ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଔଷଧ ଗୁପ୍ତିର ଖଜାନା ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହାଯାଇଥିଲା—"ହେ ଶିବ, ଯଦି ମଣିଷ ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେବନ କରେ, ତେବେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଷ ନଶ୍ୱର ହୁଏ । କୌଣସି କୀଟ ବା ଶଳ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେହରେ ପ୍ରବେଶିଥିବା ବିଷ ମଧ୍ୟ ତେଲ ଲଗେଇଲେ ଦୂର ହୁଏ । ଖରଜୁର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଥିବା ବିଷ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ।" "ବିଛି ବା ମହୁମାଛି କାମୁଡ଼ିଲେ, ଉପରେ ଅଦା ଓ ତଗର ଚକ୍କି ବନେଇ ଲଗେଇଲେ ବିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ । ଏହା ମାଛି ବିଷ ପାଇଁ ବି ଉପଯୁକ୍ତ ।" "ଏହିପରି, ଶତପୁଷ୍ପା, ସୈନ୍ଧବ ଲବଣ ଓ ଘୃତର ଲେପ ଲଗେଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଶିରୀଷ ଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଧରେ ଘସି ଲଗେଲେ, କୁକୁର କାମୁଡ଼ି ଦେଇଥିବା ବିଷ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ । ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତାପିତ ପାଣି ଛିଟିଲେ ବା ଧୋଇଲେ ବାଘୁଣା ବିଷ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ ।" "ଯଦି ଦୁର୍ବଳତା ବା ଘାଉର ବିଷ ଦତୁରା ଓ କଳା ସୋରିସ ମିଶିଥିବା ଦେହରେ ଲାଗିଯାଏ, ତେବେ ଦୁଧ କିମ୍ବା ଗୁଢ଼ ଖାଇଲେ ସେ ବିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ । ବଟ ଗଛ, ନିମ୍ ଓ ଶମୀର ଚାଲ ଉବା ଦେଇ ତାହାର ପାଣି ଦେଇ ମୁଁହ ଓ ଦାନ୍ତ ଧୋଇଲେ, ବିଷର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତି ହୁଏ ।" "ଦେବଦାରୁ, ରକ୍ତ ମୂଁକ, ନାଗକେଶର, ଦରୁହରିଦ୍ରା, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ଓ ଓମାପତି, ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚକ୍କି ଲଗେଇଲେ କୀଟ ବିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ । କରଞ୍ଜ ଓ ଭରୁଣ ଚାଲ, ତିଳ ଓ ସୋରିସ ମିଶାଇ ଲଗେଲେ ବିଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୂର ହୁଏ ।" "ଘୃତରେ ଗ୍ରୀତ କୁମାରୀ ଓ ଲବଣ ମିଶାଇ ଘୋଡ଼ା ଦେହର କାମୁଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଖୁଜୁଲି ନିବୃତି ପାଏ ।" ଏହିପରି, ଭଗବାନ ହରି କହିଲେ: "ଚିତ୍ରକ ଅଠ ଭାଗ, ଶୁରଣ ଷୋଳ ଭାଗ, ଶୁଖିଲା ଅଦା ଚାରି ଭାଗ, ଓ କଳା ମରିଚ ଦୁଇ ଭାଗ ନିଅ । ତାହା ସହିତ ଲମ୍ବା ପିପ୍ଲା ତିନି ଭାଗ, ବିଦଙ୍ଗ ଚାରି ଭାଗ, ମୁସଳୀ ଅଠ ଭାଗ, ତ୍ରିଫଳା ଚାରି ଭାଗ ମିଶାଇ, ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦୁଇ ଗୁଣା ଗୁଢ଼ ମିଶାଇ ଲଡୁ ବନା ।" "ଏହା ଖାଇଲେ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତାଳ୍ପତା, କାମ୍ଲା, ଦିଆରିଆ, ଅପଚୟ, ଓ ପ୍ଳୀହା ରୋଗ ନିବୃତି ପାଏ ।" "ବିଲ୍ବ, ଅଗ୍ନିମନ୍ଥ, ଶ୍ୟୋନକ, ପାଟଳ, ପରିଭଦ୍ର, ପ୍ରସାରଣୀ, ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା, ବୃହତୀ, କଣ୍ଟକାରୀ, ବଳା, ଅତିବଳା, ରସ୍ନା, ଶ୍ୱଦନ୍ଷ୍ଟ୍ରା, ପୁନର୍ନଭା, ଏରଣ୍ଡ, ଶାରିବା, ପର୍ଣ୍ଣ, ଗୁଡ଼ୁଚୀ, କପିକଚ୍ଛୁ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଶ ପଳା ନେଇ ଶୁଧ୍ଧ ପାଣିରେ ଉବାଇ, ଚାରି ଭାଗରେ ଏକ ଅଂଶ ରହିଲେ ତାହାକୁ ତେଲର ଭାଣ୍ଡରେ ଚାଲାଇବା ଉଚିତ ।" "ଏହି ତେଲରେ ଛାଗ କିମ୍ବା ଗାଈର ଦୁଧ ଚାରି ଗୁଣା ଦେଇ, ଶତାବରୀ ଓ ସୈନ୍ଧବ ଲବଣ ସମାନ ଭାଗ ମିଶାଇବା ଦରକାର ।" "ଏବେ ମୁଁ କିଛି ଚରଣୀକ ଦ୍ରବ୍ୟ କହିବି: ଶତପୁଷ୍ପା, ଦେବଦାରୁ, ବଳା, ପର୍ଣ୍ଣ, ଵଚା, ଅଗୁରୁ, କୁଷ୍ଠ, ମାଂଶୀ, ସୈନ୍ଧବ ଏବଂ ପୁନର୍ନଭା—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ପଳା ନେଇ, ଏହି ତେଲ ପିଇବା, ନାସ୍ୟ କିମ୍ବା ମସାଜ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ।" "ଏହା ହୃଦୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପାର୍ଶ୍ୱ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଗଠି, ମୃଗୀ, ଗଠିଆ, ଓ ଦୁର୍ବଳତା ଦୂର କରେ । ଏହି ତେଲ ଜାତୀୟ ଶୁକ୍ର ଉତ୍ପାଦନକୁ ବଢ଼ାଏ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ମଣିଷର ବାୟୁ ଦୋଷ ନିବୃତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।" "ହିଂଗୁ, ତୁମ୍ବା ଓ ଶୁଖିଲା ଅଦା ଦ୍ୱାରା ତେଲ (ବିଶେଷକରି ସୋରିସ ତେଲ) ପ୍ରାଚୀନ ଔଷଧ ଭାବେ କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ ।" "ସୁକା ମୂଳା ଓ ଅଦାର ଖାର, ହିଂଗୁ, ଶିଲା, ଅଦା, ଏବଂ ଚାରି ଗୁଣା ଛାସ ମିଶାଇ ତେଲ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ।" "ଏହି ତେଲ ଲଗେଇଲେ, କାନ ବିବର୍ତ୍ତନ, କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପୁସ୍ ଝରିବା ଓ କୀଟ ଦୂର ହୁଏ ।" "ସୁକା ମୂଳା, ଅଦା, ଖାର, ଶିଲା, ଲମ୍ବା ପିପ୍ଲା, ଶତପୁଷ୍ପା, ଵଚା, କୁଷ୍ଠ, ଦେବଦାରୁ, ଏବଂ ଅନ୍ତିମୋନି ରସ, କଳା ଲୁଣ, ଯବ ଖାର, ସୈନ୍ଧବ ଲବଣ, ଗ୍ରନ୍ଥିକା, ବିଦଙ୍ଗ, ମୁସ୍ତା, ମଧୁ, ଓ ଚାରି ଗୁଣା ଖଟା ଝାଲ—ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ନିବୁ ଓ କଦଳୀର ରସ ମିଶାଇ ତେଲ ତିଆରି କଲେ, ଏହା କାନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ।" "ଏହି ତେଲ ଲଗେଇଲେ କାନ ବିବର୍ତ୍ତନ, ଧ୍ୱନି, ପୁସ୍ ଝରିବା, କୀଟ ଦୂର ହୁଏ; ଏହା ମୁଁହ ଓ ଦାନ୍ତର ମଳ ଦୂର କରେ ।" "ଚନ୍ଦନ, କେଶର, ଜଟାମାଂସି, କପୂର, ଜୟପାତ୍ରା, ଜୟଫଳ, କଙ୍କୋଳ, ଗୁଆ, ଲବଙ୍ଗ ଫଳ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ, କୁଷ୍ଠ, ତଗର, ଗୋରୋଚନା, ପ୍ରିୟାଙ୍ଗୁ, ବଳା, ନାଖି, ସରଳ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ଲାଖ, ଆମଳକୀ, ପଦ୍ମକା—ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ତେଲ ତିଆରି କଲେ ଏହା ଘମ, ମଳ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ଖୁଜୁଲି, ଚର୍ମରୋଗ ଦୂର କରେ । ଏହି ତେଲ ଯଦି ଏକ ଶତ ରାତି ଲଗାଯାଏ, ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ପାଏ ।" "ଅଜୱାଇନ, ଚିତ୍ରକ, ଧନିଆ, ତ୍ରିୟୁଷଣ, ଜିରା, କଳା ଲୁଣ, ବିଦଙ୍ଗ, ଲମ୍ବା ପିପ୍ଲା ମୂଳ, କଳା ସୋରିସ ନେଇ, ଏହି ସବୁ ସହିତ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଘୃତ ଏବଂ ଏଠାରୁ ଆଠ ଗୁଣା ପାଣି ଦେଇ ଚାଲାଇଲେ ଅର୍ଶ, ଗଠି, ଶୋଫ ଓ ଅଗ୍ନି ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ ।" "କଳା ମରିଚ, ତ୍ରିବୃତ୍, କୁଷ୍ଠ, ହରିତାଳ, ମନ୍ଦୁର, ଦେବଦାରୁ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହଳଦୀ, କୁଷ୍ଠ, ଜଟାମାଂସି, ଚନ୍ଦନ, ବିଶାଳା, କରବୀ, ଅର୍କ ଦୁଧ, ଗୋମୟ ରସ—ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ଷା ଏବଂ ଅର୍ଧ ପଳା ବିଷ ନେଇ, ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ସୋରିସ ତେଲ ଏବଂ ଏଠାରୁ ଆଠ ଗୁଣା ଗୋମୂତ୍ର ଦେଇ ମୃଦୁ ଅଗ୍ନିରେ ମାଟି କିମ୍ବା ଲୋହ ଭାଣ୍ଡରେ ଚାଲାଇଲେ, ଏହି ତେଲ ଲଗେଇଲେ କୁଷ୍ଠ, ଚର୍ମରୋଗ, ଦାଦ, ଛାଲା ଓ ଚର୍ମ ମୃଦୁ ହୁଏ । ଏହି ତେଲ ବିତିବା ଦ୍ୱାରା ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଥିବା ସ୍ଫିଟିକା ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ନିବୃତି ହୁଏ ।" "ପାଟୋଳ ପତ୍ର, କଟୁକା, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା, ଶାରିବା, ନିଶା, ଜାତି, ଇଶାମିନୀ, ନିମ୍ ପତ୍ର, ଯଷ୍ଟିମଧୁ—ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଘୃତରେ ଉବାଇଲେ ଚର୍ମ ଓ ରକ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ ।" ଏଭଳି ଭାବେ, ଶିବଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଏହି ଦୈବୀ ଔଷଧ ଗୁଣ ଓ ପ୍ରୟୋଗ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଜନଙ୍କୁ ରୋଗ ଓ ବିଷର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ଉପାୟ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।