ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କହାଯାଉଛି—ସେଉଁଥିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରିହେବ, ମନ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭବ କରିହେବ। ସେ ଶାର୍ଙ୍ଗପାଣି, ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦାହ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଜାଣିବାର ଅଭାବ ଓ ଚେତନା ରୂପେ ଜ୍ଞାନ ନିଜେ। ସେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଗାୟମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଗୋପାଳ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ସେ ଉପେନ୍ଦ୍ର, ନୃସିଂହ, ଶୌରି, ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ। ସେ ଦାମୋଦର, ତିନି କାଳର ଜ୍ଞାନୀ, କାଳର ଅତୀତ, ଏବଂ କାଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା। ସେ ବିକ୍ରମା, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଏକଦଣ୍ଡୀ ଓ ତ୍ରିଦଣ୍ଡୀ। ସେ ସାମବେଦ, ଅଥର୍ବବେଦ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ଉତ୍ତମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା। ସେ ଋଗ୍ରୂପ, ଋଗ୍ବେଦ ଏବଂ ଋଗ୍ବେଦରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତାଙ୍କର ଅନେକ ପାଦ ଅଛି, ସୁନ୍ଦର ପାଦ ଓ ହଜାର ପାଦ ସମାନ। ସେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ସନ୍ନ୍ୟାସ ଏବଂ ଚତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଧର୍ମର ସ୍ୱରୂପ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେ ମୋକ୍ଷ, ଆତ୍ମାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସ୍ତୁତି, ସ୍ତୁତିକାର ଓ ଉପାସକ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ୟାକରଣ, ବାକ୍ୟ ଓ ବାକ୍ୟଜ୍ଞ। ସେ ତୀର୍ଥର ସାର, ସାଂଖ୍ୟ ରୂପ, ଦେବତାଙ୍କ ସହ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହେଉଥିବା ନିରୁକ୍ତ। ସେ ଓଁକାର ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲିଖିତ, ଗଦାଧର ମଧ୍ୟ। ସେ ଜଳ ଉପରେ, ଯୋଗ ଉପରେ, ଶେଷ ଓ କୁଶ ଉପରେ ଶୟନ କରନ୍ତି। ସେ ପ୍ରଜାପତି, ନିତ୍ୟ, କାମ୍ୟ, କାମଦ ଏବଂ ବିରାଟ୍ରୂପ। ସେ ଧନୀ, ଧନଦାତା, ଶୁଭ, ଏବଂ ଯାଦବମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ନିୟୋଜିତ। ସେ ପ୍ରାକ୍ରମୀ, ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ। ସେ ଅମୃତ ଦାତା, କ୍ଷୀରସାଗର ଓ କ୍ଷୀର ନିଜେ। ସେ କଂସ ନାଶକ, ହସ୍ତୀ ଘାତକ, ଏବଂ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ନାଶକ। ସେ ମୁଦ୍ରା, ମୁଦ୍ରାକାର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମୁଦ୍ରାର ଅଭାବ। ସେ କାନ, କାନର ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ଶ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରବଣ ନିଜେ। ସେ ରୂପଦ୍ରଷ୍ଟା, ଚକ୍ଷୁରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଚକ୍ଷୁର ନିୟନ୍ତ୍ରକ। ସେ ନାକରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଘ୍ରାଣ ଉତ୍ପାଦକ, ଘ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଓ ଘ୍ରାଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନିୟନ୍ତ୍ରକ। ସେ ପ୍ରାଣରେ ବିଦ୍ୟମାନ, କଳାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କୌଶଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ହସ୍ତର ନିୟନ୍ତ୍ରକ। ସେ ପାଦର ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ପାଦକୁ ଅର୍ପିତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଭୋକ୍ତା, ଏବଂ ମଳ ଉତ୍ପାଦକ। ସେ ଶିଶ୍ନର ନିୟନ୍ତ୍ରକ ଏବଂ ତାହାର ସୁଖ ଦାତା। ସେ ଅଲର୍କଙ୍କ ଉପକାରୀ, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ନାଶକ। ସେ ଅନ୍ନଦାତା, ଅନ୍ନର ସ୍ୱରୂପ, ଅନ୍ନଭୋକ୍ତା ଓ ଅନ୍ନର ଆରମ୍ଭକାରୀ। ସେ ଦେବକୀ, ନନ୍ଦର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ରୋହିଣୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ସେ ଦୁନ୍ଦୁଭି, ହାସ୍ୟର ରୂପ ଓ ପୁଷ୍ପର ବିକାଶ। ସେ ଅଚ୍ୟୁତ, ସତ୍ୟର ନାଥ ଏବଂ ସତ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସାଥୀ। ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶୁଭକୀର୍ତ୍ତି ରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ରାହୁ, କେତୁ, ଗ୍ରହ, ଗ୍ରାହକ ଓ ହସ୍ତୀନାଥଙ୍କ ମୁଖର ରୂପ। ସେ କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ଛନ୍ଦ ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା। ସେ ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବ ଓ ଦାନବ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେ ଜଗତରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ସଦା ସଚେତନ, ସ୍ଥାନ ଓ ଜାଗ୍ରତିର ଅବସ୍ଥା। ସେ ଜାଗ୍ରତ, ସ୍୵ପ୍ନ ଓ ସୁଷୁପ୍ତି ରହିତ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହିପରି ଅନେକ ରୂପ ଏବଂ ଗୁଣରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଭିତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ କୃପା କଥା ଅନନ୍ତ।