ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଞ୍ଚଟି ମନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ନାମ ଭାବେ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି। ଏବେ ମୁଁ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ମଙ୍ଗଳମୟ ଉପାସନା ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ପ୍ରଥମେ, ଉପାସକ ନିଷ୍ପତ୍ର ହୋଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ସ୍ନାନ ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଚୁମ୍ବିତ କରି, ଚିତ୍ତ ସ୍ଥିର କରି, ଇଚ୍ଛିତ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ସାଧାରଣ ଆସନ ତିଆରି କରି, ପୂଜା ପାତ୍ର ବିଧିପୂର୍ବକ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ତିଆରି ପରେ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ପୀତାମ୍ବରଧାରୀ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟର କମଳରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମନନ କରିବା ଦରକାର। ତା'ପରେ, ଦୁଇ ହାତର ନିୟାସ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ। ଅଙ୍ଗନିୟାସ ପାଇଁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର: "ଓଁ ଈଁ, ଶିରସ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ଐଁ, କବଚକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ଅଃ, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର, ଫଟ୍।" ଏହାପରେ, "ଓଁ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପରିକର ସହିତ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, କୂର୍ମ ଅବତାରକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଧର୍ମକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ବୈରାଗ୍ୟକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଅଜ୍ଞାନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ଅଂ, ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ବଂ, ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଗଦାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଶ୍ରୀକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ପୌଷ୍ଟିକତାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଯମକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ବରୁଣକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ସୋମକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଅନନ୍ତକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ବିଷ୍ୱକ୍ଷେଣକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ସାରାଂଶରେ ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ରୁଦ୍ର। ଏହାପରେ, "ଓଁ, ପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର" କହି, ନିଜକୁ ବାସୁଦେବ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆସନକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ତାହାର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ, ହେ ଶଙ୍କର, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବଦିଗରେ ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ ଏବଂ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଧିବଦ୍ଧ ରଖିବା ଦରକାର। ତିନିଟି ଚକ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥାଏ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଏବଂ, ହେ ଶଙ୍କର, ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ ଅଂଶମାନେ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ତଳେ ନାଗକୁ ପୂଜିବା ଓ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଆହ୍ୱାନ କରି, ତାଙ୍କର ନିୟାସ କରି, ତା'ପରେ ଅର୍ଘ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ଆଚମନୀୟ ଜଳ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଏହି ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଆଦିଦେବ ଏବଂ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଯିଏ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଦାତା ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସେଉଁଠି ନମସ୍କାର। ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କଳି ଦୋଷ ନାଶକ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଅନେକ ରୂପରେ ଥିବା, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ତିନି ଗୁଣ ସହିତ ତଥା ଗୁଣାତୀତ ଭଗବାନ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର, ଧର୍ମ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ଭୟଙ୍କର ସମୁଦ୍ରରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିବା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ମୁଁ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଶରଣ ନେଇନାହିଁ, ହେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ମୋର ଶରଣ। ଏଭଳି ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନାଶକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ହୃଦୟରେ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ହେ ଶଙ୍କର, ବାସୁଦେବଙ୍କର ଉପାସନା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ଏହି ରୁଦ୍ର ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱ ଉପାସନା ଯିଏ ପାଠ କରେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଏହାପରେ, ଶଂଖ ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କରାଯାଇଛି: "ସୁଦର୍ଶନଙ୍କର ପୂଜା ବିଧି ମୋତେ କହ।" ତେବେ, ହରି କହିଲେ: ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରିବା ଏବଂ ତା'ପରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ମୂଳମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିୟାସ କରିବା ଦରକାର; ଏବେ ଏହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ। ଏହା ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ନାଶ କରେ ଏବଂ କୁମନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରେ। ସେ ମୃଦୁ, ମୁକୁଟଧାରୀ ଏବଂ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାବରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱ ପୂଜା ଓ ସୁଦର୍ଶନ ପୂଜାର ପବିତ୍ର ବିଧି ଆଦର ସହିତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।