ଏହିପରି ଏକ ପବିତ୍ର ଅବସରରେ, ଯବେ ଉପାସନାର ଆରମ୍ଭ କରାଯିବ, ତେବେ ଆଗରେ ହାତରେ ଅବାହନ ମୁଦ୍ରା ଗଠନ କରି, ପ୍ରଥମେ ହରିଙ୍କୁ ଅବାହନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦେବତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ପୌରଣ୍ଦରୀ ଦିଗରେ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତରେ ଧର୍ମକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଦରକାର। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସୋମଙ୍କୁ ଏବଂ ପୌରଣ୍ଦରୀ ଦିଗରେ ଲୋହିତକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ ଦୈତ୍ୟଗୁରୁଙ୍କୁ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ଶନିଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃତ୍ତରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ହେଲେ ସାବିତୃ, ଧାତୃ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବିବସ୍ୱତ୍। ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଜୟ, ବିଜୟ, ଜୟନ୍ତୀ ଏବଂ ଅପରାଜିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଏବେ ମୁଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୂଜା ବିଧି କଥା କହିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ କଥା ଉଲ୍ଲେଖିତ। ପ୍ରଥମେ ‘ଓଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାପରେ ‘ଯୁଂ’ ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଈଶ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅର୍କ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା କବଚ ପାଠ କଲେ, ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଏହି କବଚକୁ ଶତବାର ପାଠ କଲେ ବେଦ ଫଳ, ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଫଳ ମିଳେ। ଉପାସକ ଶ୍ୱେତ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା, ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅଭୟ ଏବଂ ବର ଦେଉଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବୀ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଦେହର ଅଂଶ, ଅମୃତ ଓ ଅମରତ୍ୱ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି କବଚକୁ ଏକ ମାସ ଧରି ଦିନର ତିନୋଟି ସନ୍ଧିରେ ଏଠାରେ ଅଠ ହଜାର ବାର ପାଠ କରିବା ଦରକାର। ଉପାସନାର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ଅବାହନ, ସ୍ଥାପନ, ନିୟମ, ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ନୈ୵େଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଓ ବିଶ୍ରାମ ପଙ୍ଖା ଦିଆଯିବ। ସଙ୍ଗୀତ, ଚାଳ, ନୃତ୍ୟ, ପଦ୍ମୁଦ୍ରା ଏବଂ ପରିକ୍ରମା ମଧ୍ୟ କରାଯିବ। ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଷଡଂଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାରରେ କ୍ରମିକ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ, ଅର୍ପଣ ପାତ୍ରକୁ ପୂଜା କରି, ତାହାକୁ ବସ୍ତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରାଯିବ। ଅଧିଷ୍ଠାନ ଶକ୍ତି, ପ୍ରାଣାୟାମ ଏବଂ ଆସନ ସହିତ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଆପଣ ନିଜକୁ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ହାତ ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଫୁଲ ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ବେଦୀରେ ରଖିବେ। ଦେବତାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଅବାହନ କରି, ସେମାନଙ୍କ ଗଣକୁ ପୂଜା କରିବେ। ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସେନାପତିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥାଆନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ମାତୃଗଣ, ଗଣ, ନନ୍ଦି ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ। ଓଁ, ଅମୃତେଶ୍ୱର; ଓଁ, ଭୈରବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏଭଳି, ଶିବ, କୃଷ୍ଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ଜୀବନ୍ନାଥଙ୍କର ଗରୁଡ଼ ବିଧି କଥା କହିବି, ଯାହା ଶିବ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶବଦାହ ଶାଇତାନି, ପିଲାମାଟିର ଗୁହାରେ, ପାହାଡ଼ରେ, ଗୁହାରେ କିମ୍ବା ବୃକ୍ଷମୂଳରେ ଏହି ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଛଅ ଦିନରେ, କର୍କଟ, ମେଷ, ମୂଳ, ଆଶ୍ଳେଷା, ମଘା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭିକ୍ଷୁକ, ନଗ୍ନ କିମ୍ବା ଯମଦୂତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ଦିନପତି ଅର୍ଧଯାମ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ। ସର୍ପର ଗତିକ୍ରମ ରାତିରେ କୁଣ୍ଡଳି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା ଦରକାର। କର୍କୋଟ, ଜ୍ଞ, ଗୁରୁ, ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ଭାର୍ଗବ ଏମିତି ଅନୁକ୍ରମ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଦେବଗୁରୁଙ୍କ ଅଂଶରେ ଅମରାନ୍ତକ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଅର୍ଧଯାମ ସନ୍ଧିରେ ରହିଥିବା କାଳବତୀ ସମୟ ଧ୍ୟାନ ଦେଇବା ଦରକାର। ଦିନରେ, ବେଦର ଛଅ ଅଂଶ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ମାନବର ତିରିଶି ଅଂଶ ଅନୁସାରେ ବିଭାଜିତ ହୁଏ। ନାଭି, ହୃଦୟ, ବକ୍ଷସ୍ଥଳ, କଣ୍ଠ, ନାସିକା ଏବଂ ଚକ୍ଷୁରେ ଏହି ବିଧି ଅନୁସରିତ ହୁଏ। ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ରହିଥାଏ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ବଞ୍ଚିଯାଏ, ତେବେ ସେ ଲୋକଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ରହିବେ। ଏଭଳି ନିୟମ ଏବଂ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା ଓ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।