ପୁରାତନ କାଳରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ରହିଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ତିଆରି କରାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ, ହିଙ୍ଗ, ତୁମ୍ବା ଏବଂ ଶୁଖିଲା ଅଦା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ତେଲ, ବିଶେଷକରି ସୋରିଷ ତେଲ, ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲା, ଯାହା ତିବ୍ର କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା କୁ ଦୂର କରେ। ଏହି ତେଲ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ଶୁଖିଲା ମୂଳା ଓ ଅଦାର ଖାର, ହିଙ୍ଗ, ଶିନ୍ଧୂର ଓ ଅଦା, ଏବଂ ଏହାଠାରୁ ଚାରିଗୁଣା ଦହି ନେଇ ସମେତିକରେ ରାନ୍ଧିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହି ତେଲ କାନ ବିବିଧ ରୋଗ—ବଧିରତା, କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କାନରୁ ପିପି ଝରିବା, କିମ୍ବା କାନରୁ କୀଟ ନିଷ୍କାସନ—କୁ ନଶ୍ଚିତ କରେ। ଏହି ତେଲ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନ—ଶୁଖିଲା ମୂଳା, ଶୁଖିଲା ଅଦା, ଖାର, ଶିନ୍ଧୂର, ପିପ୍ଲି, ଶତପୁଷ୍ପା, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକରଣ ଯଥା ନଗରମୁଷ୍କ, ଦେବଦାରୁ, ଏବଂ ଅନ୍ତିମୋନିର ରସ—ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଏହା ସହିତ କଳା ଲୁଣ, ଯବ ଖାର, ସାଇନ୍ଧବ ଲୁଣ, ଗ୍ରନ୍ଥିକା, ଭିଡଙ୍ଗ, ନଗରମୁଷ୍କ, ମଧୁ ଏବଂ ଚାରିଗୁଣା ଖଟା ଚାସ ମିଶାଯାଏ। ଏହି ତେଲକୁ ଉଚ୍ଚିତ ଭାବେ ରାନ୍ଧିଲେ, ଏହା କାନ ରୋଗ ପାଇଁ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ହୁଏ। ଏହା ବ୍ୟବହାର କଲେ ବଧିରତା, କାନ ରେ ଧ୍ୱନି, ତିବ୍ର ପିପି ଝରିବା ଓ କାନର କୀଟ ନିଷ୍କାସନ ହୁଏ। ଏହି ତେଲ ସମସ୍ତ ଆପଦକୁ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଚିତ କରେ, ଏହା ମୁଖ ଓ ଦାନ୍ତର ମଳିନତା ଦୂର କରି ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ଏହି ତେଲ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଚନ୍ଦନ, କେଶର, ଜଟାମାଁସି, କପୁର, ଜୟପତ୍ରୀ, ଜୟଫଳ, କଙ୍କୋଳ, ଗୁଆ, ଲଙ୍ଗ ଫଳ, ଅଗରୁ, ମୁଷ୍କ, କୁଷ୍ଠ, ତଗର, ଗୋରୋଚନା, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବଳା, ନଖି, ସରଳ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ଲାକ୍ଷା, ଆମଳକୀ ଏବଂ ପଦ୍ମକ ମିଶାଯାଏ। ଏହି ତେଲ ଘମ, ମଳିନତା, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ଚୁଲୁକି, ଏବଂ ଚର୍ମ ରୋଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସା। ଏହାର ନିୟମିତ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଏକ ନିଷ୍କନ୍ୟା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଶତ ରାତି ପରେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ, ଏହିପରି ଦେବ ଅନୁଗ୍ରହ ରହିଛି। ଏହି ଅନୁସୂତିରେ ଅଜ୍ୱାଇନ, ଚିତ୍ରକ, ଧନିଆ, ତ୍ରିୟୁଷଣ, ଜିରା, କଳା ଲୁଣ, ଭିଡଙ୍ଗ, ପିପ୍ଲିମୂଳ ଏବଂ କଳା ସୋରିଷ ନିଆଯାଏ। ଏହା ସହିତ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଘିଅରେ ଏଠାରୁ ଆଠ ଗୁଣା ପାଣି ମିଶାଯାଏ ଏବଂ ରାନ୍ଧାଯାଏ। ଏହି ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଶ, ଗଠି, ଶୋଫ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଦୀପନ ହୁଏ। ଏହି ଧାରାରେ କଳିମିରି, ତ୍ରିବୃତ୍, କୁଷ୍ଠ, ହରିତାଳ, ମନ:ଶିଳା, ଦେବଦାରୁ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହଳଦୀ, କୁଷ୍ଠ, ଜଟାମାଁସି, ଚନ୍ଦନ, ବିଶାଳା, କରବୀ, ଅର୍କ ଦୁଧ, ଗୋମୟ ରସ, ଏବଂ ଅର୍ଧ ପଳ ବିଷ ନିଆଯାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ସୋରିଷ ତେଲ ଏବଂ ଏଠାରୁ ଆଠ ଗୁଣା ଗୋମୂତ୍ର ସହିତ ମାଟି କିମ୍ବା ଲୋହା ପାତ୍ରରେ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ଉପରେ ହଳେହଳେ ରାନ୍ଧାଯାଏ। ଏହି ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଚର୍ମର ଖଜୁଆ, ଏକ୍ଜିମା, ଦଦ୍ରୁ, ଫୋସା ମିଟିଯାଏ ଏବଂ ଚର୍ମ କୋମଳ ହୁଏ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଭିଟିଲି ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ନଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ପଟୋଳ ପତ୍ର, କଟୁକା, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା, ଶାରିବା, ହଳଦୀ, ଜାତି, ଇଷାମିନୀ, ନିମ୍ବ ପତ୍ର, ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଘିଅରେ ଦ୍ୱିପ୍ତ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଘାଁ, ରୋଗ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହା ସହିତ ଶଂଖପୁଷ୍ପୀ, ବଚା, ସୋମ, ବ୍ରାହ୍ମୀ, ବ୍ରାହ୍ମସୁବର୍ଚ୍ଚଳା ଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ। ଅଭୟା, ଗୁଡୁଚୀ, ଅତରୁଷକ, ବକୁଚୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ସମ ଅଂଶରେ ନେଇଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଘିଅ ସହିତ ଭଲ ଭାବେ ରାନ୍ଧିବାକୁ କୁହାଯାଏ। କଣ୍ଟକାରୀ ରସ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ସମାନ ମାପ ଦୁଧ ମିଶାଯାଏ, ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମୀ-ଘ୍ରିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସ୍ମୃତି ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଅଗ୍ନିମନ୍ଥ, ବଚା, ବାସା, ପିପ୍ପଳୀ, ମଧୁ, ପାଥର ଲୁଣ ସପ୍ତ ରାତି ବ୍ୟବହାର କଲେ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଅପାମାର୍ଗ, ଗୁଡୁଚୀ, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, ଶତାବରୀ, ଶଂଖପୁଷ୍ପୀ, ଅଭୟା, ଘିଅ, ଭିଡଙ୍ଗ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଏକସାଥିରେ ତିନି ଦିନ ଖାଇଲେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଷ୍ଟଶତ ଶ୍ଲୋକ ମନେ ରଖିପାରିବେ। ବଚାକୁ ପାଣି, ଦୁଧ କିମ୍ବା ଘିଅ ସହିତ ଏକ ମାସ ନିୟମିତ ଖାଇଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସ୍ମୃତିଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏକ ପଳ ବଚା ଦୁଧ ସହିତ ପିଇଲେ ତୁରନ୍ତ ମହାବୁଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ। ଭୂନିମ୍ବ, ନିମ୍ବ, ତ୍ରିଫଳା, ପର୍ପଟ, ପଟୋଳି, ମୁଷ୍କ, ବାସା ଦ୍ୱାରା ଉବାଲିଥିବା ପାଣି ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଚିତ କରେ। ଫୋଡା ଏବଂ ରକ୍ତସ୍ରାବରେ କଟକ ଫଳ, ଶଂଖ, ପାଥର ଲୁଣ, ତ୍ରିୟୁଷଣ, ବଚା ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ। ଫେନି, ରସଞ୍ଜନା, ମଧୁ, ଭିଡଙ୍ଗ, ମନ:ଶିଳା ଦ୍ୱାରା କଳିରିଅମ୍ ତିଆରି କଲେ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ଯଥା ପତଳି, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଚମକ ଦୂର ହୁଏ। ମଶକ ଦୁଇ ପ୍ରସ୍ଥ ଏକ ଡ୍ରୋଣ ଜଳରେ ଉବାଲି ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରହିଲେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତେଲ ରାନ୍ଧିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏହା ସହିତ ଏକ ଅଢ଼କ ଖଟା ଚାସ ଏବଂ ପିସା ଉପାଦାନ—ପୁନର୍ନବା, ଗୋକ୍ଷୁର, ପାଥର ଲୁଣ, ତ୍ରିୟୁଷଣ, ବଚା—ମିଶାଯାଏ। ଲୁଣ, ସୁରଦାରୁ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା, କଣ୍ଟକରିକା ନାସା ମାର୍ଗରେ ବା ଖାଇ ନେଲେ ତିବ୍ର କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ। ପାଥର ଲୁଣ, ଶୁଖିଲା ଅଦା, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଚିତ୍ରକ ଦ୍ୱି ପଳ ମାସାଜ କଲେ ବଧିରତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ସଉଭିର ପଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତେଲ ଏକସାଥିରେ ରାନ୍ଧିଲେ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ଅସ୍ବାଦ, ପ୍ଳୀହା ରୋଗ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବାତ ରୋଗ ନଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ଉଦୁମ୍ବର, ବଟ, ପ୍ଲକ୍ଷ, ଦୁଇ ଜାମ୍ବୁ, ଅର୍ଜୁନ, ପିପ୍ପଳୀ, କଦମ୍ବ, ପଳାଶ, ଲୋଧ୍ର, ତିଣ୍ଡୁକ, ମଧୁକ, ଆମ୍ର, ସରଜ, ବଡର, ପଦ୍ମକ ପୁଷ୍ପ, ଶିରୀଷ ବିଜ, କଟକା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଲେ ଏହି ତେଲ ପ୍ରାଚୀନ ଘାଁ ମଧ୍ୟ ଭଲ କରେ। ଏହିପରି ଅନେକ ଔଷଧ ତିଆରି ପ୍ରଣାଳୀ ରହିଛି। ଭଗବାନ ହରି କହିଲେ—ପିଆଜ, ଜିରା, କୁଷ୍ଠ, ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା, ଅଜମୋଦା, ବଚା, ତ୍ରିକଟୁକା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୁଣ ଗୁଣିକୁ ନେଇ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ରସ ଘିଅରେ ରାନ୍ଧି ମଧୁ ସହିତ ସପ୍ତ ଦିନ ଖାଇଲେ ଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଚିତ୍ତଶକ୍ତି ମିଳେ।