ଏହିପରି ନିୟମମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ, ଜାଗ୍ରତିରୁ ଶୟନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କଥାହେବି। ଗୃହସ୍ଥ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଏବଂ ଏହାସହିତ ଜଡିତ ଶରୀରିକ କଷ୍ଟ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ରାତି ଶେଷରେ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ସଦା ସଚେତନ ଓ ନିୟମିତ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ, ଦନ୍ତ ଶୁଧ୍ଧ କରି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦିନରେ ମୁତ୍ର ଓ ପୂର୍ଷାବସ୍ଥାରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇବା ଉଚିତ; ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମଧ୍ୟ ଦିନ ଭଳି ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଛାୟା, ଅନ୍ଧାର, ରାତି କିମ୍ବା ଦିନ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମସ୍ତେ ନିୟମିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଯଦିଓ ଜୀବନରେ ଆପଦ ଆସିଥାଏ। ଗୋମୟ, କଉଳ, ପିଲାମାଟି କିମ୍ବା ନୂଆ ଚଷିତ ମାଟିରେ ପବିତ୍ରତା ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମାର୍ଗ, ଛାୟା, ଜଳ, ଦେଉଳ, ପିଲାମାଟି କିମ୍ବା ଉନ୍ମାନ୍ଦିରେ କିମ୍ବା ଉଁଦୁର ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ମୁତ୍ର ପୂର୍ଷା କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ମାଟି, ଶ୍ମଶାନର ମାଟି ଦେଖିଲେ ଏହାକୁ ଏଡାଇବା ଉଚିତ। ଏକ ଅଙ୍ଗ ପାଇଁ ଏକଥର, ଦୁଇ ଅଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦୁଇଥର ମାଟି ବାମହସ୍ତରେ ଦେଉଥିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଅଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦୁଇଠି ଭାଗ ଦେବାକୁ କୁହାଯାଏ, ଏହା ମୁତ୍ରପରିଶୁଧି ନିୟମ। ଏକ ଅଙ୍ଗ ପାଇଁ ତିନିଥର ମାଟି ପିଛିରେ, ଦଶଥର ବାମହସ୍ତରେ ଦେବା ଉଚିତ। ପାଦ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଥର, ହାତ ପାଇଁ ଦଶଥର, ଏବଂ ସାତଥର ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମ ଭାଗ ମାଟି ଅର୍ଧମୁଠି ହେଉଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଭାଗ ଏହାର ଅର୍ଧ ଅଂଶ ହେଉଛି। ଯଦି କେହି ବସିଥିବାବେଳେ ପରିଶୁଧି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ସମୟରେ ଅର୍ଧପରିଶୁଧି କରିବା ଉଚିତ; ଦିନରେ ଅର୍ଧ ଏବଂ ରାତିରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପରିଶୁଧି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ସ୍ୱସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ରୋଗୀ ଯେତେକି ଶକ୍ତି ଅଛି ସେତେକି କରିବା ଉଚିତ। ଶରୀରର ମଳ ହେଉଛି ଚର୍ବି, ଶୁକ୍ର, ରକ୍ତ, ମଜ୍ଜା, ଲାଲ, ପୂର୍ଷା, ମୁତ୍ର, କାନ ମଳ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟ। କଫ, ନାକର ମଳ, ଘମ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଶରୀର ମଳ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଶେଷ କରି ପରିଶୁଧି ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶିକ୍ଷିତ ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପରିମାଣରୁ ଅଧିକ ପରିଶୁଧି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପରିଶୁଧି ଦୁଇ ପ୍ରକାର: ବାହ୍ୟ ଓ ଆଭ୍ୟନ୍ତରିକ। ବାହ୍ୟ ପରିଶୁଧି ମାଟି ଓ ପାଣିରେ, ଆଭ୍ୟନ୍ତରିକ ପରିଶୁଧି ମନର ଶୁଧ୍ଧତାରେ। ପ୍ରଥମେ ମୁଁହ ତିନିଥର ପାଣିରେ କୁଳା କରିବା, ପରେ ଦୁଇଥର ପୋଛିବା ଉଚିତ। ପୋଛିବା ପରେ ବାଁ ଅଙ୍ଗୁଠି ତଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁହକୁ ତିନିଥର ଛୁଇଁବା, ପରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ତରଜାନି ଦ୍ୱାରା ନାକକୁ ଛୁଇଁବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକା ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ଷୁ ଓ କାନକୁ ପୁନିପୁନି ଛୁଇଁବା, କନିଷ୍ଠା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ନାଭିକୁ, ହସ୍ତତଳ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ଛୁଇଁବା, ତଳେ ଆଙ୍ଗୁଳିର ଆଗରେ ବାହୁକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ। ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ବେଦ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ଅଥର୍ବ ଓ ଆଙ୍ଗିରସ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ଦୁଇଥର ପୋଛିବା ଉଚିତ; ପରେ ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ମୁଁହରେ ଆକାଶ, ନାକରେ ବାୟୁ, ଚକ୍ଷୁରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, କାନରେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଛୁଇଁବା, ନାଭିରେ ପ୍ରାଣକନ୍ଧ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡର ଚୂଡ଼ାରେ ରୁଦ୍ର, ଚୂଡ଼ାର ଶିରେ ଋଷିମାନେ, ବାହୁରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, କୁବେର, ଭୂମି, ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ। ପାଣି ଛିଟିଁ, ପାଦରେ ବିଷ୍ଣୁ, ହାତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଙ୍ଗୁଳିର ଗଠିକୁଠିରେ ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ଅଛନ୍ତି। ହସ୍ତମଧ୍ୟର ରେଖାରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ। ପ୍ରଭାତ ଆସିଲେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପରିଶୁଧି କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ ଦନ୍ତ ଶୁଧ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର; ଯଦି ମୁଁହ ଅଶୁଧ୍ଧ ଅଛି, ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ଅଶୁଧ୍ଧ ଗଣାଯାଏ। ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଦନ୍ତ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। କଦମ୍ବ, ବିଲ୍ୱ, ଖଦିର, କରବୀର, ବଟ, ଅର୍ଜୁନ ଦାଉଡ଼ି ଦନ୍ତ ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ଉତ୍ତମ। ଯୂଥୀ, ବୃହତୀ, ଜାତୀ, କରଞ୍ଜ, ଅର୍କ, ଅତିମୁକ୍ତକ, ଜାମ୍ବୁ, ମଧୂକ, ପାମର୍ଘ, ଶିରୀଷ, ଉଦୁମ୍ବର, ଅସନ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଦୁଧିଆ, କାଣ୍ଟାଳି ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାଉଡ଼ି ଦନ୍ତ ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ; ତୀକ୍ତ, କଷା, କଟୁ ଦାଉଡ଼ି ଧନ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ। ଖାଇସାରି ପରିଶୁଧ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ଦାଉଡ଼ି ଛାଡ଼ି ମୁଁହ କୁଳା କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଅମାବାସ୍ୟା, ଷଷ୍ଠୀ, ନବମୀ ଓ ପ୍ରଥମୀ ତିଥିରେ ଦାଉଡ଼ି ବ୍ୟବହାର ଏଡାଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ରବିବାରରେ ମଧ୍ୟ। ଯଦି ଦାଉଡ଼ି ଉପଲବ୍ଧ ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିଷିଦ୍ଧ ତିଥି ରହିଛି, ତେବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହାର ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଁହ ଭରି ମୁଁହ ପରିଶୁଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ। ଯିଏ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର ରଖେ, ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରେ ଓ ପାଠ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, ସେ ଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ଶରୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଧ୍ଧ, ନବ ରନ୍ଧ୍ର ଥିବା ଏହି ଦେହ ଦିନରାତି ଦୁଇଟି ରେ ଅଶୁଧ୍ଧତା ଝରେ। ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ ପବିତ୍ରତା ଦେଇଥାଏ, ମନକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ, ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀ ବଢାଏ। ଏହା ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଗତି ଦୂର କରେ; ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଭଳି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ଆଜି ଚନ୍ଦ୍ର ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଦଶମୀ ତିଥିରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତିରେ। ଏହି ଦଶ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଦିନରେ, ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ରତା ଦେଇ ନଥିଲେ, ବିରୋଧୀ ଆଚରଣ, ହିଂସା ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀ ସଂଯୋଗ ଏଡାଇବା ଉଚିତ।