ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଦୈବୀ ଔଷଧ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ, ହରାଙ୍କୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୂତ୍ର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ, ଫୁଲ ଓ ମୂଳର ଉପଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ରୋଗ ଏବଂ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାର ଉପାୟ କଥା ହେଉଥିଲା। ଏଠିରେ ପ୍ରଥମେ କୁହାଯାଇଛି, ଯଦି ଶୁଧ୍ଧ ଶ୍ୱେତ ଅର୍କା ଫୁଲକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କାର କରି ନିଆଯିବା ଏବଂ ମହିଳା ତାଙ୍କର ଶରୀର ଶୁଧ୍ଧ ହେବା ପରେ ଏହାକୁ କମରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ସ୍ତ୍ରୀର ଗର୍ଭଧାରଣ ହୁଏ। ପଲାଶ କିମ୍ବା ଅପାମାର୍ଗ ମୂଳକୁ ହାତରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ହରାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ଏହା ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ଓ ଭୂତ-ପ୍ରେତ ଭୟକୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ବିଛା ମୂଳ ପାଣିରେ ରାତିଭର ରଖି ପ୍ରଭାତରେ ଖାଇଲେ ତୀବ୍ର ଜ୍ୱର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ମୂଳକୁ ଚୁଲରେ ବାନ୍ଧିଲେ ଏକ ଦିନ ଓ ଦୁଇ ଦିନ ଜ୍ୱର ଦୂର ହୁଏ; ଏହି ପାଣି ସହିତ ଖାଇଲେ ସମସ୍ତ ବିଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଲଜ୍ଜାଳୁକା ମୂଳକୁ ନିଜ ଶୁକ୍ର ସହିତ ଦେଇଲେ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ମହିଳା ଶତ୍ରୁ ସହିତ ମିଳିଯିବେ—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପାଠା ମୂଳକୁ ଗୋ ଘୃତ ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ ଖାଇଲେ, ସମସ୍ତ ବିଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଶିରିଷ ମୂଳ ପାଣିରେ ରାତିଭର ରଖି ଏବଂ ଲାଲ ଚିତ୍ରକ ରସ କାନରେ ଦେଲେ, କ୍ଷୟରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଶ୍ୱେତ କୋକିଲାକ୍ଷ ମୂଳକୁ ମେଁଢା ଦୁଧ ସହିତ ବିଏଶ ଦିନ ଖାଇଲେ କ୍ଷୟ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ନଡିଫୁଲ ମେଁଢା ଦୁଧ ସହିତ ତିନିଥର ଖାଇଲେ ରକ୍ତ ଓ ବାୟୁ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ। ସୁଦର୍ଶନ ମୂଳକୁ ମାଳା ସହିତ ଏକାଠା କରି ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ଭୂତ ଓ ଗ୍ରହ ଦୋଷ ତିନି ଦିନ ଓ ଅଧିକ ଦୂର ହୁଏ। ଶ୍ୱେତ ଗୁଞ୍ଜା ଫୁଲ ଓ ମୂଳ ମୁଁହରେ ରଖିଲେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ବିଷ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ମୂଳକୁ ତାର ସହିତ ହାତରେ ବାନ୍ଧିଲେ କିମ୍ବା ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିଲେ ଗ୍ରହ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନ କମରେ ବାନ୍ଧିଲେ ସିଂହ ଓ ଜଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରାଣୀର ଭୟ ଦୂର ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତା ମୂଳକୁ କାନରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ମକର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀର ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ। ଅପରାଜିତା ମୂଳ ଗୋମୂତ୍ର ସହିତ ଖାଇଲେ ଗଠିବା ଶୋଫ ଦୂର ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରବାରୁଣୀ ମୂଳ, ଜିଙ୍ଗିଣୀ, ଏରଣ୍ଡ, ଶୂକ, ଶିମ୍ବି ଏବଂ ଶୀତଳ ପାଣିରେ ରଖିଲେ, ହାତ ଓ ଗଳାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ। ମହିଷ ଘୃତ, ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା, ପିପ୍ପଳୀ, ଭଚା, ଦୁଇ ପ୍ରକାର କୁଷ୍ଠ ଚଟିଯିବା ପରେ ଲିପି କରିଲେ ଗୁପ୍ତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ନାଳ ଓ ସ୍ତନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ। କୁଷ୍ଠ, ନାଗ, ବଳା ଚଟିଯିବା ପରେ ନୂତନ ମାଖଣା ସହିତ ଲିପି କରିଲେ ଯୁବତୀମାନେ ଦେହର ରୂପ ଓ ଉନ୍ନତି ପାଆନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରବାରୁଣୀ ମୂଳକୁ ଦୂରରୁ ନାମ ଡାକି ଉଖି ଫେଲିଲେ ତାହାର ତଳା ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ଶ୍ୱେତ ପୁନର୍ନବା ମୂଳ ଚାଉଳର ପାଣି ସହିତ ଖାଇଲେ ଫୋଁଡା ଦୂର ହୁଏ। କଦଳୀ ପତ୍ରର ଖାକ ପାଣି ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ ଖାଇଲେ ଗାସ୍ତ୍ରିକ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। କଦଳୀ ମୂଳ ଗୁଡ ଓ ଘୃତ ସହିତ ଚୁଳିରେ ରନ୍ଧି ଖାଇଲେ ଉଦର ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ନୀମ ଓ ଆମଳକୀ ଚୁରଣ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭାତରେ ଖାଇଲେ କୁଷ୍ଠ ଦୂର ହୁଏ। ହରୀତକୀ, ବିଡ଼ଙ୍ଗ, ହଳଦି, ଶ୍ୱେତ ସୋମରାଜ ମୂଳ, କରଞ୍ଜ ରାଉନ୍ଧବ ଗୋମୂତ୍ର ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ କୁଷ୍ଠ ରୋଗର ଉପଚାର ହୁଏ। ଏକ ଭାଗ ତ୍ରିଫଳା, ଦୁଇ ଭାଗ ଶିବା ଓ ସୋମରାଜ ବୀଜ ପଥ୍ୟ ସହିତ ଖାଇଲେ ଚର୍ମ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ଖଟା ମଠା ଓ ଗୋମୂତ୍ର ଲୁଣ ସହିତ ଫୁଟାଇ ବ୍ରଞ୍ଜ ଉପରେ ଘସି ଲିପି କରିଲେ କୁଷ୍ଠ ଓ ଚର୍ମ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ହଳଦି, ହରିତାଳ, ଦୁର୍ବା, ଗୋମୂତ୍ର, ସୈନ୍ଧବ ଲୁଣ ଚଟିଯିବା ପରେ ଚର୍ମ ରୋଗ, କୁଳୁମ, ବିଷ ଦୂର ହୁଏ। ସୋମରାଜ ବୀଜ ମାଖଣା ଓ ମଉ ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ ଖାଇଲେ ଶ୍ୱେତ କୁଷ୍ଠ ଦୂର ହୁଏ; ତଥା ବିରାତ ମଠା କିମ୍ବା ଚାଉଳର ପାଣି ସହିତ ନିଅଲେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ। ଶ୍ୱେତ ଅପରାଜିତା ମୂଳକୁ ପାଣି ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ ଏକ ମାସ ଲିପି କରିଲେ ଶ୍ୱେତ କୁଷ୍ଠ ଦୂର ହୁଏ। ମହିଷ ଘୃତ, ମାଖଣା, ଶିନ୍ଦୂର, ଅମରୀଚକ ଚର୍ମ ରୋଗର ଉପରେ ଲିପି କରିଲେ ଦୁର୍ନାମ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ଶୁଖି ଗାମ୍ଭାରୀ ମୂଳ ଦୁଧ ସହିତ ରନ୍ଧି ଖାଇଲେ ଶୁକ୍ଳପିତ୍ତ ଦୂର ହୁଏ। ମୂଳକ ବୀଜ ଅପାମାର୍ଗ ରସ ସହିତ ଚଟିଯିବା ପରେ ଲିପି କରିଲେ ସିଧ୍ମକ ଦୂର ହୁଏ। ହଳଦି ଚଟିଯିବା ପରେ କଦଳୀ ଖାକ ସହିତ ଲିପି କରିଲେ ସିଧ୍ମକ ଦୂର ହୁଏ; ରମ୍ଭା ଓ ଅପାମାର୍ଗ ଖାକ ଏବଂ ଏରଣ୍ଡ ମସାଜ କରିଲେ ମହାଦେବଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ସିଧ୍ମକ ତୁରନ୍ତ ଦୂର ହୁଏ। କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ନାଳ ଖାକ ଗୋମୂତ୍ର ସହିତ ଏବଂ ହଳଦି ପାଣି ସହିତ ହଳକା ଆଗରେ ତିଆରି କରିଲେ ଲାଭଦାୟକ ହୁଏ। ଶରୀରକୁ ମହିଷ ଗୋବର ଦେଇ ମସାଜ କରିଲେ ଅଙ୍ଗ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ହଳଦି, ତିଳ ଓ ସୋରିଷ ଚଟିଯିବା ପରେ ଶରୀର ମସାଜ କରିଲେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଜଣକୁ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଏ। ପ୍ରତିଦିନ ଦୁର୍ବା, କାକଜଂଘା, ଅର୍ଜୁନ ଫୁଲ ଓ ଜାମୁନ ଫଳ, ଲୋଧ୍ର ଚଟିଯିବା ପରେ ଲିପି କରିଲେ ଶରୀର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଦୂର ହୁଏ। ଲୋଧ୍ର, ଭବ, ନୋରା ଚୁରଣ ଓ ସୁନା ଚଟିଯିବା ପରେ ମସାଜ କରିଲେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଦୂର ହୁଏ। ରାତିରେ ଦୁଧ ଶରୀରରେ ଛିଟିଲେ ତାପ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; କାକଜଂଘା ମସାଜ କରିଲେ ସୁଗନ୍ଧ ଆସେ। ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ଚିନି, ବାସକ ରସ ଓ ମଉ ଖାଇଲେ ରକ୍ତ, ପିତ୍ତ, କ୍ଷୟ ଓ ନିଳତା ଦୂର ହୁଏ। ବାସକ ରସ ମଉ ସହିତ ଖାଇଲେ ରକ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ପ୍ରଭାତରେ ପାଣି ଖାଇଲେ ଭୟଙ୍କର ନାକ ତଳା ଦୂର ହୁଏ। ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କର ଦିଆଯାଇଥିବା ଦୈବୀ ଔଷଧ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନର ରୋଗ, ଦୋଷ, ଭୟ ଓ ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାର ଅଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।