ଏକ ଦିନ, ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ, କର୍କଟ, ମେଷ, ମୂଳ, ଆଶ୍ଲେଷା, ମଘା ଓ ଅନ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏକ ବିଶେଷ କ୍ରମ ଚାଲିଥିଲା। ଏଠାରେ ଏକ ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭିକ୍ଷୁକ, ନଗ୍ନ ଅଟିଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଦୂତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମେ ଦିନର ଦେବତା ଅର୍ଧ ଯାମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ, ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ସ୍ନାକ୍ତିର ଗତି ରାତିରେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଅନୁକ୍ରମରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ୍। କର୍କୋଟ, ଜ୍ଞ, ଗୁରୁ, ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ ଓ ଭାର୍ଗବ ଏହି ଗତିରେ ଅଛନ୍ତି। ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଦେବଗୁରୁର ଅଂଶରେ ଅମରାନ୍ତକ ଶକ୍ତି ବ୍ୟାପିଥାଏ। ଅର୍ଧ ଯାମା ମିଳନରେ ଥିବା କାଳବତୀ ନାମକ ସମୟକୁ ଦ୍ରଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ୍। ଦିନରେ ଷଡ୍ଭାଗ ବେଦ, ପାହାଡ଼ ଓ ତିରିଶ ଅଂଶ ମାନବ ଅଛି। ନାଭି, ହୃଦୟ, ଛାତି, କଣ୍ଠ, ନାସା ଓ ଚକ୍ଷୁ ଏହି ଅଂଶରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଚନ୍ଦ୍ର ରହିଲେ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ରହିଲେ, ମାନବର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଚନ୍ଦ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍। ବିଷ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ମୋହ ରଉଁ ଅମୃତ ହୋଇଯାଏ ଓ ମସି ଲାଗିଲେ ଶୋଧିତ ହୋଇଯାଏ। ବିଷ ନାଶକ ବୀଜ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଅଛି—ଷଷ୍ଠ ରୂପ, ତୃତୀୟ, ବିସର୍ଗ ଯୁକ୍ତ ଓ ଚତୁର୍ଥ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ କଣ୍ଠରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ଓ ପରିବାରରେ ଏହା ଗୋଡ଼ଘୁରା ଠାରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଲିଖାଯାଇଛି, ସେଉଁଠାରେ ସ୍ନାକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଦିଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗୁଟିକୁ ଗୁଟି ଉପରେ ପଠି ଓ ବିକିରଣ କରିଲେ, ସ୍ନାକ୍ତି ତାହାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଏ। "ଓଁ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେଖାଯୁକ୍ତ, କୁକୁଡ଼ ରୂପରେ, ସ୍ୱାହା"—ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳଧାରାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ମନ୍ତ୍ରକୁ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତରେ ରଖି ଶରୀରରେ ଲାଗିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ନାକ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଛାୟାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ ନାହିଁ। "ଓଁ ହ୍ରୀ ହ୍ରୌ ହ୍ରୀଂ ଭୀ ରୁଣ୍ଡାୟୈ ସ୍ୱାହା"—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଅ, ଆ ଗୋଡ଼ର ଟିପରେ, ଇ, ଈ ଗୋଡ଼ଘୁରା ଓ ଗୁଡ଼ିରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ତେଢ଼ା, ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗରେ "ଅଃ" ଓ "ହଂସ" ଯୁକ୍ତ ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ୍। "ମୁଁ ଗରୁଡ଼" ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରି "ରୀଂ" ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ବିଷ ନିବାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। "ହଂସ" କୁ ବାମ ହାତରେ ରଖି, ନାସା ଓ ମୁଁଦୁଆ କୁ ଅଟକାଇବା ଉଚିତ୍। ପବନ ଉପରେ ଅଧିକାର ରଖି, ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିରୁ ବିଷ ଉତ୍କଳନ କରିବା ହେଉଛି। ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ମୂଳ ଚାଉଳ ଦାଣା ସହ ନେଲେ ବିଷ ନିବାରଣ ହୁଏ। ଶ୍ୱେତ ବୃହତୀ, କର୍କୋଟି, ଅଗ୍ନିକର୍ଣ୍ଣିକା ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ବିଷ ନିବାରଣ ହୁଏ। ଗରମ ଘିଁ ପିଲେ ବିଷ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ମୂଳ ଶରୀରରେ ଲାଗିଲେ କିମ୍ବା ପିଲେ ବିଷ ନିବାରଣ ହୁଏ। ହୃଦୟରୁ ମାଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରି ଶେଷରେ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ହୁଏ। ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଗରୁଡ଼ ପରି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇଯାଏ; ବିଷ ନିବାରଣ କରେ, ଏହି କଥା ଏପରି। ଏହିପରି ଭାବରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରା ମଣି ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କୁ ବିବେଚନା କରିବି। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରେ। ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟ ଗୁଣ ଓ ଅଷ୍ଟମ, ଇଶାନ ପତ୍ରରେ ଜଣାଯାଏ। "ହ୍ରୀଂ" ଓ "ର" ଅକ୍ଷର, ଶିବ, ତ୍ରିଶୂଳର ତିନି ଶାଖାରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ତ୍ରିଶୂଳକୁ ହାତରେ ନେଇ ଆକାଶ ଦିଗରେ ଘୁମାଇବା ଉଚିତ୍। ମଧ୍ୟ ହାତକୁ ଧୂସର ଲାଲ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରି ଆକାଶକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରେ; ମାନବ ଲୋକର କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଅଷ୍ଟ ଖଦିର କଠି ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।