ଏକ ଦିନ, ଏକ ଦେବତା-ଭକ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ଥିଲେ। ସେ ହୃଦୟରୁ ମାଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ସହିତ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସାତ ଅଥବା ଆଠ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଭକ୍ତ ଗରୁଡା ପରି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହେଇଯାନ୍ତି, ବିଷକୁ ଦୂର କରିପାରିବେ; ଏହି କଥା ଏଭଳି। ଏହିପରି, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ମରିତ ମଣି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାଳା ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବେ। ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମୂଖ ଗୁଚ୍ଛ ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ, ଇଶାନ ପତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ‘ହ୍ରୀଂ’ ଏବଂ ‘ର’, ଏବଂ ଶିବ, ତ୍ରିଶୂଳର ତିନି ଶାଖାରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ତ୍ରିଶୂଳକୁ ହାତରେ ନେଇ ଆକାଶ ଦିଗକୁ ଘୁମାଇବା ଉଚିତ। ମଝିରେ ହାତକୁ ଧୂସର-ଲାଲ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରି ଆକାଶକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ମାନବ ଲୋକର କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଷ୍ଟ ଖଦିର ଖୁଣ୍ଟି ମାନ୍ୟକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଗରୁଡଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବନ୍ଧନ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ବିଜୁଳି, ଉଁଦୁଆ, ଧ୍ୱନି, ଏବଂ ଏହା ସହ ଜନିତ ଅସାନ୍ତିରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। “ଓଁ ହ୍ରାଂ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏହି ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ଦୁଷ୍ଟ ମେଘ, ବିଜୁଳି ଏବଂ ଦୀପଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରାଯାଏ। “ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ଐଂ ବ୍ରହୟଈଂତ୍ରୟ, ଲୋକ୍ୟଡାମରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଭୈରବ ପିଣ୍ଡ ବିଷ, ପାପ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବ ଦୂର କରିବାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। “ଓଁ, ନମସ୍କାର। ବିଜୁଳି ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଷ, ଶତ୍ରୁ, ଭୂତମାନ୍ୟ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।” “ଓଁ କ୍ଷୁଂ, ନମସ୍କାର। ଓଁ ହ୍ରାଂ, ନମସ୍କାର।” କୃତାନ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ବିଚ୍ଛେଦ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଦହିବା ଉଚିତ; ଭୈରବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ବିଷ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। “ଓଁ, ଚମକୁଥିବା ଜିଭ ଏବଂ ଆଖି ସହିତ, ସ୍ୱାହା।” “ଓଁ କ୍ଷ୍ୱ, ନମସ୍କାର। ଓଁ, ହତ, ହତ, ମାର, ମାର, ସ୍ୱାହା।” ବଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଘୁମାଇଲେ, ଶତ୍ରୁ ସମୂହ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଶ୍ୱାସ ନିଅଇ ଏବଂ ପ୍ରତିଧାରଣ ସହିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଲେ, ସେ ସେବକ ପରି ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ, ମୁଁ ପଞ୍ଚମୁଖ ଶିବଙ୍କ ଉପାସନା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭୋଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସଫଳତା, ସମୃଦ୍ଧି, ଦୃଢତା, ଭାଗ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଅର୍ପଣ ଏବଂ ସ୍ଥିରତା ଦେଇଥାଏ। ରାଗ, ରକ୍ଷା, ଆନନ୍ଦ, ରକ୍ଷଣୀୟ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ତୃଷ୍ଣା, ବୁଦ୍ଧି, କ୍ରିୟା ଦିଏ। ମନୋନ୍ମନୀ, ଅଘୋରା ଏବଂ ମୋହ, ଭୋକ, କଳା ଦିଏ। “ଓଁ, ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ: ନିବୃତ୍ତି, ସ୍ଥିରତା, ଜ୍ଞାନ, ଶାନ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଇଥାଏ।” “ଓଁ, ହଉଁ, ଇଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଅଚଳ ଏବଂ ନିର୍ମଳ।” ଏବେ, ମୁଁ ଶିବଙ୍କର ଉପାସନା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ପାଞ୍ଚ ଛୋଟ ଅକ୍ଷର, ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର, ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ଏକ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ। ଷଠ ତଳେ, ମହାମନ୍ତ୍ର ‘ହଉଁ’ ଏକା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୋଡି ମୁଦ୍ରା କରିବା ଉଚିତ, ହାତ ଏବଂ ଅଙ୍ଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଛୋଟ ଆଂଗୁଠିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନୁକ୍ରମରେ ଆଂଗୁଠି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ହୃଦୟରେ ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବିରାଗ, ସ୍ୱାଧିନତା ଆଦିର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଆଚମନ, ସ୍ନାନ ଏବଂ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କବଚ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି ଶକ୍ତିକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଗର୍ଭାଧାନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରି, ଶେଷ ଶୁଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭ ଏବଂ ଗୋର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଶିବ ଉପାସନାର ଏହି ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କ୍ରିୟା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶକ୍ତି, ରକ୍ଷା, ଭକ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।