ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଛି, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଚିନ୍ତନ କରେ। ଯାହାଙ୍କରୁ ବଂଶ ଓ ପରମ୍ପରା ଚାଲିଛି, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଚିନ୍ତନ କରେ। ଏପରି ଦୀଘର୍କାଳ ପୂର୍ବରୁ, ରୁଦ୍ର ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ, ରୁଦ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ଯେପରି ବ୍ୟାସ ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଭବା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ ରୁଦ୍ର କହିଲେ, "ହେ ହରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ! କିଏ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, କିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାସକ? କେଉଁ ଗୁଣ, କେଉଁ ନିୟମ ଓ କେଉଁ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସେ ଉପାସ୍ୟ? କେଉଁ ଦେବତାଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, କିଏ ସେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି? ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ, ବଂଶ ଓ ମନୁମାନଙ୍କର ଚକ୍ର—ଏ ସବୁ କଥା ମୋତେ କୁହ, ହେ ହରି, ଏବଂ ଯାହାଅଛି ସେ ସବୁ ମଧ୍ୟ।" ତାପରେ ଅଠରୋଟି ଶାସ୍ତ୍ର ଶାଖା ବିଷୟରେ ହରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ। ହରି କହିଲେ, "ନିଶ୍ଚୟ, ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ତାଙ୍କର ଶାସକମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦେଇଥାଏ। ମୁଁ ଏହି ସଂସାରର ମୂଳ ବୀଜ, ହେ ଶିବ, ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ମୋର ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମୁଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି; ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ। ମୁଁ ଜ୍ଞାତା, ଶ୍ରୋତା, ଚିନ୍ତାକର୍ତ୍ତା, କଥାକର୍ତ୍ତା, ଓ କଥିତ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ। ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା, ଓ ମଣ୍ଡଳ—ସବୁ ମୁଁ ନିଜେ। ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ହେ ଶିବ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱର ସାର। ମୁଁ ଧର୍ମ, ନୀତି ଓ ବୈଷ୍ଣବ ପଥ। ହେ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ସଂଯମ, ନିୟମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ।" "ପୂର୍ବେ ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀ, ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ମୋର ମାତା ବିନତା, ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାସୀ ହୋଇଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସେଇ ଦାସ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମର ଵାହନ ହୋଇଛି। ଯେପରି ମୁଁ ପୁରାଣ ରଚନା କରିଛି, ସେପରି ତୁମେ କରିବା; ଏପରି ଭିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ। ତୁମେ ତୁମର ମାତା ବିନତାକୁ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦାସ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ। ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ଵାହନ ଓ ବିଷ ନାଶକ ହେବ। ଯେପରି ମୋର ଯେଉଁ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ସେଇ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟିତ ହେବ। ଯେପରି ମୁଁ ଦେବମାନଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହେ ବିନତାନନ୍ଦନ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ରୂପରେ ପୂଜିତ ହେବ।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଗରୁଡ଼ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ହେ ରୁଦ୍ର। ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ହୋଇ, ସେ ଅନ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃଜୀବିତ କଲେ; ଏହି ଗରୁଡ଼ ଶିକ୍ଷା, ଯାହା ମୋର ସ୍ୱରୂପ, ହେ ରୁଦ୍ର, ଶୁଣ। ଏପରି ଭାବେ ଋଷି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ କମଳଉତ୍ପନ୍ନ ରୁଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଥିଲେ। ଶ୍ରୋତା ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ବିଷୟରେ କଥା ହେଲା। ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଦାନ ଓ ରାଜ୍ୟଧର୍ମ ବିଷୟରେ ବି ଖୋଲାସା ହେଲା। ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଙ୍ଗ, ପ୍ରଳୟ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା। ହରିଙ୍କର ଵାହନ ଓ ସୃଷ୍ଟିର କ୍ରମର କାରଣ ଭାବେ ଗରୁଡ଼ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଭୋକ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ପେଟରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଗିଲିଯାଇଥିଲା, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ କରିଥିଲେ। ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଶକ୍ତିରେ, କଶ୍ୟପ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଗଛକୁ ପୁନଃଜୀବିତ କରିଥିଲେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ଅମର ହୋଇ ରହିଛି।