ହରି ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ରୂପ ଅଠାରୋଟି ଶାସ୍ତ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ। ତିନି କହିଲେ, “ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ତାହାର ଶାସକମାନଙ୍କର ନାଥ। ହେ ରୁଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦେଇଥାଏ। ମୁଁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ବୀଜ, ଶିବ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ମୋର ମାଛ ଆଦି ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାମ। ମୁଁ ଜ୍ଞାତା, ଶ୍ରୋତା, ଚିନ୍ତକ, ବକ୍ତା ଓ ବକ୍ତବ୍ୟ ବସ୍ତୁ। ମୁଁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା, ଏବଂ ସକଳ ଯନ୍ତ୍ରମାନ୍ତ୍ର। ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ଶିବ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱର ସାର। ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଧର୍ମାଚରଣ, ଧର୍ମ ଓ ବାସ୍ନବ ପଥ। ହେ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ସଂଯମ, ନିୟମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷୀ ମୋତେ ଭୂମିରେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିଥିଲେ। ମୋର ମା ଭିନତା, ହେ ହରି, ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାସୀ ହୋଇଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦାସ୍ୟତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ବାହନ ହୋଇଛି। ଯେପରି ମୁଁ ପୁରାଣ ସଂହିତାର ରଚନାକାରୀ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ କର; ବିଷ୍ଣୁ ଏଭଳି କହିଲେ। ତୁମେ ତୁମର ମା ଭିନତାଙ୍କୁ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦାସ୍ୟତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ। ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ବାହନ ଓ ବିଷ ନାଶକ ହେବ। ଯେଉଁ ମୋର ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟିତ ହେବ। ଯେପରି ମୁଁ ଦେବମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀ ରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହେ ଭିନତାନନ୍ଦନ, ସେପରି ମୋତେ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ରୂପେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି ଗରୁଡ଼ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଓ ରୁଦ୍ର, ତାହାପରେ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଜଣେକୁ ପୁନଃଜୀବିତ କଲେ; ଓ ରୁଦ୍ର, ଗରୁଡ଼ ନିଜେ ଯେଉଁ ଗରୁଡ଼ ଶିକ୍ଷା କହିଥିଲେ, ତାହା ମୋର ସ୍ୱରୂପ, ସେଠାରୁ ଶୁଣ। ଏହିପରି, ଋଷି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ କମଳଯୋନି ରୁଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଥିଲେ। ଏହି ଋଷିମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଦେବପୂଜା କିପରି ହେଉଥିଲା, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଦାନ ଓ ରାଜଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥର ପରମ ଜ୍ଞାନ, ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଓ ପ୍ରଳୟ ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶ ହେଲା। ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ଗରୁଡ଼ପୁରାଣରେ କହିଥିଲେ। ହରିଙ୍କ ବାହନ ଓ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ହୋଇ, ଗରୁଡ଼ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କଲେ; ତାଙ୍କର ଭୋକରେ ହରିଙ୍କ ପେଟରେ ସମସ୍ତ ଅଣ୍ଡ ଧରାପଡ଼ିଲା। ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଶକ୍ତିରେ, କଶ୍ୟପ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ପୋଡ଼ା ଗଛକୁ ପୁନଃଜୀବିତ କଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଗରୁଡ଼ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ତୁମେ ଅବଶ୍ୟ ପାଠ କର। ଏଠିରେ ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ, ଗୋତ୍ର ବିବରଣୀ ଓ ମନୁମାନଙ୍କର ଯୁଗ ବିବରଣା ଅଛି। ହେ ରୁଦ୍ର, ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ବିଷୟ ପାପ ନାଶ କରେ, ମୁଁ ଏଠି କହିବି। ଦେବତା ନରନାରାୟଣ, ବାସୁଦେବ ଓ ନିର୍ମଳ ଉପାସ୍ୟ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ପୁରୁଷ ଓ କାଳର ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ, ଅଦୃଶ୍ୟ ପୁରୁଷ ଓ କାଳ ମଧ୍ୟ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଅନାଦି, ଅନନ୍ତ, ପରମ ପୁରୁଷ। ତାଙ୍କଠାରୁ ବୁଦ୍ଧି, ବୁଦ୍ଧିରୁ ମନ, ତାପରେ ଆକାଶ, ପଛରେ ବାୟୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଣ୍ଡ ହେଉଛି ରୁଦ୍ର; ସେଠି ସେ ନିଜେ ବସିଛନ୍ତି। ଚାରିମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ରଜୋଗୁଣର ପ୍ରଧାନତା ଧାରଣ କରନ୍ତି।