ଏହି ପବିତ୍ର କାହାଣୀରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶଂଖଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପାସନା ପ୍ରଥମେ କରିବା ଉଚିତ୍। ଉପାସନାର ଆରମ୍ଭରେ, ଉପାସକ ନ୍ୟାସ କ୍ରମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ପାଳନ କରି, ସେଠାରେ ବିରାଜିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଦରକାର, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ (ପାଉଁ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ), ଅର୍ଘ୍ୟ (ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଜଳ) ଏବଂ ଆଚମନୀୟ (ପାନ ପାଇଁ ଜଳ) ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରି, ଏବେ ରୁଦ୍ର, ଏହି ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ଚକ୍ରରେ ବିରାଜିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏଉଁପରି, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୈରବ ଦେବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର—"ଓଁ କ୍ଷୀଁ, ମୁଣ୍ଡରେ ନମଃ" ବୋଲି ମୁଣ୍ଡର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। "ଓଁ କ୍ଷୈଁ, କବଚରେ ନମଃ" ବୋଲି କବଚର ପୂଜା, ଏବଂ "ଓଁ କ୍ଷଃ, ଅସ୍ତ୍ରେ ନମଃ" ବୋଲି ଅସ୍ତ୍ରର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହି ପୂଜା କ୍ରମକୁ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ, ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ଯିଏ ଶ୍ରୀ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାତ୍ରୀ। ସେଉଁଠି ତଳୱାର, ଗଦା, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, ମାଳା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ପୀତାମ୍ବର ଆଦିକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପୂଜାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ନାରଦ, ସିଦ୍ଧମୁନି, ଗୁରୁ ଏବଂ ପରମ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାହନ, ସେମାନଙ୍କର ସେବକମାନେ, ସୋମ, ଈଶାନ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ପୂଜାରେ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୂଳ, ଦଣ୍ଡ, ତଳୱାର, ପାଶ, ପତାକା, ଗଦା ଇତ୍ୟାଦିକୁ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ମହାଦେବ, ଅନନ୍ତ ଏବଂ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପୂଜାକ୍ରମରେ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଓଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ତୁତିମାଳା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟରେ, ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ଜ୍ଞାନଦାତା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ଦେବ-ଦାନବ-ବିନାଶକ, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଜନଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିବା, ଦେବେଶମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ତିନି ଗୁଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣାତୀତ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ସ୍ତୁତି କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ପ୍ରଭୁ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର। ଏହିପରି ଶଂକର, ହୟଗ୍ରୀବଙ୍କ ପୂଜା କ୍ରମ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀର ନ୍ୟାସ ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଶଂକର। ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷ, ରୁଦ୍ରଶିଖା ଓ ବିଷ୍ଣୁହୃଦୟ ଏହି ତିନିଟିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଦରକାର। ଏହିମାନେ ତିନି ଲୋକର ଆଧାର ଭାବେ ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭରେ ବିରାଜିତ। ତିନିପଦୀ ଏବଂ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ରୂପକୁ, ଏହିପରି ଚତୁଷ୍ପଦୀ ଏବଂ ଷଡକ୍ଷରୀ ରୂପକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର। ଏହି ନ୍ୟାସ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ହୋମ ଓ ପୂଜାରେ ସେମାନେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଂଶଗୁଡିକୁ ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠି, ଗୋଟିଏ ଟିକି ମଧ୍ୟ, ଗୋଡ଼ ଗୋଡ଼, ହାତ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, ଓଠ, ମୁଁହ, ତାଳୁ, ଶୀର୍ଷ, ଏବଂ ମୁଣ୍ଡର ପଛ ଓ ମୁଣ୍ଡର ଶିରାରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ଧଳା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପ୍ରଭା, ତାରା ଭଳି, କଳା ଏବଂ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଜାଣିବା ଦରକାର। କଂଖ, ଅପିତା, ଲାଲ୍ ଏବଂ ମଦର ରଙ୍ଗର ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିବା ଦରକାର। ଉପାସକଙ୍କ ହାତ ଯେଉଁଠି ଛୁଏ, ଚକ୍ଷୁ ଯେଉଁଠି ଦେଖେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅକ୍ଷରମାନେ ବ୍ୟାପିଥାନ୍ତି। ଏଭଳି, ଶାସ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି ଅନୁସାରେ ଉପାସନା କ୍ରମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଓ କୃପାର ଅନୁଭୂତି କରିଥାଏ।