ସୂତ ଉଵାଚ ଗରୁଡୋକ୍ତଂ କଶ୍ଯପାଯ ପୁରା ଵ୍ଯାସାଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ମଯା ।। 1.
ସୂତ କହିଲେ: ପୂର୍ବେ ଗରୁଡ଼ ଯାହା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ସେଇ କଥା ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛି।
ଏକୋ ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାମୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ 1.
ନାରାୟଣ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ।
ଜଗତୋ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ଵାସୁଦେଵୋଽଜରୋଽମରଃ 1.
ସଂସାରର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବୟସ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ବାସୁଦେବ ଅଛନ୍ତି।
ହରିଃ ସ ପ୍ରଥମଂ ଦେଵଃ କୌମାରଂ ସର୍ଗମାସ୍ଥିତଃ 1.
ହରି, ସେଇ ପ୍ରଥମ ଦେବତା, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ କୁମାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଂ ତୁ ଭଵାଯାସ୍ଯ ରସାତଲଗତାଂ ମହୀମ୍ 1.
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ, ସେ ରସାତଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ତୃତୀଯମୃଷିସର୍ଗଂ ତୁ ଦେଵର୍ଷିତ୍ଵମୁପେତ୍ଯ ସଃ 1.
ତୃତୀୟ ଥର, ସେ ଋଷି ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦେବୃଷି ହେଇଥିଲେ।
ନରନାରାଯଣୋ ଭୂତ୍ଵା ତୁର୍ଯ୍ଯେ ତେପେ ତପୋ ହରିଃ 1.
ଚତୁର୍ଥ ଥର, ନର ଓ ନାରାୟଣ ହୋଇ, ହରି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପଞ୍ଚମଃ କପିଲୋ ନାମ ସିଦ୍ଧେଶଃ କାଲଵିପ୍ଲୁତମ୍ 1.
ପଞ୍ଚମ ଅବତାର ହେଉଛନ୍ତି କପିଳ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଥିରେ କାଳ ବିକ୍ରମ ହୋଇଥିଲା।
ଷଷ୍ଠମତ୍ରେରପତ୍ଯତ୍ଵଂ ଦତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋଽନସୂଯଯା 1.
ଅତ୍ରିଙ୍କ ଛଅଟିଏ ପୁଅ ଅନସୂୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତଃ ସପ୍ତ ଆକୂତ୍ଯାଂ ରୁଚେର୍ଯଜ୍ଞୋଽଭ୍ଯଜାଯତ 1.
ତାପରେ ଆକୂତି ଓ ରୁଚିଙ୍କ ଘରେ ସପ୍ତମ ଯଜ୍ଞଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଅଷ୍ଟମେ ମେରୁଦେଵ୍ଯାଂ ତୁ ନାଭେର୍ଜାତ ଉରୁକ୍ରମଃ 1.
ଅଷ୍ଟମ ଜନ୍ମରେ ନାଭି ଓ ମେରୁଦେବୀଙ୍କ ଘରେ ଉରୁକ୍ରମଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଋଷିଭିର୍ଯାଚିତୋ ଭେଜେ ନଵମଂ ପାର୍ଥିଵଂ ଵପୁଃ 1.
ଋଷିମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ ସେ ନବମ ରାଜସ୍ୱ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ରୂପଂ ସ ଜଗୃହେ ମାତ୍ସ୍ଯଂ ଚାକ୍ଷୁଷାନ୍ତରସଂପ୍ଲଵେ 1.
ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରର ବନ୍ୟାବେଳେ ସେ ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ସୁରାସୁରାଣାମୁଦଧିଂ ମଥ୍ନତାଂ ମନ୍ଦରାଚଲମ୍ 1.
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଦଣ୍ଡ ଭାବେ ନେଇ ସମୁଦ୍ର ମଥନ କଲେ,
ଧାନ୍ଵନ୍ତରଂ ଦ୍ଵାଦଶମଂ ତ୍ରଯୋଦଶମମେଵ ଚ 1.
ତେବେ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତାପରେ ତ୍ରୟୋଦଶ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଦଶଂ ନାରସିଂହଂ ଚୈତ୍ଯ (ଵୈର) ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରମୂର୍ଜିତମ୍ 1.
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅବତାରରେ ନୃସିଂହ ହୋଇ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ପଞ୍ଚଦଶଂ ଵାମନକୋ ଭୂତ୍ଵାଗାଦଧ୍ଵରଂ ବଲେଃ 1.
ପଞ୍ଚଦଶ ଅବତାରରେ ସେ ବାମନ ହୋଇ ବଲିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଗଲେ।
ଅଵତାରେ ଷୋଡଶମେ ପଶ୍ଯନ୍ବ୍ରହ୍ମଦ୍ରୁହୋ ନୃପାନ୍ 1.
ଷୋଡ଼ଶ ଅବତାରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ରାଜାମାନେକୁ ଦେଖି ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତତଃ ସପ୍ତଦଶେ ଜାତଃ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଂ ପରାଶରାତ୍ 1.
ତାପରେ ସପ୍ତଦଶ ଜନ୍ମରେ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପରାଶରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନରଦେଵତ୍ଵମାପନ୍ନଃ ସୁରକାର୍ଯ୍ଯଚିକୀର୍ଷଯା 1.
ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦେବତା ମିଶ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଏକୋନଵିଂଶେ ଵିଂଶତିମେ ଵୃଷ୍ଣିଷୁ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମନୀ 1.
ଏକୋନବିଂଶ ଓ ବିଂଶତି ଜନ୍ମରେ ସେ ବୃଷ୍ଣି ଗୋତ୍ରରେ ଅବତାର ନେଲେ।
ତତଃ କଲେସ୍ତୁ ସନ୍ଧ୍ଯାନ୍ତେ ସମ୍ମୋହାଯ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍ 1.
ତାପରେ କଳିଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମୋହିତ କରିବାକୁ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଥ ସୋଽଷ୍ଟମସନ୍ଧ୍ଯାଯାଂ ନଷ୍ଟପ୍ରାଯେଷୁ ରାଜସୁ 1.
ଏହିପରି, ଅଷ୍ଟମ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ରାଜାମାନେ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବାବେଳେ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଵତାରା ହ୍ଯସଂଖ୍ଯେଯା ହରେଃ ସତ୍ତ୍ଵନିଧେର୍ଦ୍ଵିଜାଃ 1.
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ଅବତାର, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସତ୍ତାର ଆଧାର, ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଗାଦଯୋ ଜାତାଃ ସଂପୂଜ୍ଯାଶ୍ଚ ଵ୍ରତାଦିନା 1.
ତାଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟରେ ପୂଜିତ କରିବା ଉଚିତ।
କଥଂ ଵ୍ଯାସେନ କଥିତଂ ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ତଵ 2.
ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କିପରି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ଶୁଣିଥିଲେ?
ସୂତ ଉଵାଚ ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ଵ୍ଯାସୋ ଧ୍ଯାଯମାନଃ ପରେଶ୍ଵରମ୍ ।। 2.
ସୂତ କହିଲେ: ସେଠାରେ ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ଚିତ୍ତ ଦେଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯୋପଵିଷ୍ଟୋଽହଂ ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ହି ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍ ସୂତ ଉଵାଚ 2.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ବସିଲି ଏବଂ ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି।
ମନ୍ଯେ ଧ୍ଯାଯସି ତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜାନାସି ତଂ ଵିଭୁମ୍ 2.
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଆପଣ ଯେହେତୁ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହିଠାରୁ ଆପଣ ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଶ୍ରୃଣୁ ସୂତ ! ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁରାଣଂ ଗାରୁଡଂ ତଵ 2.
ଶୁଣ, ସୂତ! ମୁଁ ତୋତେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ କହିବି।