦୄଷ୍ଟଂ ମାମକେ ଵିଧୌ ।। 42.

ଓଂ ହାଂ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ମୋର କ୍ରିୟାରେ କାଳର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଯାହା ଦେଖିଛ, ସେସବୁ—

କୃତଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ସମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ହୁତଂ ଗୁପ୍ତଂ ଚ ଯତ୍କୃତମ୍ 42.

ଯେଉଁ କାମ କରାଯାଇଛି, କଷ୍ଟରେ କରାଯାଇଛି, ଛାଡିଦିଆଯାଇଛି, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—

ପୂରଯପୂରଯ ମଖଵ୍ରତଂ ତନ୍ନିଯମେଶ୍ଵରାଯ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାତ୍ମକାଯ ସର୍ଵକାରଣପାଲିତାଯ ଓଁ ହାଂ ହୀଂ ହୂଂ ହୈଂ ହୌଂ ଶିଵାଯ ନମଃ ।। 42.

ମୋର ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରତକୁ ପୂରଣ କର, ପୂରଣ କର। ସେହି ନିୟମର ଈଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସାର, ସମସ୍ତ କାରଣରେ ରକ୍ଷିତ, ଓଂ ହାଂ ହୀଂ ହୂଂ ହୈଂ ହୌଂ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପୂର୍ଵୈରନେନ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପଵିତ୍ରାଣାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ 42.

ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଯେପରି ଚାରି ପ୍ରକାର ପବିତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଯେଉଁଠି ଦିଅନ୍ତି—

ବଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଭୋଜ୍ଯ ଚଣ୍ଡଂ ପ୍ରାଚ୍ଯୈ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ।। 42.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ବଳି ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ, ତାପରେ ଭୟଙ୍କରକୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବିଦାୟ କର।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଶିଵପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଂଶର ଆଚାରଖଣ୍ଡରେ 'ଶିବପବିତ୍ର ଧାରଣ' ନାମକ ବୟାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ହରେଃ 43.

ମୁଁ ଏବେ ପବିତ୍ର ଧାରଣ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ହରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି।