ଏକ ସମୟର କଥା, ଭୟ ଓ ଆପଦରେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହ କମ୍ପିତ ହେବାରେ, ବିଜୁଳିର ଆକ୍ରୋଶ, ସର୍ପ ଓ ବିଷର ଭୟ, ରୋଗ, ବାଧା ଓ କଷ୍ଟରେ, ଯେଉଁଠି ଭୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସଦା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କର, ସବୁ ମନ୍ତ୍ରମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବଚ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସର୍ପ-ସଂପୃକ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅନ୍ତର ଗଭୀରତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଏ—"ହେ ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ, ବିଶ୍ୱବୀଜ, ପଦ୍ମନାଭ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ, କାଳଙ୍କୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, କାଳପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, କୃଷ୍ଣର ରୂପକୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଉଗ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଉଗ୍ରରୂପକୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଅତିଉଗ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଅତିଉଗ୍ରରୂପକୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ସବୁକୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ସବୁରୂପକୁ ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଲୋକନାଥଙ୍କୁ, ତିନି ଲୋକର ପାଳକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ଏଠି, ଭିଟି ସିଭିଟି ସିଭିଟି, ସ୍ଵାହା! ଓଁ, ଲୋହପ୍ଲୁଘଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ଏଏ, ପ୍ରକାଶ କର। ଦାନବ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ଅପସ୍ମାର, ବାନ୍ତି, ନାଦୁଦ୍ଧର୍ରାଣା, ଏକ-ଦିନ, ଦୁଇ-ଦିନ, ତିନି-ଦିନ, ଚାରି-ଦିନ, କ୍ଷଣିକ, ଦୈନିକ, ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟା ଜ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର, ଲୁଟା, ପୋକ, କାଣ୍ଟ, ପୂତନା, ସର୍ପ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ବିଷ—ଏସବୁ ଠାରୁ ମୋ ଦେହକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର। ଫାଟ, ଫାଟ, ଫାଟ, ଭୟଙ୍କର ଦାଢିଦ୍ୱାରା ଭେଦିଦିଅ—ପୂର୍ବଦିଗରେ ରକ୍ଷା କର। ଓଁ, ହାଇ ହାଇ ହାଇ ହାଇ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମିତ କାଳ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ—ବିଜୟ! ପଶ୍ଚିମରେ ରକ୍ଷା କର। ଓଁ, ନିଭି ନିଭି, ଦହୁଛି, ଜ୍ୱାଲିଉଛି, ମହା କପିଳ ରୂପରେ—ଉତ୍ତରେ ରକ୍ଷା କର। ଓଁ, ଭିଲି ଭିଲି, ମିଲି ମିଲି, ଗରୁଡ଼ି, ଗରୁଡ଼ି, ଗୌରୀ, ଗାନ୍ଧାରୀ, ବିଷ, ମୋହ, ବିଷ, ବିଷ—ନଶ୍ଟ ହେଉ, ସ୍ଵାହା! ଦକ୍ଷିଣରେ ରକ୍ଷା କର। ମୋତେ ଦେଖ, ସମସ୍ତ ଭୟ ଓ ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କର—ରକ୍ଷା, ରକ୍ଷା, ବିଜୟ, ବିଜୟ, ଜୟ! ଏପରି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଭୟ ଓ ଅହଂକାର କମିଯାଏ, ଭୟ ଦୂର ହୁଏ, ନିର୍ଭୟତା ମିଳେ। ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ଯାଏଁ ଯେପରି ରଶ୍ମି, ଏହି ଶରୀରର ଉଦରକୁ ହଂସମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାପରି ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ଭାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, ହରି—ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ୱରକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ। ଏହା ପରେ ହରି କହିଲେ, "ଏହି ଜ୍ଞାନ ଶୁଣ, ଯାହା ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଭଗବତ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନିଜେ ଆନନ୍ଦିତ, ଶାନ୍ତ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ ଦୃଷ୍ଟି ଯାହାଙ୍କର, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ସେଉଁଠି ଆମର ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ହୃଷୀକେଶ, ଅନନ୍ତ ରୂପର ମହାପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଅଛି, ଯାହାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ—ସେଉଁଠି ନମସ୍କାର। ମୃତ୍ତିକା ମୟ ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମନ୍—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯାହାକୁ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରାଣ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ, ତୁମେ ଆକାଶ ପରି ଭିତରେ ବାହାରେ ଚଳିତ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ, ଭଗବତ୍ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ, ପଞ୍ଚମହାଭୂତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଧୂଳି ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ଶୋଭା ଦିଏ, ପଦ୍ମର ପ୍ରମୁକୁଳ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ—ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ମପଦକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରକେତୁ ଏକ ବିଦ୍ୟାଧର ପଦବୀ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ପୁନି ହରି କହିଲେ, "ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ, ବିଷ୍ଣୁଧର୍ମ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏନାମି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଲାଭ କରିପାରିବ। ଏହି ବିଧି ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ହେ ମହେଶ୍ୱର। ପ୍ରଥମେ ପାଦ, ଗୁଡ଼ି, ଉରୁ, ଉଦର, ହୃଦୟ, ବକ୍ଷ, ମୁଖ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଓଁ ଆଦି ଅକ୍ଷର ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। 'ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି, ପଛୁଆ କ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ହସ୍ତେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଣବ ଠାରୁ 'ୟ' ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଜୟଣ୍ଟରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବେ; 'ଓଁ' ଅକ୍ଷରକୁ ହୃଦୟରେ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିରାରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବେ। 'ଓଁ' ଭୂରୁମଧ୍ୟ, ଶିର, ନୟନ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର-ନ୍ୟାସ ବୋଲିବେ: 'ଓଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ।' ପରମଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ; ହରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପ ଜଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଆକାଶରେ, ବାମନ ଭୂମିରେ, ନରସିଂହ ବନରେ, ରାମ ପାହାଡ଼ରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବରାହ ଭୂମିରେ, ନାରାୟଣ ଆକାଶରେ, କପିଳ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହୟଗ୍ରୀବ ଦେବତାମାନେ, କୁମାର କାମଦେବରୁ, ନାରଦ ଅନ୍ୟ ଉପାସନାରୁ, କୂର୍ମ ସଦା ନୈୃତ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଅପବିତ୍ରତାରୁ, ନାଗ କ୍ରୋଧରୁ, ଯଜ୍ଞ ରୋଗ ଓ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ, ବ୍ୟାସ ଅଜ୍ଞାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବୁଦ୍ଧ ଅପାସ୍ମାତ୍ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରୁ, କଳ୍କି ଅପବିତ୍ରତାରୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ନାରାୟଣ ପ୍ରଭାତରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମଧୁସୂଦନ ଅପରାହ୍ନରେ, ମାଧବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ହୃଷୀକେଶ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ, ଜନାର୍ଦନ ଉଷାକାଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀଧର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ପଦ୍ମନାଭ ଅତିରାତ୍ରିରେ; ଚକ୍ର, ଗଦା, ବାଣ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦାନବକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ। ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଏବଂ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ; ଅଳଙ୍କାରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶେଷ ସର୍ପ ରୂପେ ସଦା ସମସ୍ତଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ନରସିଂହ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହାକୁ ଦେଖେ, ସେ ସବୁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।