ହରି ନାମରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଗାରୁଡ ପୁରାଣର ଉପଦେଶ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୃଦୟରେ ଶୁଣିବା। ପ୍ରଥମେ କହିଯାଉଛି କିଛି ଦୂର୍ଲଭ ଔଷଧି ଓ ତାଙ୍କର ଉପଯୋଗ ବିଷୟରେ। କଷ୍ଠ, କଳା ଉଡଦ, ପିପ୍ପଳୀ, ଟଗର, ମଧୁ, ଅପାମାର୍ଗ, ଅଶ୍ୱଗନ୍ଧା, ବୃହତୀ ଓ ଶ୍ୱେତ ସରସପ ଏହି ଉପଦାନଗୁଡିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧି ତିଆରିରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ବାର୍ଲି, ତିଳ ଓ ସେନ୍ଧା ଲୁଣ ଉତ୍ତମ ମସାଜ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ, ଏହା ପୁରୁଷଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ, ବାହୁ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଅଂଶରେ ଲାଗିଲେ ତାଙ୍କର ଆକୃତି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ତିକ୍ତ ତେଲ, ଭଲ୍ଲାତକ, ବୃହତୀ ଓ ଦାଳିମ୍ବ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏହି କାଠ ଓ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତେଲ ଯଦି ଲିଙ୍ଗରେ ଲାଗାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ଆକୃତି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏବେ ହରି କହିଛନ୍ତି, ସୋଭାଞ୍ଜନ ଶାଖାର ରସ ମଧୁ ସହିତ ଚକ୍ଷୁରେ ଲାଗାଇଲେ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ, ଏହି କଥାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଅସୀ ତିଳ ଫୁଲ, ଜାତି ଫୁଲ, ଉଷା, ନୀମ୍ବ, ଆମଳକୀ, ଶୁଖିଲା ଅଦା, ପିପ୍ପଳୀ ଓ ଚାଉଳ ଏହି ସବୁ ଉପଦାନ ନିଆଯାଏ। ଏହାକୁ ଚାଉଳ ର ମାଣ୍ଡ ସହିତ ଚକ୍କିରେ ଘସି, ଛାୟାରେ ଶୁଖାଇ ଗୋଲି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗୋଲିକୁ ମଧୁ ସହିତ ଚକ୍ଷୁରେ ଲାଗାଲେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଏହିପରି ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ବିଭୀତକ ଫଳର ଗୁଦ, ଶଂଖ ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ମନ:ଶିଳା, ନୀମ୍ ଶାଖା ଓ କଳା ମରିଚ ଏହି ସବୁକୁ ଛାଗ ମୁତ୍ର ସହିତ ଘସି ଏକ ମିଶ୍ରଣ ତିଆରି କରାଯାଏ। ଏହି ମିଶ୍ରଣ ରାତିର ଅନ୍ଧକାର ଓ ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ; ଏଠାରେ ଚାରି ଭାଗ ଶଂଖ ଓ ତାହାର ଅର୍ଧ ମାନ:ଶିଳା ଦେବା ଉଚିତ। ତାହା ପରେ ଅର୍ଧ ମାତ୍ରା ସେନ୍ଧା ଲୁଣ ଯୋଗ କରି, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଘସି ଛାୟାରେ ଶୁଖାଇ ଗୋଲି କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଅଞ୍ଜନ ଭାବେ ଚକ୍ଷୁରେ ଲାଗାଲେ ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଚିପ୍ଚିପା ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ତ୍ରିକଟୁ, ତ୍ରିଫଳା ଓ କରଞ୍ଜ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗର ଉତ୍ତମ ଔଷଧି। ସେନ୍ଧା ଲୁଣ, ହଳଦୀ ଓ ଭୃଙ୍ଗରାଜ ରସ ଘସି ଅଞ୍ଜନ କଲେ ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ଆଟରୁଷକ ମୂଳ ଟକ ଚାସ ସହିତ ଘସି ପେଷ୍ଟ କରି, ଚକ୍ଷୁ ପାଉପିରେ ଲାଗାଲେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ସତକ୍ର ଓ ବଦରୀ ମୂଳ ଖାଇଲେ ଚକ୍ଷୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହୁଏ; ସେନ୍ଧା ଲୁଣ, ତିକ୍ତ ତେଲ ଓ ଅପାମାର୍ଗ ମୂଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲାଭ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଉପଦାନ ଦୁଧ ଓ ଟକ ଚାସ ସହିତ ତମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଘସି ଅଞ୍ଜନ କଲେ ଚିପ୍ଚିପା ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି—ଓଁ ଦଦ୍ରୁ ସର କ୍ରଁ ହ୍ରୀଁ ଠଃ ଠଃ ଦଦ୍ରୁ ସର ହ୍ରୀଁ ହ୍ରୀଁ ଓଁ ଉଁ ଊ ସର କ୍ରୀଁ କ୍ରୀଁ ଠଃ ଠଃ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଞ୍ଜନ ସହିତ ଲାଗାଲେ ପ୍ରଥମ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ବିଲ୍ୱ ଓ କଣୀଳିକା ମୂଳ ଘସି ଲାଗାଲେ ଏକେ ବାରେ ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ। ପିପ୍ପଳୀ, ଟଗର, ହଳଦୀ, ଆମଳକୀ, ବଚା ଓ ଖଦିର ଘସି ଅଞ୍ଜନ କଲେ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ସୁଖିଯାଏ। ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ମୁହଁ ଧୋଇ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଞ୍ଜନ ଲାଗାଇଲେ ସମସ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ। ଶ୍ୱେତ ଏରଣ୍ଡ ମୂଳ ଓ ପତ୍ର ତିଆରି କରି ଲାଗାଲେ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଜଳନା ଦୂର ହୁଏ। ଚନ୍ଦନ, ସେନ୍ଧା ଲୁଣ, ପୁରୁଣା ପାଳାଶ, ହରୀତକୀ, କୁସୁମ ଓ ନୀଳୀ ଘସି ଅଞ୍ଜନ କଲେ ଚକ୍ଷୁର ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦାଗ ଦୂର ହୁଏ। ଗୁଞ୍ଜା ମୂଳ ଛାଗ ମୁତ୍ର ସହିତ ଘସି ଚାନ୍ଦି, ତମ୍ବା କିମ୍ବା ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଲାଗାଲେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଓଇନ୍ଟମେଣ୍ଟ ଭାବେ ଘସିଲେ କମ୍ପିତ ରୋଗ ନଶ୍ୱ ହୁଏ; ଘୋଷା ଫଳ ଘ୍ରାଣ କଲେ ପୀତ ଜଣ୍ଡିସ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଦୂର୍ବା, ଦାଳିମ୍ବ ଫୁଲ, ଲାକ୍ତକ ଓ ହରୀତକୀ ରସ ନାକର ଗଠି ଓ ରକ୍ତପାତ ଦୂର କରେ। ଜାଙ୍ଗଳୀ ମୂଳ ଘସି ତାହାର ରସ ନାସା ଦ୍ୱାରା ଦେଲେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ଗଠି ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଗାଈ ଘିଁ, ସାଲ ଗୁନ୍ଧ, ଧନିଆ, ସେନ୍ଧା ଲୁଣ, ଧତୁରା ଓ ରକ୍ତ ମିନିଆ ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଔଷଧି ଲେପ ତିଆରି କରି, ତେଲ ସହିତ ଫାଟିଥିବା କିମ୍ବା ଛିରା ଠୋଠରେ ଲାଗାଲେ ଦୁଃଖ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଚମ୍ପା ଶାଖା ଚବାଇ ଧରିଲେ ମୁହଁର ରୋଗ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। କୁଙ୍କୁମ ବିଜ ଖାଇଲେ ଢିଲା ଦାନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ମୁସ୍ତକ, କୁଷ୍ଠ, ଏଳା, ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଓ ମଧୁ ଏହିପରି ଲାଭ ଦେଇଥାଏ। ଧନିଆ ଖାଇଲେ ମୁହଁର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଦୂର ହୁଏ; କଷାୟ, ତୀକ୍ତ କିମ୍ବା କଟୁ ଶାକ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲାଭ ମିଳେ। ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ତେଲ ଦେହରେ ଲାଗାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଚିରକାଳ ଦୂର ରହେ, ଦାନ୍ତର ସମସ୍ତ ଆଘାତ ନିବୃତ୍ତି ହୁଏ। ଟକ ଚାସ ଓ ତେଲ ମିଶାଇ ମୁହଁରେ ଧରିଲେ କିମ୍ବା ପାନପତ୍ର ପୋଡ଼ି ଚୁରୁଣ୍ଣ ଲାଗାଲେ ମୁହଁ ରୋଗ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଅଦା ଚବାଇଲେ କଫ ବାହାରିଯାଏ; ବିଜପୁର ଶାଖା, ଏଳା, ଯଷ୍ଟିମଧୁ, ମଧୁ ଓ ପିପ୍ପଳୀ ଏହିପରି ଲାଭ ଦେଇଥାଏ। ଚମ୍ପା ଶାଖା ଚୁରୁଣ୍ଣ ଓ ଏହି ଉପଦାନ ଚବାଇ ଭୃଙ୍ଗା ମୂଳ ଚବାଇଲେ କଣ୍ଠ ଶୁଷ୍କତା ଦୂର ହୁଏ। ନାକ, ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଜିହ୍ୱାରେ ରକ୍ତ ଦୋଷ ହେଲେ ଶେମୁଳି ବିଜ ରସ ଓ ତାହାର ଚାରିଗୁଣ ହଳଦୀ ଦେଇ ରନ୍ଧିଲେ, ଏହି ନାସା ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ଓ କଣ୍ଠ ରୋଗ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଗୁଞ୍ଜା ମୂଳ ଚବାଇଲେ ଦାନ୍ତର କୀଟ ନଶ୍ୱ ହୁଏ; କଳା ଭୃଙ୍ଗା, ଦୁଧି ଗଛ, ନୀଳ ଓ ମଧୁ ଏହିପରି ଲାଭ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଦାନ୍ତରେ ଥିବା କୀଟ ଓ ଅନ୍ୟ କୀଟ ନଶ୍ୱ କରେ। କଙ୍କଡ଼ା ପାଦ ଓ ଦୁଧ ମିଶାଇ ଲେପ କଲେ ଦାନ୍ତ ଘସଘସ ଶବ୍ଦ କରେନାହିଁ; କିମ୍ବା କଙ୍କଡ଼ା ପାଦ ମାତ୍ର ଲାଗାଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲାଭ ମିଳେ। ଏକୋଇଶି ଦିନ ଯୋତିଷ୍ମତୀ ଫଳ ଚକ୍କିରେ ଘସି ଶ୍ୱେତ ସରସପ ଓ କଚା ଚାଉଳ ସହିତ ଦାନ୍ତରେ ଲାଗାଲେ, ଦାନ୍ତର ଦାଗ ଦୂର ହୁଏ। ଲୋଧ୍ର, କୁଙ୍କୁମ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା, ଲୋହ ଓ ଅନ୍ୟ ଚୁରୁଣ୍ଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଷ୍ଟିମଧୁ ଓ ମଧୁ ମିଶାଯାଏ, ଏହି ସବୁକୁ ଜଳ ସହିତ ମିଶାଇ ମୁହଁରେ ଲେପ କଲେ ନାରୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ। ଏହି ଲେପ ଦୁଇ ଭାଗ ଛାଗ ଦୁଧ ଓ ଏକ ମାପ ତେଲ ସହିତ ତିଆରି ହୁଏ।