ଏକ ସମୟର କଥା, ଏହି ଉପଦେଶଗୁଡିକ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥାହେଉଥିଲା । ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଓ ଔଷଧ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗ ନାଶ କରିବା ଉପାୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି । ଯଦି କୌଣସି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଗିଧ ଓ ଗାଈର ହାଡ଼ ଓ ମନ୍ଦିରର ଅବଶିଷ୍ଟ ପୃଥକ୍କରଣ କରାଯାଏ, ସେ ଶତ୍ରୁର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ । ତାପରେ, ପାଞ୍ଚଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଲାଲ ଫୁଲ, କେଶର ଓ ନିଜ ରକ୍ତ ସହିତ ମିଶାଇ ନେଇବା ଉଚିତ । ଏହି ଫୁଲକୁ ଏକ ପଳ ରୋଚନା ସହିତ ଘସି, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କ ଲାଗି ତିଳକ ଲଗାଇଲେ ଆକର୍ଷଣ ଉପଜାଏ । ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡୀ ଫୁଲ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ପାନୀୟରେ ଦେଲେ ଆକର୍ଷଣ ହୁଏ; ଏକ ପଳ ମାତ୍ରାର ମଧୁକୁ ଗରମ ପାଣିରେ ରାନ୍ଧି ପିଇବା ଉଚିତ । ବିଷ୍ଟମ୍ଭିକା ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ହୃଦୟବେଦନା ଦୂର କରିଥାଏ; "ଓଁ ହ୍ରୂଁ ଜଃ" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ବିଷ ନାଶ ହୁଏ । ଲଂଗ, ତରଳ ମକ୍ଖନ, ଅଦା, ସେଣ୍ଟା ଲୁଣ, କଳିମରିଚ, ଦହି, ଓ କୁଷ୍ଠ ନାସା ରସ ଭାବେ କିମ୍ବା ମୁଖେ ନେଲେ ବିଷ ନାଶ ହୁଏ । ତ୍ରିଫଳା, ତାଜା ଅଦା, କୁଷ୍ଠ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ଦେହରେ ଲଗାଇଲେ କିମ୍ବା ପିଇଲେ ବିଷ ନାଶ ହୁଏ । ପରିବା, ହରିତାଳ ଓ ଅଭ୍ରକୁ ଏକଠା କରି ବ୍ୟବହାର କଲେ ବିଷ ଗରୁଡ଼ ପାଇଁ ସାପ ଯେପରି ନାଶ ହୁଏ, ସେପରି ବିଷ ନାଶ ହୁଏ । ଶିଳା ଲୁଣ, ତ୍ରିଉଷଣ, ଦହି, ମଧୁ, ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଲେପ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଛୁଆ ବିଷ ନାଶ ହୁଏ । ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡୀ ଓ ତିଳ ଉବାଲି ତିନି ପ୍ରକାର ମରିଚର ଚୁରା ପିଇଲେ ଗଠି ଓ ରକ୍ତ ଜମିବା ଦୂର ହୁଏ । ଦୁଧ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ପିଇଲେ ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ ହୁଏ; ଆଟରୂପକ ମୂଳ ଯୋନି ଓ ନାଭିରେ ଲଗାଇଲେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହଜରେ ପ୍ରସବ କରେ । ଚିନି ଓ ମଧୁ ଚାଉଳ ଜଳରେ ମିଶାଇ ପିଇଲେ ଅତିରିକ୍ତ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଶାନ୍ତ ହୁଏ । ଏହିପରେ, ହରି କହିଲେ—କଳିମରିଚ, ଅଦା ଓ କୁଟଜ ଛାଲ ପିଇଲେ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହୁଏ । ଲଂଗ, ତାଳମୂଳ, କଳିମରିଚ, ତଗର, ଭଚା, ଦେବଦାରୁ ଗୁନ୍ଧ, ପାଠା—ଏଗୁଡିକୁ ଦୁଧ ସହିତ ଘସି ବ୍ୟବହାର କଲେ ଅତିସାର ନାଶ ହୁଏ; କଳିମରିଚ ଓ ତିଳ ଫୁଲର ଆଞ୍ଜନ ଦ୍ୱାରା କମଳା ଦୂର ହୁଏ । ହରୀତକୀ, ଗୁଡ଼ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ପିଇଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିରେଚନ ହୁଏ । ତ୍ରିଫଳା, ଚିତ୍ରକ, ଚିତ୍ରା ଓ କଟୁକରୋହିଣୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିରେଚନ ଅଟକି ଥିବା ଜଂଘା ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ । ହରୀତକୀ, ଶୁଠି, ଦେବଦାରୁ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅପାମାର୍ଗ ମୂଳ ବା ଜୟନ୍ତୀ ମିଶାଇ ଛାଗ ଦୁଧରେ ଉବାଲି ସାତ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଜଂଘା ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ । ଅନନ୍ତ ଓ ଶୁଠିର ଚୁରା, ଗୁଗୁଳୁ ଓ ଗୁଡ଼ ସମାନରେ ମିଶାଇ ଗୋଳି ତିଆରି କଲେ ନାଡ଼ୀରେ ଅଟକିଥିବା ବାୟୁ ଓ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ଦୂର ହୁଏ । ଶଂଖପୁଷ୍ପୀ ମୂଳ, ଫୁଲ, ପତ୍ର ଉପଢ଼ାଇ ଛାଗ ଦୁଧରେ ପିଇଲେ ମୃଗୀ ନାଶ ହୁଏ । ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା ଓ ଅଭୟା ଜଳ ସହିତ ପିଇଲେ ରକ୍ତପିତ ଦୂର ହୁଏ । ହରୀତକୀ ଓ କୁଷ୍ଠର ଚୁରା ମୁଁହରେ ରଖି ଢିଳା ପାଣି ପିଇଲେ ବାନ୍ତି ରୋକାଯାଏ । ଗୁଡୁଚି, ପଦ୍ମକ, ଅରିଷ୍ଟ, ଧନ୍ୟାକ, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ମିଶାଇଲେ ପିତ୍ତ କଫ ଜ୍ୱର, ବାନ୍ତି, ଜଳନା, ତୃଷ୍ଣା ଓ ଅଗ୍ନିମାନ୍ଦ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ । ଶଂଖପୁଷ୍ପୀ କାନରେ ବାନ୍ଧିଲେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରୋଗ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ । ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଫୁଲରେ ୧୦୮ ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନଖକୁ ଛୁଇଁଲେ ଚତୁର୍ଥଦିନ ଜ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜ୍ୱର ଦୂର ହୁଏ । ଜାମୁ କଠୁ, ହଳଦୀ ଓ ସାପର ଚର୍ମ ଧୂପ କଲେ ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ନାଶ ହୁଏ । କରବୀର, ଭ୍ରିଙ୍ଗ ଶାଖା, ଲୁଣ ଓ କୁଷ୍ଠକର୍କଟ ଚାରି ଗୁଣ ପରିମାଣର ମୂତ୍ରରେ ରାନ୍ଧି ତିଆରି ତେଲ ଦ୍ୱାରା କୁଷ୍ଠ, ଖଜୁଆ, କୋଢ଼ ଓ ଘାଉ ନାଶ ହୁଏ । ପିପ୍ପଳୀ ମଧୁ ସହିତ ପିଇ ଓ ମିଠା ଖାଇଲେ ପ୍ଳୀହା ନାଶ ହୁଏ; ସୁରଣ ବ୍ୟବହାରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ହୁଏ । ପିପ୍ପଳୀ ଓ ହଳଦୀ ଗାଈର ମୂତ୍ରରେ ଘସି ପାୟୁରେ ଲଗାଇଲେ ଅର୍ଶ ଦୂର ହୁଏ । ଛାଗ ଦୁଧ ଓ ତାଜା ଅଦା ପିଇଲେ ପ୍ଳୀହା ରୋଗ ନାଶ ହୁଏ; ଶିଳା ଲୁଣ, ବିଦଙ୍ଗ, ସୋମରାଜି ଓ ସୋରିଷ ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ । ଦୁଇ ଭାଗ ହଳଦୀ ଓ ବିଷ ଗାଈର ମୂତ୍ରରେ ଘସି ଲଗାଇଲେ କୋଢ଼ ନାଶ ହୁଏ; ନିମ୍ ପତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କରେ । ହଳଦୀ, କଦଳୀ ଥୋର ଓ ଖାର ଲେପ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱେତ ପ୍ରଦର ଦୂର ହୁଏ; କୋଢ଼ ପାଇଁ ଏହି ମିଶ୍ରଣର ଏକ ଭାଗ ଓ ପାଥ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଗ ଗରମ ପାଣି ସହିତ ପିଇଲେ କମର ପୀଡ଼ା ଦୂର ହୁଏ । ଅଭୟା, ତରଳ ମକ୍ଖନ, ଚିନି ଓ ପିପ୍ପଳୀ ପିଇଲେ ଅର୍ଶ ଦୂର ହୁଏ । ଅଟରୁଷକ ଶାଖା ଘିଅ ସହିତ ମୃଦୁ ଅଗ୍ନିରେ ରାନ୍ଧି ଚୁରା କରି ଲେପ ତିଆରି କଲେ ଏହା ଅର୍ଶ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦୱୈ । ଗୁଗୁଳୁ ଓ ତ୍ରିଫଳା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଢ଼ା ପିଇଲେ ଭଗନ୍ଦର ନାଶ ହୁଏ; ଏହି ସହିତ ଆଜାଜି ଓ ଶୃଙ୍ଗବେର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖିଚୁଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ । ଲୁଣ ମିଶାଇ ଦେଲେ ମୁତ୍ରକ୍ରିୟାର କଷ୍ଟ ଦୂର ହୁଏ; ଯବକ୍ଷାର ଓ ଚିନି ମଧ୍ୟ ମୁତ୍ର ରୋଗ ଦୂର କରେ । ଶ୍ମଶାନ ଭସ୍ମ, ଗୋଧିକାର ମଳ, ଘୋଡ଼ାର ଝାଗ, ସୌଭଞ୍ଜନ ଓ ବାସନେତ୍ର ଧୂପ କଲେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତ ଅଧିକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେ । ତିଳ ତେଲରେ ଜଉ ଜଳାଇ କାଳି ତିଆରି ଲଗାଇଲେ ଓ ଏହି ତେଲ ଦେଲେ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ା ଲୋକ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ । ଲଜ୍ଜାଲୁ ଓ ଶରପୁଂଖା ଘିଅ ସହିତ ଲେପ କଲେ ପୋଡ଼ା ଦୂର ହୁଏ; ଏଠି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—"ଓଁ, ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର! ଠା ଠା, କଟ, କଟ! ଅଗ୍ନିକୁ ଦହ, ଦହ! ହୁଁ ଫଟ୍।" ନିର୍ଗୁଣ୍ଡି ମୂଳ ହାତରେ ବାନ୍ଧିଲେ ତୁରନ୍ତ ଜ୍ୱର ଦୂର ହୁଏ; ଧଳା ଗୁଞ୍ଜା ମୂଳକୁ ସାତ ଟୁକୁଡ଼ା କରି ନେବା ଉଚିତ । ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଏହି ଉପାୟ ଓ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗ ନାଶ କରିବା ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।