ଏକ ସମୟର କଥା, ଶିବଙ୍କ ଉମାପତିଙ୍କ ନିକଟରେ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧ ଏବଂ ରକ୍ଷାକବଚ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଛି। ପ୍ରଥମେ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ନିମ, ତ୍ରିକଟୁ—ଏମାନେ ଗୋମୂତ୍ର ସହିତ ଚେନ୍ଦା କରି ନାସିକାରେ ଦେବା, ଲେପ ଭାବେ ଓ ଶରୀରରେ ମସାଇବାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମୃଗୀ, ବିଷ, ପ୍ରମାଦ, କ୍ଷୟରୋଗ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଓ ଜ୍ୱର ଦୂର ହୁଏ; ଏହି ମିଶ୍ରଣ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଦ୍ୱାରରେ ରଖିଲେ ଭୂତ-ପିଶାଚ ଭୟ ମିଟିଯାଏ। ତାପରେ, ନିମ, କୁଷ୍ଟ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହଳଦୀ, ଶିଗ୍ରୁ, ଆଳ, ଦେବଦାରୁ, ପାଟୋଲା ଓ ଧାନ୍ୟ—ଏମାନେ ଦହି ସହିତ ଚେନ୍ଦା କରି ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ଶରୀରରେ ମସାଇଲେ କୁଷ୍ଟ ଓ ଚର୍ମ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ, ଖୁଜଲା ମିଟିଯାଏ। ଏହା ପରେ, ପଥର ଲୁଣ, ସୈନ୍ଧବ, ଖାର, କଳା ଆଳ, ସାଧାରଣ ଲୁଣ, ବିଦ, ଲୋହା ଧୂଳି, ତ୍ରିବୃତ୍, ସୁରଣ—ଏମାନେ ଦହି, ଗୋମୂତ୍ର ଓ ଦୁଧ ସହିତ ହଳୁକା ଆଗରେ ରନ୍ଧାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଉষ୍ଣ ଜଳ ସହିତ ପିଲେ ଶକ୍ତି ଓ ଜଥରାଗ୍ନି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ; ଚେତନା ହେଉ କି ନାହିଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଂସ ଓ ଘୃତ ଖାଇପାରିବେ। ଏହି ଚୂର୍ଣ୍ଣ ନାଭି, ମୁତ୍ରପଥ, ଗଠା, ଏବଂ ପ୍ଲୀହାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ; ଜଥରାଗ୍ନି ବୃଦ୍ଧି କରେ ଏବଂ ଅପାଚୀ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ବିଶେଷ ଲାଭକାରୀ। ହରିତକୀ, ଆମଳକୀ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ପିପ୍ଳି, କଣ୍ଟକାରୀ, ଶ୍ରିଙ୍ଗୀ, ପୁନର୍ନବା ଓ ଶୁଖିଲା ଆଦା—ଏମାନେ ଖାଇଲେ କାଶ୍ ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିବାରଣ ହୁଏ। ହରିତକୀ, ଆମଳକୀ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ପଥା ଓ ବିଭୀତକୀ—ସମାନ ମାତ୍ରାରେ ଚିନି ସହିତ ଖାଇଲେ ଏହା ଜ୍ୱର ରୋଗର ଔଷଧ ହୁଏ। ତ୍ରିଫଳା, ବଦରା, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ପିପ୍ଳି—ଏମାନେ ବିସ୍ତାର କରାଇବାକୁ ଉପଯୁକ୍ତ; ହରିତକୀ ଉଷ୍ଣ ଜଳ ଓ ଲୁଣ ସହିତ ଖାଇଲେ ବିସ୍ତାର ହୁଏ। କଛୁଆ, ମାଛ, ଘୋଡା, ମହିଷ, ଗାଈ, ଶିଆଳ, ବାନର, ବିଲେଇ, ମୟୂର, କାଉ, ଶୁଆ, ଉଲ୍ଲୁ ଓ କୁକୁଡ଼ା—ଏମାନଙ୍କ ମଳ, ମୂତ୍ର, ମାଂସ, କେଶ ବା ରକ୍ତ ଧୂପ ଭାବେ ଦେଇ ଜ୍ୱର ଓ ପ୍ରମାଦ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଶିବଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି; ଏମାନେ ରୋଗକୁ ଏଭଳି ଦୂର କରନ୍ତି, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଗଛକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ। ଭଗବତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଔଷଧ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କଲେ, ତିନି ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା, କୀର୍ତନ କଲେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଦରକାର ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ହରି ଉପଦେଶ କରନ୍ତି: “ମୁଁ ଏବେ ଶୁଭ ବୈଷ୍ଣବ କବଚ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ଶିବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା, ତିନି ଦେମନ୍ମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ।” ପ୍ରଥମେ, ଅଜନ୍ମା, ନିତ୍ୟ ନିରୋଗ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହି କବଚ ଗାଁଥିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ଯାହା ଅଚ୍ୟୁତ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ। ଏହି କବଚରେ, ବିଷ୍ଣୁ ସାମ୍ନାରେ, କୃଷ୍ଣ ପଛରେ, ହରି ମୁଣ୍ଡରେ, ଜନାର୍ଦନ ହୃଦୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହୃଷୀକେଶ ମନକୁ, କେଶବ ଜିଭକୁ, ଭାସୁଦେବ ପ୍ରଭାତରେ ଆଖିକୁ, ଶଙ୍କର୍ଷଣ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାକକୁ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଚର୍ମକୁ, ବନମାଳୀ ଗଳାର ଶେଷକୁ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ତଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଚକ୍ର ବାମପାର୍ଶ୍ୱକୁ, ଗଦା ଡାହାଣପାର୍ଶ୍ୱକୁ, ମୁଶଳ ଉଦରକୁ, ହଳ ପଛକୁ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଉପରକୁ, ନନ୍ଦକ ଗୋଡ଼କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଶଙ୍ଖ ଗୋଡ଼ ପିଠିକୁ, ପଦ୍ମ ଦୁଇ ପାଉଁକୁ, ଗରୁଡ଼ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଜଳରେ ବରାହ, କଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ବାମନ, ଜଙ୍ଗଲରେ ନରସିଂହ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କେଶବ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଧନ ଦେଇଥିବାରେ, କପିଳ ଶରୀରର ତତ୍ତ୍ୱ ସମତା ଦେଇଥିବାରେ, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପ ନିବାସୀ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ନେଇଥିବାରେ, ମଧୁ-କୈଟଭ ହନ୍ତା ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ଶରୀରରୁ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି; ହଂସ, ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଦେବତା ପାପ କାଟିଦିଅନ୍ତି, ନାରାୟଣ ବୁଦ୍ଧିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଶେଷ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କରନ୍ତି; ବଦବାମୁଖ ଅପରାଧ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି। ପାଉଁ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୁଖ ଦେବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଦୟା କରନ୍ତି; ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ପୁତ୍ର, ଗାଈ, ନାତି-ନାତିନୀ ଦେଇଥିବାରେ। ରାମ ଦୂର୍ଜନ ଦୂର କରନ୍ତି; ଦଶରଥୀ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ରାକ୍ଷସ ହନ୍ତା ଭାବେ। ଯଦୁବନ୍ଶୀ ରାମ ହଳ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ପ୍ରଲମ୍ବ, କେଶୀ, ଚାନୁର, ପୁତନା, କଂସ ହନ୍ତା ଶିଶୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ, କୃଷ୍ଣଶିଙ୍ଗଳା ନାମରେ, ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ଧରି ଭୟରେ ଦେଖାଯାଉଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ଅଚ୍ୟୁତ, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି; ମୁଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସଦା ନିର୍ଭୟ, କାରଣ ହରି ମୋର। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ବୈଷ୍ଣବ କବଚ ଗାଁଥି, ମୁଁ ଭୂମିରେ ଚଳିଯାଉଛି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାର ଅଂଶ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଅଜୟ ହୋଇଯାଉଛି। ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ମୋର ସଦା ସଫଳତା ହେଉ; ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବେ, ମୁଁ ଯେଉଁମାନେକୁ ଦେଖିବି—ପାପୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ବିଷ୍ଣୁ ବାନ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ଭାସୁଦେବଙ୍କ ଚକ୍ରର କ୍ରୋଡ଼ ମୋର ପାପ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଜଙ୍ଗଲ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ, ରାଜପଥ, ଜୁଆ, ଝଗଡ଼ା, ଭୟଙ୍କର ନଦୀ ପାର ହେବା, ଜୀବନ ଜନ୍ତ୍ରଣା, ଅଗ୍ନି, ଚୋର ଆକ୍ରମଣ, ଗ୍ରହଦୋଷ—ଏ ସମସ୍ତ ଅପାୟରେ ବୈଷ୍ଣବ କବଚ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ନିର୍ଭୟ ଓ ରକ୍ଷିତ ହେବାର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।