ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏକ ଦିନ ଭଗବାନ ହରି ଏବଂ ରୁଦ୍ର ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ମହାନ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଉପାସନା ଓ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ଅନେକ ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି କହିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, ଯଦି କେହି ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନିମ୍ବ ଫୁଲ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, କେଶର ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ। ଏହି ସମୟରେ ଭକ୍ତ ମନେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ—"ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ହେ ଗୌରୀ ଦେବୀ, ମୋତେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଓ ପୁତ୍ର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦିଅ; ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଓ ତିନି ଲୋକକୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ।" ଏହାପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ—ଯଦି ହଳଦୀ ଓ କେଶର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ ଏବଂ ରୁଦ୍ର ଧୂପ ଓ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧୂପନ କରାଯାଏ, ତେବେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଦୁରାଲଭା, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, କେଶର ଓ ଶତାବରୀକୁ ତିଳ ତେଲରେ ମିଶାଇ ଯଦି ଜନନୀଅଙ୍ଗରେ ଲଗାଯାଏ, ପୁରୁଷ ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଯିବେ। ବିବାହିତା ଯୌବନୀଙ୍କ ଯୋନିକୁ ନିମ୍ବ କାଠର ଧୂପ ଦେଲେ, ସେ ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ହେବେ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କର ଦାସ ହେବେ। ଯଦି ଯୋନିକୁ ମହିଷ ଘିଅ, କାଠ ଓ ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ, ଏହା ଶୁଭ ଫଳ ଦେଏ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ଦାସ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ଗାଈ ଦୁଧ ଓ ଧତୁରା ଏକ ସମାନ ଭାଗରେ ଗରମ ପାଣିରେ ମିଶାଇ ଯଦି ପିଆଯାଏ ଏବଂ ଚାରି ଭାଗ ରହିଲେ ଅପୂର୍ବ ଗର୍ଭଧାରଣ ହୁଏ। ବିଜୂର ଗୁଡିକୁ ଦୁଧରେ ମିଶାଇ ପିଲେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ବିଜୂର ଦାଣା ଓ ଏଣ୍ଡି ଗଛର ମୂଳ ଘିଅ ସହିତ ମିଶାଇ ଯଦି ପୁତ୍ର ଚାହୁଁଥିବା ଜନନୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହିପରି, କସ୍ତୂରୀ ଗନ୍ଧିତ ଶୁଖିଲା ଗାଈ ଦୁଧ ଉବାଳିଲେ ମୁତ୍ରବିସର୍ଜନ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଏ। ପଳାଶ ଦାଣା ମଧୁ ସହିତ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରି ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କୁ ପିଆଯିଲେ ଗର୍ଭ ନ ହୁଏ। ଏହାପରେ ଭଗବାନ ହରି କହିଲେ—ହରିତାଳ, ଯବ ଲୁଣ, ପତ୍ରଙ୍ଗ, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ, ସତ୍ୟ ଶିଲା, ଲାକ୍କା—ଏମାନେ ରାନ୍ଧି ଦାନ୍ତରେ ଲଗାଇଲେ ଦାନ୍ତ ଲାଲ ଓ ଧଳା ହୁଏ। ହରୀତକୀ ଦ୍ୱାରା ଦାନ୍ତ ମାଜି ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଲଗାଇଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ମୂଳା ହାଲୁକା ଆଗୁଣରେ ଦମି ତାହାର ରସ କାନରେ ପୁରିଲେ କାନ ରସ ଶେଷ ହୁଏ। ଅର୍କ ପତ୍ର ଅଳ୍ପ ଆଗୁଣରେ ଦମି ରସ କାନରେ ପୁରିଲେ କାନ ବେଦନା ଶେଷ ହୁଏ। ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ଧାତକୀ, ପଦ୍ମ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା, ଲୋଧ୍ର, ଲାକ୍କା, କପିଥ ରସ ତେଲରେ ରାନ୍ଧି ନାରୀଙ୍କ ଯୋନିରେ ଲଗାଇଲେ ଅତିରିକ୍ତ ଦ୍ରବତା ଦୂର ହୁଏ। ଶୁଖିଲା ମୂଳା, ଅଦା, ଲୁଣ, ହିଙ୍ଗୁ, ମହାଔଷଧ, ସତପୁଷ୍ପା, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, ଦାରୁ, ଶୋରିଷ ଓ ଅନ୍ତିମନ, କଳା ଲୁଣ, ଯବ ଲୁଣ, ସର୍ଜକ, ପାହାଡ଼ ଲୁଣ, ଗ୍ରନ୍ଥି, ବିଡ଼ଙ୍ଗ, ମୁସ୍ତା ଏବଂ ଚାରି ଗୁଣ ମଧୁ ଏହାକୁ ତେଲରେ ରାନ୍ଧି କପିଥ ଓ କଦଳୀ ରସ ସହିତ ମିଶାଇଲେ ଦ୍ରବତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ତୁରନ୍ତ ଶମିତ ହୁଏ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ କାନରେ ପୁରିଲେ କାନର କୀଟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ହଳଦୀ, ନିମ୍ ପତ୍ର, ଲମ୍ବ ପିପ୍ପଳି, କଳା ମରିଚ, ବିଡ଼ଙ୍ଗ, ଭଦ୍ର, ମୁସ୍ତା ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ ଔଷଧ—ଏମାନେ ଗାଈ ମୁତ୍ରରେ ଘସି ଗୋଳି ବନାଇଲେ ଏକ ଗୋଳି ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇ ଗୋଳି ବିଷୁଚିକା ଠିକ କରେ। ପଟୋଳ ମଧୁ ସହିତ ଗାଈ ମୁତ୍ରରେ ଦେଲେ ଉଦର ରୋଗ ଶମିତ ହୁଏ; ଏହି ଶଙ୍କରୀ ଗୋଳି ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ଦୂର କରେ। ଏହିପରି, ବଚା, ମାଂସୀ, ବିଲ୍ୱ, ତଗର, ପଦ୍ମକେଶର, ନାଗପୁଷ୍ପ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ—ଏହାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରି ଧୂପନ କଲେ ମଣିଷ ଇଚ୍ଛାମତା ଭୂମିରେ ଘୁରିପାରେ। କପୂର ଓ ଦେବଦାରୁ ମଧୁ ସହିତ ମିଶାଇ ଲିଙ୍ଗରେ ଲଗାଇଲେ ପୁରୁଷ ନାରୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ। ପୁରୁଷ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ନାରୀଙ୍କ ବାମ ହାତରେ ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଲଗାଇ ସଙ୍ଗମ କଲେ, ସେ ନାରୀ ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଯିବେ ଓ ଅନ୍ୟ କେହିଙ୍କୁ ଚାହିବେ ନାହିଁ। ଏକ ବିଶେଷ ମନ୍ତ୍ର "ଓଁ, ହେ ରକ୍ତ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଅମୁକଙ୍କୁ ମୋ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣ, ଓଁ ହ୍ରୀଂ ହ୍ରଂ ହ୍ରଃ ଫଟ୍" ଦଶ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଗୋରୋଚନା ଏବଂ ନିଜ ରକ୍ତରେ ତିଳକ ଲାଗିଲେ ଆକର୍ଷଣ ଶକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ପାହାଡ଼ ଲୁଣ, କଳା ଲୁଣ, ସୌଭୀର ଲୁଣ, ମାଛ ତେଲ, ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଚିନି ମିଶାଇ ନାରୀ ଯୋନିରେ ଲଗାଇଲେ ଚାହିତା ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହିପରି, ପୁରୁଷ ଏଭଳି କରି ସଙ୍ଗମ କଲେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାରୀଙ୍କୁ ଚାହିବେ ନାହିଁ। ଏହା ପାଇଁ ଶଙ୍କପୁଷ୍ପୀ, ବଚା, ମାଂସୀ, ସୋମ, ରାଜୀ ଓ ଫଳଗୁକା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସକ ମହିଷ ଚର୍ବି ଓ ତାଜା ମଖନ ନେଇ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗଛର ମୂଳ ଓ ପତ୍ର ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଘସି ଔଷଧ ତିଆରି କରିବେ। ଏହି ଔଷଧ ଗୋଳି ନାରୀ ଯୋନିରେ ଦେଲେ, ଦଶ ଥର ଗର୍ଭଧାରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନି କୁମାରୀ ଭଳି ହେବେ। ସୋରିଷ ଦାଣା, ବଚା, ମଦନ ଫଳ, ବିଲାଇ ମଳ ଓ ଧତୁରା ନାରୀ କେଶ ସହିତ ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ। ଅର୍ଜୁନ, ଭଲ୍ଲାଟକ ଓ ବିଡ଼ଙ୍ଗ ଫୁଲର ଧୂପ ଚତୁର୍ଥ ଦିନର ଜ୍ୱର ଓ ଡାକିନୀ ଜ୍ୱର ଦୂର କରେ। ବଳା, ସର୍ଜ ଗୁମ୍ରି, ସୌଭୀର ଲୁଣ ଓ ସୋରିଷ ଦାଣା ଧୂପନ କଲେ ସାପ, ଉକୁଣ, ମାଛି ଓ ମଶା ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଭୂତଳା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ଯୋନିରେ ଦେଲେ ସେଠା ସଂକୋଚନ ହୁଏ। ଏହାପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ, ପାନ, ଘିଅ, ମଧୁ ଓ ଲୁଣ ତାମ୍ର ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ ଆଖି ବେଦନାର ଉତ୍ତମ ଔଷଧ। ହରୀତକୀ, ବଚା, କୁଷ୍ଠ, ବ୍ୟୋଷ, ହିଙ୍ଗୁ ଓ ମନ:ଶିଳା ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଚଟିଲେ କାଶ, ଶ୍ୱାସ, ହିକ୍କା ରେ ଲାଭ ମିଳେ। ପିପ୍ପଳୀ, ତ୍ରିଫଳା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଧୁ ଚଟିଲେ କଫ, କାଶ ଓ ଶ୍ୱାସ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ଚିତ୍ରକ ମୂଳ, ତାହାର ଭସ୍ମ ଓ ପିପ୍ପଳୀ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ମଧୁ ସହିତ ଚଟିଲେ ଶ୍ୱାସ, କାଶ ଓ ହିକ୍କା ଠିକ୍ ହୁଏ। ନୀଳପଦ୍ମ, ଚିନି, ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଓ ପଦ୍ମକ ସମାନ ଭାଗରେ ଭାତ ଚାଲ ଜଳରେ ମିଶାଇଲେ ରକ୍ତ ଦୋଷ ଶମିତ ହୁଏ। ଶୁଖିଲା ଅଦା ଓ ଚିନି ମଧୁ ସହିତ ଗୋଳି ଭାବେ ଖାଇଲେ କୋଇଲି ଭଳି ମିଠା କଣ୍ଠ ହୁଏ।