ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧିୟ ଗୁଣ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ତନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇଥିଲା । ଏଠି ଏକ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଉପାୟ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ନିଜ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିପାରିବା, ଶତୃ ଉପରେ ଜୟ ପାଇବା, ଓ ଅନେକ ଦୁର୍ଲଭ ଶକ୍ତି ଅर्जନ କରିପାରିବା କଥା କୁହାଯାଇଥିଲା । ଯଦି କେହି ନିଜ ହାତରେ ବିଶ୍ନୁକ୍ରାନ୍ତା ଗଛ ବାନ୍ଧିଥାଏ, ତେବେ ହେମୋରଏଡ୍ସ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ଏହି ଗଛର ପିଶାବ ଦ୍ୱାରା ଚୋର ଓ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ । ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡୀ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ । ତ୍ରିଫଳା ଗୁଣ୍ଡ ଘୃତ ସହିତ ଖାଇଲେ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ପୁନର୍ନଭା, ବିଲ୍ବ ଓ ପିପ୍ପଳୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଘୃତ ପାନ କଲେ ହିକ୍କା, ଶ୍ୱାସ ଓ କାଶ ନିବାରଣ ହୁଏ, ଏବଂ ନିଷ୍କନ୍ୟା ନାରୀରେ ଗର୍ଭଧାରଣ ହୁଏ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଯଦି କେହି ନାରୀବୀଜ କୁ ଦୁଧ ଓ ଘୃତରେ ରନ୍ଧି, ଚିନି ଓ ଘୃତ ସହିତ ଖାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ । ବିଦଙ୍ଗ, ମଧୁକ, ପଥା, ମାଂସୀ, ସର୍ଜରସ, ହରିଦ୍ରା, ତ୍ରିଫଳା, ଅପାମାର୍ଗ ଓ ମନଶୀଳା—ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦୁମ୍ବର ଓ ଧାତକୀ ସହିତ ତିଳ ତେଲରେ ଚକୁଟି କରି, ଯଦି ଯୋନି ଓ ଲିଙ୍ଗରେ ଲଗାଯାଏ, ତେବେ ନାରୀ-ପୁରୁଷ ଦୁହେଁ ମଧୁର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ଏହି ତେଲ ଲଗାଇ କୁହାଯାଏ—"ଓ ଭଗବନ୍, ଦାତା, ଆକର୍ଷକ, ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା, ଚର୍ମର ଚିହ୍ନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା!"—ଏହା ଲଗାଇଲେ ଏପରି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ । ପୁନର୍ନଭା, ଅମୃତ, ଦୁର୍ବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରାବରୁଣୀ—ଏହି ଗଛର ଗୁଟିର ରସ ନିକାଳି ଏକ କୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ତାହାକୁ ଜଳାଇ ଚାରାଯାଏ । ଏହି ରସକୁ ମଧୁ, ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇଲେ ଚର୍ମର ଭୃକୁଟି ଓ ପକା କେଶ ଦୂର ହୁଏ । ମଧୁ, ଘୃତ, ଗୁଡ଼, ତାମ୍ବା ଓ କରେଳାର ରସ ଜଳାଇଲେ ରୂପା ମିଳେ । ଏହିପରି, ଧତୂରା ଫୁଲ ଓ ସିସା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ପଳା ଓ ଲଙ୍ଗଳିକା ଶାଖା ଜଳାଇଲେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଧତୂରା ଗୁଟି ତେଲର ଦୀପ ଜଳାଇ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥାଏ, ସେ ଆକାଶରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏହିପରି, ମେଢ଼କୁ ମାଟିର ବୃଷଭ ସହିତ ବାନ୍ଧିଲେ ସେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଶଂଖ ଭାଗ ଓ ଧୂପ ଗନ୍ଧ ଦେଇ ଯୋଡ଼ାଯାଏ ତେବେ ସେ ବୃଷଭ ଭଳି ଚମତ୍କାର କାମ କରେ । ରାତିରେ ସାରିଷପ ତେଲ ଓ ଖାଦ୍ୟୋ ନାମକ କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଦୀପ ଜଳାଇଲେ, ତାହାର ଆଲୋକ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଦ୍ରଢ଼ ହୁଏ । ଚୁଚୁନ୍ଦରୀ ଗୁଣ୍ଡ ଜଳାଇ, ରୁଦ୍ର ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବେ ଲଗାଇଲେ ଦାଗ ସାରିଯାଏ । ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଲେ ଶିତଳତା ମିଳେ; ପିଇଲେ କିମ୍ବା ଲଗାଇଲେ ସୁଖ ମିଳେ । ଯଦି କେହି ହାତୀର ମଦ ଚକ୍ଷୁରେ ଲଗାଇଥାଏ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜୟ ଓ ଅତିଶୟ ଶୂର ହୁଏ । ଡୁଣ୍ଡୁଭା ସାପର ଦାନ୍ତ ମୁହଁରେ ଧରି ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଜଳ ଓ ଭୂମି ଏକ ସମାନ ଲାଗେ । ଏହିପରି, ମଗର ଚକ୍ଷୁ, ଦାନ୍ତ, ଅସ୍ଥି ଓ ରକ୍ତ, ଚର୍ବି ଓ ତେଲ ମିଶାଇ ଦେହରେ ଲଗାଇଲେ ତିନି ଦିନ ଜଳରେ ରହିପାରିବେ । ମଗର ଚକ୍ଷୁ, କଛୁଆ ହୃଦୟ, ଉଠୁର ଚର୍ବି ଓ ଅସ୍ଥି, ଶୁଓ ଚର୍ବି ଏହି ସବୁ ମିଶାଇ ଲଗାଇଲେ, ଜଳରେ ଘର ଭଳି ରହିପାରିବେ । ଲୋହ ପୋଡ଼ି ଛାଛ ସହିତ ଖାଇଲେ ରକ୍ତାଲ୍ପତା ଠିକ୍ ହୁଏ; ତଣ୍ଡୁଳିୟା ଓ ଗୋକ୍ଷୁର ମୂଳ ଦୁଧ ସହିତ ଦେଲେ ଉପକାରୀ । ପଦ୍ମ ଓ ଏହି ପ୍ରକାର ଗଛର ରସ ସହିତ ନିଆଯାଇଲେ ମୁଁହ ରୋଗ ଠିକ୍ ହୁଏ; ଯାତୀ ମୂଳ ଛାଛ ସହିତ, କୋଳା ମୂଳ ମନ୍ଦାଗ୍ନି ନିବାରଣ କରେ । ଶତକ୍ର, କୁଶମଳା କିମ୍ବା ମାର୍କଟୀ ମୂଳ, ବକୁଚି ମୂଳ ତେଁତୁଳ ଜଳ ସହିତ ଦେଲେ ଦାନ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ଇନ୍ଦ୍ରାବରୁଣୀ ମୂଳ ଜଳ ସହିତ ନିଆଯାଏ ହେଲେ ବିଷ ଦୂର ହୁଏ; କିମ୍ବା ସୁରଭିକା ମୂଳ ପିଇଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ଗୁଞ୍ଜା ଗୁଣ୍ଡ ତେଁତୁଳ ଜଳ ସହିତ ମାଥାରେ ଲଗାଇଲେ ମୁଣ୍ଡ ରୋଗ ଠିକ୍ ହୁଏ; ବଳା, ଅତିବଳା, ଯଷ୍ଟି ଚିନି ଓ ମଧୁ ସହିତ ଉପକାରୀ । ଏହି ମୂଳ ପିଇଲେ ନିଷ୍କନ୍ୟା ନାରୀରେ ଗର୍ଭ ହୁଏ । ଧଳା ଅପରାଜିତା ମୂଳ, ପିପ୍ପଳୀ ଓ ଶୁଖିଲା ଅଦା ମିଶାଇ ମାଥାରେ ଲଗାଇଲେ ମୁଣ୍ଡ ବେଦନା ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ନିର୍ଗୁଣ୍ଡୀ ଶିଖା ପିଇଲେ ଗଠି ଫୁଲିବା ଭଲ ହୁଏ । କେତକୀ ଗଛ ପତ୍ର ଅଲ୍କାଳି ଗୁଡ଼ିଏ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଖାଇଲେ, କିମ୍ବା ଶରପୁଖା ଛାଛ ସହିତ ନିଲେ ପ୍ଳୀହା ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ମାତୁଲୁଙ୍ଗ ରସ ଗୁଡ଼ ଓ ଘୃତ ସହିତ ନିଆଯାଏ ହେଲେ ବାୟୁ-ପିତ୍ତ ଜନିତ ବେଦନା ଦୂର ହୁଏ; ଶୁଖିଲା ଅଦା, କଳା ଲୁଣ ଓ ହିଙ୍ଗୁ ଦେଲେ ହୃଦ୍ରୋଗ ଠିକ୍ ହୁଏ । ଏଭଳି ଅନେକ ଚିକିତ୍ସା ଓ ତନ୍ତ୍ର ଉପାୟର ଉପଦେଶ ଦେଇ ପୁରାଣ କହିଛି—ଏହି ହେଉଛି ମହା ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ । ପରେ, ହରି କହିଲେ—"ଅଂ ଗଣପତୟେ" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଠ ହଜାରଥର ପଢ଼ି, ଚୂଡ଼ା ବାନ୍ଧିଲେ ବିବାଦରେ ଜୟ ମିଳେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତଥର ପଢ଼ିଲେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି । ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କଳା ତିଳ ଘୃତ ଲଗାଇ ହୋମ କଲେ, ଏହା ଏକ ହଜାର ଏଠ ଥର କଲେ ତିନି ଦିନରେ ରାଜାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ । ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ ରହି ନିୟମ ପୂର୍ବକ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ହଜାର ଏଠ ଥର ତିଳ ଓ ଚାଉଳ ମିଶାଇ ହୋମ କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେହି ହରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ସେଉଁଥିରେ ଶେବକ ହେବେ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଠ ହଜାର ଏକ ଶହ ଏଠ ଥର ପଢ଼ି, ଚୂଡ଼ା ବାନ୍ଧିଲେ ରାଜସଭାରେ ଜୟ ମିଳେ । ଯଦି ପ୍ରଭାତରେ "ହ୍ରୀଁ" ଏହି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିସର୍ଗ ଏକ ନାରୀର ମାଥାରେ ଲଗାଯାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଯିବେ । ଏହି ଚିହ୍ନ ନାରୀ ଗୃହରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରଖିଲେ, ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷିତ ହେବେ । ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କଲେ, ଚାହୁଁଥିଲେ ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ ନାରୀମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସନ୍ତି । ମନସ୍ଵର, ଫଳକ, ଗାଈର ପିତ୍ତ ଓ କୁମ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ତିଳକ କଲେ ନାରୀମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସନ୍ତି । ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ସହଦେବ, ବାଚା ଓ ଧଳା ଅପରାଜିତା ଦ୍ୱାରା ତିଳକ କଲେ ତିନି ଲୋକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଯାଏ ।