ଏକ ସଂସ୍କୃତ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଗାରୁଡ ପୁରାଣର ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଅନୁସାରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜର ଶରୀର, ମନ ଓ ଜୀବନକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି, ଦୈତ୍ୟ, ରାକ୍ଷସ, ଅସୁର ଓ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅବତାରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଚକ୍ରକୁ ନିଜ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରକ୍ଷା ଦେବାକୁ, ଗଦାକୁ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଦୂର କରିବାକୁ, ମୁସଳକୁ ଉଦରରେ ରକ୍ଷା ଦେବାକୁ, ହଳକୁ ପିଠରେ ଓ ଶାରଙ୍ଗଧନୁକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ, ନନ୍ଦକ ତଳରେ ରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରେ। ଖଡ଼କୁ ଗୃଦ୍ଧିକୁ ତଳ ଦିଆଯାଉଛି, ଶଙ୍ଖକୁ ଗୃଦ୍ଧିକୁ ରକ୍ଷା ଦେବାକୁ, ଅଂଗୁଳି ଓ ପାଦକୁ ମହାପଦ୍ମ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ଗରୁଡକୁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଜଳରେ ଭଗବାନ ବରାହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅପରିଚିତ ଦୁଃସ୍ଥଳରେ ଭଗବାନ ବାମନ, ଅରଣ୍ୟରେ ନରସିଂହ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କେଶବ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ, କପିଳ ଶରୀରର ଦୋଷ ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ। ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ନିବାସୀ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ମଧୁ-କୈଟଭ ନିହନ୍ତା ମୋର ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ମୋ ଶରୀରରୁ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ହଂସ, ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ ଚାରିପାଖରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତ୍ରିବିକ୍ରମ ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ, ନାରାୟଣ ମୋର ବୁଦ୍ଧିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶେଷ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଭଦ୍ରବାମୁଖ ମୋର ଅପରାଧ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରନ୍ତୁ। ପାଦ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ସନ୍ତାନ, ଗୋ, ନାତି ଦିଅନ୍ତୁ। ପରଶୁଧାରୀ ରାମ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ, ଦଶରଥୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହରେ ଦୈତ୍ୟ ନିହନ୍ତା ଭାବରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯଦୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାମ ହଳରେ ଶତ୍ରୁ ନିହନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଲମ୍ବ, କେଶୀ, ଚାନୁର, ପୁତନା, କଂସ ନାଶ କରିଥିବା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶିଶୁ କାଳର ଅଭିଲାଷ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଏଠି ଭକ୍ତ ଦେଖିଲେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିବା ମଣିଷ, କୃଷ୍ଣଶିଙ୍ଗଲା ନାମରେ, ଯାହା ଭୟରେ ବିତ୍ରସ୍ତ, ମୃତ୍ୟୁ ରୂପରେ ଦୂର୍ଦ୍ଧର ଫାଁସ ଧରିଛି। ଏହି ଭୟରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ସେ ଅଚ୍ୟୁତ, ପଦ୍ମନେତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ଅଭୟ ଓ ଶୁଭ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ପରେ, ଭୟ ଓ ବିପଦ ଦୂର କରିବାକୁ ବୈଷ୍ଣବ କବଚ ବାନ୍ଧି ଭୂମିରେ ଚଳିଛନ୍ତି। ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ମରଣରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାର ମିଶ୍ର ଆତ୍ମା ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜୀବରୁ ଅଭେଦ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ସଦା ସଫଳତା ପାଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ବିଷ୍ଣୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ। ବାସୁଦେବଙ୍କ ଚକ୍ରର ତୀର ମୋର ପାପ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନିହନ୍ତା କରନ୍ତୁ। ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଜଙ୍ଗଳ, ଅରଣ୍ୟ, ଦ୍ବନ୍ଦ୍ୱ, ରାଜପଥ, ଚୋରି, ଜୁଆ, ବିବାଦ, ଭୟଙ୍କର ନଦୀ, ଜୀବନ ଜନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି, ଚୋର, ଗ୍ରହଦୋଷ, ବିଜୁଳି, ନାଗ, ବିଷ, ରୋଗ, ବାଧା, ଦୁଃଖ ଏବଂ ଶରୀରରେ ଭୟ ଆସିଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଭଗବାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର, ଗୁପ୍ତ କବଚ, ନାଗଦୋଷ ନାଶକ, ମହାମାୟାର ଉତ୍ପାଦ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗଭୀରତା ପରି ପ୍ରଶସ୍ତ। ଅନାଦି ଓ ଅନ୍ତହୀନ ପଦ୍ମନାଭ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓମ୍ କାଳକୁ, ଓମ୍ କାଳପୁରୁଷକୁ, ଓମ୍ କୃଷ୍ଣକୁ, ଓମ୍ କୃଷ୍ଣର ରୂପକୁ, ଓମ୍ ଉଗ୍ରକୁ, ଓମ୍ ଉଗ୍ରର ରୂପକୁ, ଓମ୍ ସର୍ବକୁ, ଓମ୍ ସର୍ବର ରୂପକୁ, ଓମ୍ ତ୍ରିଲୋକଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର। ଓମ୍ ଲୋହ ହଳ ଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର। ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଭୁତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ନିଦ୍ରା, ଭମିକା, ଅନ୍ୟ ରୋଗ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନର ଜ୍ୱର, ପୁତନା, ନାଗ, ବିଷ, ସ୍ଥିର ଓ ଚଳିତ ବିଷ—ମୋ ଶରୀରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର। ଦିନ ଓ ଦିଶାରେ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭୟ ଓ ଅହଂକାର ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଭୟ ନିବାରଣ ହୁଏ, ଅଭୟ ମିଳେ। ବାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, ହରି ମୋ ଜ୍ୱର ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପରେ ହରି କହିଲେ—ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଆଭିଲାଷ ପୂରଣ କରିବା ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ। ବାସୁଦେବ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଆକାର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଆକାର, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ଉପରେ ଅତିତ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଯାହାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ, ହୃଷୀକେଶ, ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଯାହାରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହାରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ—ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୃଦ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ଯାହାକୁ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରାଣ ନ ଛୁଇଁପାରେ, ଯାହା ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଓ ବାହ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ, ଆକାଶ ପରି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମହାପୁରୁଷ, ମହାଭୂତର ଅଧିପତି, ଯାହାର ଚରଣ ଧୂଳି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ଚରଣ ମହାପଦ୍ମ ରେଣୁ ପରି, ଜ୍ଞାନ ଯାହାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କ ଚରଣ ଦ୍ୱୟକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରକେତୁ ଏକ ଵିଦ୍ୟାଧର ଦେହ ପାଇଥିଲେ। ପୁନଃ ହରି କହିଲେ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଲେ ବିଷ୍ଣୁଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ଲାଭ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦମନ ହୁଏ। ପାଦ, ଘୁଣ୍ଡି, ଉରୁ, ଉଦର, ହୃଦୟ, ଛାତି, ମୁଁହ, ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ଏକ କ୍ରମରେ 'ଓମ୍' ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। 'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' କହି ଏବଂ ପଛୁଁ କ୍ରମରେ ମନ୍ତ୍ର ହସ୍ତରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଣବ ଠାରୁ 'ୟ' ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଯୋଡ଼ାରେ, ଓମ୍ ଅକ୍ଷରକୁ ହୃଦୟରେ, ମନ୍ତ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର-ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଓମ୍ ଅକ୍ଷରକୁ ଭ୍ରୂମଧ୍ୟ, ଚୂଡ଼ା, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରି, 'ଓମ୍ ବିଷ୍ଣୁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ହରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମତ୍ସ୍ୟ ଜଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।