ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ପ୍ରଥମେ, ଏଠି ଏକ ମନ୍ଦିରର ମନ୍ଦାରା ଫୁଲର ଆସନ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଏବଂ ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଏହା ପରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ, ତାପରି ଭୈରବ ନାମକ ଭୈରବମାନେ, ଏବଂ କପାଳୀ, ଭୀଷଣ, ସଂହାର ଓ ଅଷ୍ଟ ଭୈରବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଏହା ସହିତ ବଟୁକ, ଦୁର୍ଗା, ବିଘ୍ନରାଜ, ଗୁରୁ ଓ କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ମିଳିଛି । ଏଠି ଏକ ଶ୍ୱେତ ଦେବୀଙ୍କ ବିବରଣା ମିଳେ, ଯେଉଁ ଦେବୀ ଦୟାଲୁ, ଭୟ ହରଣ କରିଥିବା ମୁଦ୍ରାରେ, ଜପମାଳା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିବା ଦେବୀ । ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ତ୍ରିପୁରା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଚରଣପାଦୁକା ପୂଜା ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି, ମୂଳ ଶକ୍ତି, ହଟକେଶ୍ୱର ପାଦୁକା, ଏବଂ ଅନନ୍ତ ନାମକ ମନ୍ଦାରା ଆସନ—ଏହା ଭୂମି, ଲୋକ, ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି । ମନ୍ତ୍ରରେ ନିବୃତ୍ତି ଶକ୍ତି, ଭୂତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଅନନ୍ତ ଆଦି ଲୋକ, ଓଁ ଆଦି ଅକ୍ଷର ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମହାପ୍ରଭୁ, ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ସାର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅମୃତ ସାଗର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ସ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ, ଷଡ଼ଂଗ, ସଦାଶିବ ସାଗରର ଜଳ, ମହାସାଗରର ଆକୃତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀର ନିବାସ, ଜ୍ଞାନର ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜ୍ଞାତାର ଲକ୍ଷଣ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଚକ୍ରର ସାର, ରୁଦ୍ର ଶକ୍ତି ଓ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ । ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ପାଦୁକା ଆସନ ପୂଜା ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ପରେ କରନ୍ୟାସ ରିତିର ବିବରଣା ଆସିଛି । ମନ୍ଦାରା ମୁଦ୍ରା ତିଆରି କରି, ନୌମ୍—ଅଂଗୁଠିରେ, ତୌମ୍—ତରଜିରେ, ଲମ୍—ହାତରେ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଏହା ପରେ ଦେହରେ ମନ୍ତ୍ର ନ୍ୟାସ—ଐଂ, ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ—ହାତରେ । ପୁନି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କୁବ୍ଜିକା ଦେବୀ, ପୂର୍ବ ମୁଖ, ପଶ୍ଚିମ ମୁଖ, ହୃଦୟ, ମୁଣ୍ଡ, କବଚ, ଅସ୍ତ୍ର ଭିତରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉପଦେଶ ମିଳିଛି । ଏହା ସହିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ରିଶୂଳ ଚକ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ର, କୌଳ ଚକ୍ର, ସାମ ଚକ୍ର ଓ ଏମିତି ଦ୍ୱାଦଶ ଚକ୍ରକୁ କ୍ରମେ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷ, ବିଶେଷ କରି ସାପ ବିଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ଏଠି, କନିଚିକିନି, କ୍ରାନି, ଚର୍ବାନି, ଭୟଙ୍କର ଦେବୀ, ମହେଶ୍ୱରୀ, ବଡ଼ ମୁଖ, ଅଗ୍ନିମୁଖ, ଶଂଖକାନ, ପିକ ମୁଣ୍ଡ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରିବା, ଶରୀରରେ ରକ୍ତ ଉତ୍ସର୍ଗ, ରୁଦ୍ର ହୃଦୟରେ ଉଦ୍ଭବ ଦେବୀ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଷ ଦୂର କରିବାକୁ ବିବରଣା ମିଳିଛି । ଏହା ପରେ ଗୋପାଳ ପୂଜା ବିବରଣା ଆସିଛି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ । ଏଠି ଶଂଖ, ପଦ୍ମ, ଧନ, ମୃଗ, ଶରଭ ଓ ଶ୍ରୀ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି । ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାଲା, ପ୍ରବଳା, ଜୟ ଓ ବିଜୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ନାରଦ ଆଦି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ମିଳିଛି । ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁର ତପସ୍ୟା ଓ ଶକ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଅନନ୍ତ, ଭୂମି, ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ । ସତ୍ତ୍ୱରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଆତ୍ମାର ନିଜ ରୂପ, ରଜସରେ ମୋହ ରୂପ । ଜ୍ଞାନର ସାର ହେଉଛି ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ମଣ୍ଡଳ । ଗୋପିଜନବଲ୍ଲଭ ମନ୍ତ୍ର 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ । ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଦାନବ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶତ୍ରୁ । ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସୁନନ୍ଦା ଓ ନାଗ୍ନଜିତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ମିଳିଛି । ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ହଳ ଓ ଶାରଙ୍ଗ ଧନୁଷ୍ୟ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ମୁକୁଟ, ମାଳା, ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ପତାକା ପୂଜା, ଜପ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଆରାଧନା ଦ୍ୱାରା ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ । ତାପରି ତ୍ରିଲୋକମୋହିନୀ ଶ୍ରୀଧର ପୂଜା ବିବରଣା ଆସିଛି । ଏଠି, ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରିବା ବିଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି—"ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ହ୍ରୂଂ ଓଁ ନମଃ"। "ଓଁ ଶ୍ରୀଂ" ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ, "ଓଁ" ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ । ପୂଜାର ଆସନ, ମୂର୍ତ୍ତି ମନ୍ତ୍ର, ଷଡ଼ଂଗ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ମିଳିଛି । ଏହା ସହିତ, ବାଣ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଏପରି ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ଆଚାରକାଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେବତା, ଆସନ, ମନ୍ତ୍ର, ନ୍ୟାସ, ଅସ୍ତ୍ର, ଅଙ୍ଗ ଓ ବିଷ ମୋଚନ ଓ ମୋହିନୀ ପୂଜାର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରେ ।