ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ଅଟକା ଯାଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଅବରୋଧ ଦୂର କରିବାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଅପସ୍ଥିତି, ଯେପରି lightning, ଉନ୍ଦୁଆ, ମୁଷା, ତଡିତ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସୁବିଧା ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଓଁ ହ୍ରାଁ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର, ଅପକୃତ ମେଘ, ତଡିତ ଓ ଦୀପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ଐଁ ବ୍ରହଯଈଁତ୍ରଈ, ଲୋକ୍ୟଡାମରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୈରବ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ବିଷ, ପାପ ଓ କୁଦୃଷ୍ଟି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ଓଁ, ନମସ୍କାର। ତଡିତ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଷ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଭୂତ ଦୂର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଓଁ କ୍ଷୁଁ, ନମସ୍କାର। ଓଁ ହ୍ରାଁ, ନମସ୍କାର। କୃତାନ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ବିଶ୍ୱକୁ ବିଚ୍ଛେଦ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଭୈରବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଗ୍ରହ, ଭୂତ ଓ ବିଷ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। ଓଁ, ତେଜସ୍ୱୀ ଜିହ୍ବା ଓ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ କ୍ଷ୍ୱ, ନମସ୍କାର। ଓଁ, ହତ, ହତ, ମାର, ମାର, ସ୍ୱାହା। ବର୍ଚ୍ଛ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଶତ ଏଠି ଆଠ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହାକୁ ଘୁମାଇଲେ, ଶତ୍ରୁମଣ୍ଡଳ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ପୂରଣ କରି ଓ କୁମ୍ଭକ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି, ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତର ଆଶା ରୂପେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ବିଷୟରେ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଆବାହନ ପ୍ରଥମେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଫଳ ହେଉଛି: ସିଦ୍ଧି, ସମୃଦ୍ଧି, ଦୃଢତା, ଭାଗ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ତେଜ, ଅର୍ପଣ ଓ ସ୍ଥିରତା। ରାଗ, ରକ୍ଷା, ଆନନ୍ଦ, ରକ୍ଷଣୀୟ ବସ୍ତୁ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ତୃଷ୍ଣା, ବୁଦ୍ଧି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ। ମନୋନ୍ମନୀ, ଅଘୋରା, ଭ୍ରମ, ଭୋକ ଓ କଳା। ଓଁ, ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ: ନିବୃତ୍ତି, ସ୍ଥାପନା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାନ୍ତି—ମାତ୍ର ଏହିଗୁଡ଼ିକ ନୁହେଁ। ଓଁ, ହୌଁ, ଇଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯିଏ ଅଚଳ ଓ ନିର୍ମଳ। ଏବେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କର ପୂଜା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଉତ୍ତମ ଓ ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ପାଞ୍ଚ ଛୋଟ ଅକ୍ଷର, ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର, ଅଙ୍ଗ ଓ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ। ଷଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗ ତଳେ, ମହାମନ୍ତ୍ର ‘ହୌଁ’ ଏକାକି ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ। ସମସ୍ତ ମୁଦ୍ରାର ମହାମୁଦ୍ରା କରିବା ଉଚିତ, ହାତ ଓ ଅଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନା। ଛୋଟ ଆଉ ଆଙ୍ଗୁଠିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଅଗ୍ରାଙ୍ଗୁଠିର ଅଙ୍ଗୁଠି ରଖିବା ଉଚିତ। ହୃଦୟରେ ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ, ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଆଚମନ, ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରିବା ଉଚିତ। କବଚ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଗର୍ଭାଧାନ ଆଦି ଶୂଭ କ୍ରିୟା କରି, ଶେଷ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ, ପଦ୍ମ ଯୋନି ଓ ଗୋ-ଚିହ୍ନ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଗତି। ଅଗ୍ନି, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପରମ ପ୍ରାଣରେ ବିସ୍ଥାପିତ, ଏହା ହୃଦୟ ଆଦି ଗୁଣ୍ଡ ରୂପରେ ଗଣାଯାଏ। ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ, ପୃଥିବୀ ଆଦି ଆରମ୍ଭ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ଯେତେବେଳେ ହୋମ ଶାନ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ ହୋଇଯାଏ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅହୁତି ଦେଇ, ଶିବଙ୍କୁ ଦୟା ସହିତ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅସ୍ତ୍ର ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିଲେ, ଦୀକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ ଶିବତ୍ୱକୁ ପାଇଥାଏ। ଏବେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ। ଓଁ ହାମ୍, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ, ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱ ଓ ହିଁ। ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ଓ ଅର୍ପଣ: ଓଁ ହାମ୍ ସ୍ୱାହା, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣ ଯେଉଁଠି ସ୍ୱଧା ଦ୍ୱାରା ଶେଷ ହୁଅନ୍ତି, ଓ ପରମପିତାମହ ଯେଉଁଠି ସ୍ୱଧା ଦ୍ୱାରା ଶେଷ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର, ମୁଦ୍ରା ଓ ପୂଜା କ୍ରମରେ ଶିବପୂଜା କରିଲେ, ଶିବଙ୍କ ଦୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତ ଦୂର୍ବଳତା, ଅନ୍ୟାୟ, ବିଷ, ଶତ୍ରୁ ଓ ପାପ ଦୂର କରି ଅନ୍ତରେ ଶାନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି।