ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର କଥାରେ, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପପାତି ଦ୍ୱାରା ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ହେ ମହାଦେବ, ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କେହି କଲେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚକ୍ରର ପୂଜା କରିଥାଏ। ପୂଜା ପରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ, ଅଗ୍ନିମୟ ମାଳାଧାରୀ, ହଜାର ତୀର ଓ ଚକ୍ଷୁଧାରୀ, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚକ୍ର, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ନାଶ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ, ଏହି ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରଣାମ କରାଯାଏ। ଏହି ଚକ୍ର ଜଗତର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନୋଁକୁ ନାଶ କରେ। ଆଲୋକମୟ ଆକୃତିର ଏହି ଚକ୍ର, ସଂସାର ଭୟକୁ ଦୂର କରେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଗ୍ରହମାନୋଁର ଉପରେ ଅତିତ, ଗ୍ରହମାନୋଁର ନାୟକ, ଭକ୍ତମାନୋଁକୁ କୃପା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ରକୁ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣାମ। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ରକୁ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପାଠ କରେ, ସେ ଅପରାଧକୁ ଜଳି ଭସ୍ମ କରି ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଓ ଏହି ଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁର ସାନିଧ୍ୟ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣନା ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାରକଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଗତ ତ୍ରିତିୟତ୍ରିଂଶତମ (୩୩ତମ) ଅଧ୍ୟାୟରେ 'ସୁଦର୍ଶନ ପୂଜା ବିଧି' ନାମକ ବିଷୟରେ ସମ୍ମାପ୍ତ ହେଉଛି। ଏହା ପରେ, ଏକ ନୂତନ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆସେ। ମହାଦେବ ନବୀନ ଉତ୍ସୁକତା ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"ଏଵଁ ଦେବତାମାନୋଁଙ୍କର ପୂଜା ବିଷୟରେ ଆଉ ଏକଥା କୁହନ୍ତୁ, ହେ ଗଦାଧାରୀ।" ତେଣୁ ହରି କହିଲେ, "ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ତାହା ଶୁଣ। ମୂଳମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ହୟଗ୍ରୀବଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ—'ଓଁ ସଉଁ କ୍ଷଉଁ, ଶିରସ୍ୟ ନମଃ', ପ୍ରଣବ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଯୋଗ କରାଯାଏ।" "ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ। ଶିର ନିମିତ୍ତ 'ଓଁ କ୍ଷୀଁ, ଶିରସ୍ୟ ସ୍ୱାହା', ଏବଂ 'କ୍ଷୂଁ, ଵଷଟ୍' କୁହାଯାଏ। ଦେବତାଙ୍କର ଚୂଡ଼ା ନିମିତ୍ତ 'ଓଁ' ସହିତ 'କ' ଯୋଗ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ତିନି ଚକ୍ଷୁର ନିମିତ୍ତ 'ଓଁ କ୍ଷଉଁ, ତ୍ରିନେତ୍ରାୟ ଵୌଷଟ୍' କୁହାଯାଏ।" "ପୂଜା ବିଧିକୁ ଏବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ପ୍ରଥମେ ସ୍ନାନ ଓ ଆଚମନ କରି, ପୂଜାସ୍ଥଳକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍। ଠିକ୍ ଭାବରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶୁଷ୍କ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ୟ କରିବା ଦରକାର।" "ତାପରେ ଏକ ଡିଣ୍ଡିମ (ଡିମ୍ବ) ତିଆରି କରି, 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରାଭାସ୍ବଳା ଶଙ୍ଖ, ଦୋଳିଚାମ୍ପା ଫୁଲ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଧଳା, ପଦ୍ମର ରେଶମ କିମ୍ବା ରୂପା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚାରି ହାତରେ ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର।" "ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ୍, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ, ଓ ଅରଣ୍ୟମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଶୋଭାବନ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ମନୋଯୋଗରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।" "ତାପରେ ଶୁଭ ମୁଦ୍ରା, ଯେପରିକି ଶଙ୍ଖ ଓ ପଦ୍ମ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଦରକାର। ପଛରେ ରୁଦ୍ର ଓ ଆସନ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆବାହନ କରିବା ଉଚିତ୍।" "ମଣ୍ଡଳରେ ତାଙ୍କୁ ଆବାହନ କରି, ସ୍ୱାସ୍ତିକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ସମସ୍ତ ପରିକରମାନୋଁକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ମହାଦେବ, ଯମୁନା ଦେବୀକୁ, ଶଙ୍ଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଦରକାର।" "ତାପରେ ଧରାକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା କୂର୍ମ ଅବତାରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ପଛରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଦିଗ୍ବସ୍ତୁମାନୋଁରେ ବିରାଜିତ ବିରକ୍ତି ଓ ଏଶ୍ୱର୍ୟକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।" "ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍—ଏହି ତିନି ଗୁଣକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ନାମକ ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।" "ହେ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ, କ୍ରିୟା ଓ ଏକତ୍ୱରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ସଂଯୋଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।" "ଓଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆରମ୍ଭ ଓ 'ନମଃ' ରେ ଶେଷ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟା ଏକବଚନ ଶେଷ ନାମରେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।" "ସ୍ନାନ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପ୍ରକାର ପୂଜା ବିଧି ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ହେ ହର।" "ତାପରେ ବାମନ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଆଗମନ କଳ୍ପନା କରିବା ଉଚିତ୍।" ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶୁଚିତା ଓ ନିୟମରେ ଦେବପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତ ମନ୍ଦିରରେ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ପ୍ରସାଦ ଲାଭ କରିଥାଏ।