ଏହି ଉତ୍ତମ କଥାରେ, ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଆଚାରକାଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ, ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ଚିହ୍ନ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟମାନତା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଶଂଖ, ପଦ୍ମ, ଧନ, ମୃଗ, ଶରଭ ଓ ଶ୍ରୀ (ସମୃଦ୍ଧି) ଏହି ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବଳ ଓ ପ୍ରବଳ, ଏବଂ ଜୟ ଓ ବିଜୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଖେତର ଅଗ୍ନେୟ କୋଣରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗବନ୍ଧୁମାନେ ଯଥାନୁସାରେ ପୂଜିତ ହେବା ଦରକାର। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା କଥା ଆସିଛି। ଅନନ୍ତ, ପୃଥିବୀ, ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ସତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି ଆଦି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱଭାବ, ରଜସ୍ ହେଉଛି ମୋହର ରୂପ। ଜ୍ଞାନର ସାର୍ଥକତା ହେଉଛି ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ମଣ୍ଡଳରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଗୋପୀଜନବଲ୍ଲଭଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଘୋଷିତ ହୋଇଛି। ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର, ଯେଉଁଥି ଦାନବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ସେଠାରେ ପୂଜିତ ହୁଏ। ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସୁନନ୍ଦା ଓ ନାଗ୍ନଜିତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ହଳ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁକୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ମୁକୁଟ, ମାଳା, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ପ୍ରମୁଖ ଧ୍ୱଜମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ମନ୍ୟମାନ୍ୟ ଇଛିତ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହିପରି, ମୁଁ ଏବେ ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା, ପରମପୁରୁଷଙ୍କର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଚ୍ଛାର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ—"ଓଁ ହ୍ରୀଁ ଶ୍ରୀଁ କ୍ଲୀଁ ହ୍ରୂଁ ଓଁ ନମଃ"। ଏହା ପରେ, "ଓଁ ଶ୍ରୀଁ, ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର", ଏବଂ "ଓଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" କୁହାଯାଏ। ଏହି ତିନି ଲୋକମୋହନ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଆସନ, ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିହୋମ ଆଦି ଛଉ ଅଙ୍ଗର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ବାଣ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗରୁଡ଼ ସହିତ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଏହି ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଯାହା 'ତ୍ରିଲୋକମୋହିନୀ (ଶ୍ରୀଧର) ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କର ଶୁଭ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବି। "ଓଁ ଶ୍ରାଁ, ହୃଦୟକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ଶ୍ରୂ, ଶିରୋଭାଗକୁ ବଷଟ୍; ଓଁ ଶ୍ରୌଁ, ତିନି ଚକ୍ଷୁକୁ ଭୌଷଟ୍"—ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ପରେ, ନିଜ ହସ୍ତମୁଦ୍ରା ଏବଂ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଆଦି ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ମଣ୍ଡଳରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—"ଓଁ, ଶ୍ରୀଧରଙ୍କର ଆସନର ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ।" ଏପରି ଧାତୃ, ଗଙ୍ଗା, ଧାରଣଶକ୍ତି, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ, ବୈରାଗ୍ୟ, ଅଧର୍ମ, ଅବୈରାଗ୍ୟ, କନ୍ଦ, ପଦ୍ମ, ଉତ୍କର୍ଷିଣୀ, କ୍ରିୟା, ପ୍ରାଭ୍ବି, ଏବଂ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା କଥା ଆସିଛି। ଏପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହ ପୂଜା କରି, ହରିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। "ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ଶ୍ରୀଧର, ବିଷ୍ଣୁ, ତ୍ରିଲୋକମୋହନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଆସ"—ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପୁନି, ଶ୍ରୀ, ଶ୍ରୀମ, ଶ୍ରାହ୍, ପଦ୍ମ, ଗଦା, କୌସ୍ତୁଭ, ପୀତାମ୍ବର, ନାରଦ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବରୁଣ, ସୋମ, ଅନନ୍ତ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମସ୍—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ଅଭିଷେକ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପବୀତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମହାମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାମନା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହାପରେ, ଅଳ୍ପ ଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇ, ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ଶୋଭାମୟ ମକରକୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, କୃପାମୟ ମୁଖ ଓ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉପଦେଶ ପାଇଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। "ଶ୍ରୀନିବାସ ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀବଲ୍ଲଭ ଶାନ୍ତସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର, ଶୁଭଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶରଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର"—ଏହିପରି ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିଭଳି ରୁଦ୍ର ଓ ମହାତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଯେଉଁଠି ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁପୂଜାର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।