ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଓଁ, ତେତିସ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଦେବତା ଖଖୋଳ୍କଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ଞାନୀ, ଠଠ, ଶିରୋଭୂଷଣକୁ ମଧ୍ୟ ନମନ। ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ନାଥଙ୍କୁ ଠଠ, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଅଗ୍ନିମୟ ପ୍ରାଚୀର ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣାଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଦଣ୍ଡନାୟକ ଏବଂ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦିଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ବଜ୍ରପାଣି, ଭୂଃ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃରେ ବାୟୁ; ଅଙ୍ଗାରକ, ଭୂମିପୁତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାଥ ବାଗୀଶ୍ୱରକୁ ନମସ୍କାର; ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଶନୈଶ୍ଚରକୁ ନମସ୍କାର; କେତୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବ ଠାରୁ ଇଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୃଷଧ୍ୱଜ ମହାଦେବ, ପୂଜିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ, ଅନେକ କିରଣରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସାତଟି ଘୋଡ଼ାରେ ଚାଳିତ, ଚାରିବାହୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧିଦାତା, ଚିଙ୍ଗାର ଦଳ ଭଳି ରଙ୍ଗର, ଆସ, ଆସ, ଏହି ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ନଗ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ, ଠଠ, ନମସ୍କାର। ଏହି ଆବାହନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ପୁନିଥରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଧନଦାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଥମେ, ଆବାହନ ମୁଦ୍ରା ତିଆରି କରି, ହରିଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ଦେବତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ପୌରାଣ୍ଡରୀ ଦିଗରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଧର୍ମକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ସୋମ, ପୌରାଣ୍ଡରୀ ଦିଗରେ ଲୋହିତକୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ଦୈତ୍ୟଗୁରୁ, ପଶ୍ଚିମରେ ଶନିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃତ୍ତରେ ବାରୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର—ସବିତୃ, ଧାତୃ ଓ ପ୍ରବଳ ବିବସ୍ୱତ୍। ପୂର୍ବ ଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବତା, ଜୟ, ବିଜୟ, ଜୟନ୍ତୀ, ଅପରାଜିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏବେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା କୁହିବି, ଯାହା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ‘ଯୁଁ’ ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଈଶ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅର୍କ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ସର୍ବସିଦ୍ଧ କବଚ ପାଠ କଲେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ନିର୍ମଳ ହୁଏ। ଏହାକୁ ଶତବାର ପଢିଲେ ବେଦ ଫଳ, ଯଜ୍ଞ ଓ ତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଧଳା ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି, ହାତରେ ବର ଓ ଅଭୟ ଦେଉଛନ୍ତି। ଦେବୀ ତାଙ୍କ ଅଂଶ, ଅମୃତ ଓ ଅମରତ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ମାସ ଧରି, ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଆଠ ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଆବାହନ, ସ୍ଥାପନ, ନିଗ୍ରହ, ସନ୍ନିଧାନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା; ଦୀପ, ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ନୈବେଦ୍ୟ, ପାନ, ବୀଜନ; ସଙ୍ଗୀତ, ଚଳନ, ନୃତ୍ୟ, ସ୍ଥାପନ ମୁଦ୍ରା, ପରିକ୍ରମା—ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରମରେ ଷଡଂଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ପାତ୍ରକୁ ପୂଜି, ପରେ ଏହାକୁ ବସ୍ତ୍ର ଛୁଆଇବା ଉଚିତ। ଆଧାର ଶକ୍ତି, ପ୍ରାଣାୟାମ, ଆସନ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ନିଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ହାତ ଓ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଫୁଲ ଏକା ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ବେଦୀରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଆବାହନ କରି, ସେମାନଙ୍କ ପରିକରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସେନାପତି ସଜ୍ଜିତ ଅଂଗରେ ପରିକର। ପ୍ରଥମେ ମାତୃକା, ଗଣ, ନନ୍ଦି, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଓଁ, ଅମୃତେଶ୍ୱର; ଓଁ, ଭୈରବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏଭଳି ଶିବ, କୃଷ୍ଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ଜୀବନ୍ନାଥଙ୍କ ଗରୁଡ଼ ନିୟମ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିଲା। ଶ୍ମଶାନ ଚିତାରେ, ପିଲାମାଟିର ଗୁହାରେ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ, ଗୁହାରେ କିମ୍ବା ଗଛ ତଳେ ଏହି ବିଧି କରିବା ଉଚିତ।