ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାର ଖଣ୍ଡରେ, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର, ଦେବତା, ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ଶିବ-ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ନନା ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠାରେ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଓ ନିବୃତ୍ତି ଆଦି ଶକ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ, ଓଁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶବ୍ଦ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏକ ମହାତ୍ମା ସ୍ୱରୂପ, ଏହା ଜ୍ଞାନର ଏସେନ୍ସ, ଅମୃତର ସାଗର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥଳ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକର ସମସ୍ତ ଭାଗ, ଷଡଂଗ, ସଦାଶିବ ସାଗରର ଜଳ, ମହାସାଗରର ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଶ୍ରୀର ନିବାସ, ଜ୍ଞାନର ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜ୍ଞାତାର ଲକ୍ଷଣ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଚକ୍ରର ଏସେନ୍ସ, ରୁଦ୍ର ଶକ୍ତି ଓ ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବିବର୍ଣ୍ନା ହୋଇଛି। ଏହି ବିବର୍ଣ୍ନା ପରେ, ଆସିଲା କରନ୍ୟାସା ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ। ଏଠି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗରେ ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ନିଧାନ କରିବା ନିୟମ ବିବର୍ଣ୍ନା ହୋଇଛି। ଲୋଟସ ମୁଦ୍ରା ଗଠନ କରି, 'ନୌଁ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗୁଠି, 'ତୌଁ' ଦ୍ୱାରା ତରଜା, 'ଲଂ' ଦ୍ୱାରା ହାତର ତଳ ଉପରେ ନିଧାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ଉପରେ, 'ଏଂ', 'ହ୍ରୀଂ', 'ଶ୍ରୀଂ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହାତର ତଳ ଉପରେ ନିଧାନ, ଏବଂ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା କୁବ୍ଜିକା ଦେବୀ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ ମୁହଁ, ହୃଦୟ, ମୁଣ୍ଡ, ବର୍ମ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ନିଧାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାସନାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଚକ୍ରର ଅନୁକ୍ରମିକ ଉପାସନା ହୁଏ। ତାପରେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷ, ସାପ ବିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷ ନିବାରଣ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବିବର୍ଣ୍ନା ହୋଇଛି। ଏଠି, କାନିଚିକିନି, କ୍ରାନି, ଚର୍ବାନି, ଭୟଙ୍କର ଦେବୀ, ଉମା, ମହେଶ୍ୱରୀ, ଶତ୍ରୁ ନାଶିନୀ, ରୁଦ୍ରର ହୃଦୟରେ ଜନ୍ମିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଗୋପାଲ ଉପାସନାର ବିବର୍ଣ୍ନା ଆସିଛି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଦେଇଥାଏ। ଏଠି, ଶଂଖ, ପଦ୍ମ, ଧନ, ମୃଗ, ଶରଭ, ଶ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାଳା, ପ୍ରବଳା, ଜୟା, ବିଜୟାଙ୍କ ଉପାସନା ହୁଏ। ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକରେ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଆରମ୍ଭ କରି ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁର ତପସ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତିର ଉପାସନା ହୁଏ। ଅନନ୍ତ, ପୃଥିବୀ, ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବିରାଗ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସତ୍ତ୍ୱରେ ଆଦି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ, ରଜସରେ ମୋହର ଆକୃତି। ଜ୍ଞାନର ଏସେନ୍ସ ହେଉଛି ପରମତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ରବି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ମଣ୍ଡଳ। 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଗୋପୀଜନବଲ୍ଲଭଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି। ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଦେମନ୍ସଙ୍କ ଶତ୍ରୁ। ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସୁନନ୍ଦା, ନାଗ୍ନଜିତୀଙ୍କ ଉପାସନା ଉଚିତ। ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ହଳ, ଶାରଙ୍ଗ ଧନୁ ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ମୁକୁଟ, ମାଳା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତାକା ଉପାସନା କରିଲେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତ୍ରିଲୋକମୋହିନୀ ଶ୍ରୀଧର ଉପାସନାର ବିବର୍ଣ୍ନା ଆସିଛି। ଏଠି, ମନ୍ତ୍ର: 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଳୀଂ ହ୍ରୂଂ ଓଁ ନମଃ', ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ନମଃ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ, ଓଁ ନମଃ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ତ୍ରିଲୋକ ମୋହନା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିଥାଏ। ଉପାସନାରେ ଆସନ, ମୂର୍ତ୍ତି ମନ୍ତ୍ର, ଷଡଂଗ, ଅଗ୍ନି ହୋମ, ଅସ୍ତ୍ର, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କ ଶୁଭ ଉପାସନା ବିବର୍ଣ୍ନା ଆସିଛି। ଏଠି, 'ଓଁ ଶ୍ରାଂ' ହୃଦୟକୁ, 'ଓଁ ଶ୍ରୂ' ମୂଳକୁ, 'ଓଁ ଶ୍ରୌଁ' ତିନି ଚକ୍ଷୁକୁ; ନିଜ ହାତ ମୁଦ୍ରା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ମଣ୍ଡଳରେ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା, ସ୍ୱସ୍ତିକ ଆରମ୍ଭ କରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ: 'ଓଁ, ଶ୍ରୀଧର ଆସନର ଦେବତାଗଣ ଆସନ୍ତୁ', 'ଓଁ ଧାତୃକୁ', 'ଓଁ ଗଙ୍ଗାକୁ', 'ଓଁ ଧାରଣା ଶକ୍ତିକୁ', 'ଓଁ ଅନନ୍ତକୁ', 'ଓଁ ଧର୍ମକୁ', 'ଓଁ ବିରାଗ୍ୟକୁ', 'ଓଁ ଅଧର୍ମକୁ', 'ଓଁ ଅବିରାଗ୍ୟକୁ', 'ଓଁ କଣ୍ଡକୁ', 'ଓଁ ପଦ୍ମକୁ', 'ଓଁ ଉତ୍କର୍ଷିଣୀକୁ', 'ଓଁ କ୍ରିୟାକୁ', 'ଓଁ ପ୍ରାହ୍ୱୀକୁ', 'ଓଁ ଈଶାନକୁ'। ରୁଦ୍ର ସହ ଉପାସନା କରି, ହରିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଓ ବଳି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ', ଶ୍ରୀଧର, ବିଷ୍ଣୁ, ତ୍ରିଲୋକମୋହିନୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବା ମନ୍ତ୍ର। ଶ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ ମୁଣ୍ଡ, ଶ୍ରୀମ୍ ବର୍ମ, ଶ୍ରାହ୍ ଅସ୍ତ୍ର, ପଦ୍ମ, ଗଦା, କୌସ୍ତୁଭ, ପୀତାମ୍ବର, ନାରଦ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବରୁଣ, ସୋମ, ଅନନ୍ତ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମସ୍ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯିବା ମନ୍ତ୍ର। ଏହାପରେ ଅଭିଷେକ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପବୀତ ଦିଆଯିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏଭଳି ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରେ ମନ୍ତ୍ର, ଉପାସନା, ଦେବତା, ଶକ୍ତି ଓ ଆଚାରର ଗୁଡ଼ିକୁ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ବିବର୍ଣ୍ନା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରେ।