ସେ, ବୁଧର ନାଥ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ମଧ୍ୟ ନାଥ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବିରାଜିତିଲେ। ସେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଲକ୍ଷଣ ଓ ଝୁଲିଥିବା ଓଠ ବିଶିଷ୍ଟ, ଏବଂ ସୌମ୍ୟ ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ନାନା ପ୍ରକାର ରସରେ ଅଭିଭୂଷିତ, ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପରେ ଶୋଭିତ। ସେ ମଣିର ଦାତା, ମଣି ଗ୍ରାହକ, ରୂପବାନ୍ ଓ ଅରୂପ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପ ମେଘମାଳା ପରି କଳା, ପବିତ୍ର, ଅରୂପ ଓ ରୂପ ଦାତା, କେବଳ କଳା ନୁହେଁ, ଶୁଭ୍ର ଧଳା ରୂପ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ମ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ସେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାତା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସୁପର୍ଣ୍ଣି, ମହାପର୍ଣ୍ଣି ଓ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କର କାରଣ। ସେ ମହତ୍ତ୍ୱର କାରଣ, ପ୍ରଧାନ ତତ୍ତ୍ୱର କାରଣ। ବୁଦ୍ଧିର କାରଣ, ଅହଂକାରର କାରଣ। ଆକାଶର କାରଣ, ପୃଥିବୀର ପରମ କାରଣ। ଦେହର କାରଣ, ଚକ୍ଷୁର କାରଣ। ଜିହ୍ୱାର କାରଣ, ପ୍ରାଣର କାରଣ। ଭାଷାର କାରଣ, ଦୁଧର କାରଣ। ଯମ ଓ ଈଶାନଙ୍କର କାରଣ। ରାଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ କାରଣ, ଧର୍ମର କାରଣ। ମନୁମାନଙ୍କର କାରଣ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପରମ କାରଣ। ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର କାରଣ, ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାରଣ। ନଦୀମାନଙ୍କର କାରଣ, ନାଳାମାନଙ୍କର ପରମ କାରଣ। ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର କାରଣ, ଲୋକମାନଙ୍କର କାରଣ। ସର୍ପମାନଙ୍କର କାରଣ, ଆଶୀର୍ବାଦର କାରଣ। ସେ ଦେହର ଆତ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆତ୍ମା, ବୁଦ୍ଧିର ଆତ୍ମା। ଜାଗ୍ରତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନର ଆତ୍ମା, ମହାତ୍ମା ଓ ପରମାତ୍ମା। ପୃଥିବୀର ପରମାତ୍ମା, ରସର ଆତ୍ମା। ଶବ୍ଦର ଆତ୍ମା, ଭାଷାର ଆତ୍ମା, ସ୍ପର୍ଶର ଆତ୍ମା, ପୁରୁଷର ଆତ୍ମା। ଘ୍ରାଣର ଆତ୍ମା, ହସ୍ତର ଆତ୍ମା, ପାଦର ଆତ୍ମା, ପରମ ଆତ୍ମା। ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଶାନ୍ତ ରୁଦ୍ରର ଆତ୍ମା ଓ ମନସ୍ ଆତ୍ମା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଆତ୍ମା, ପରମାତ୍ମା, ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଆତ୍ମା, ମୋକ୍ଷ ଜ୍ଞାନ। ସେ ଲଜ୍ଜା ଓ କ୍ରିୟାର ସ୍ୱରୂପ, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କର କୁଶଳରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ଚେତନା, ବୁଦ୍ଧି ଓ କାଳ; ତାପ, ବର୍ଷା ଓ ମନସ୍ ମଧ୍ୟ। ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ମାଣ୍ଡବ୍ୟ, ଓ ନାଗାଗ୍ନି। ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କୁତ୍ସ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ଦେବଳ, ବ୍ୟାସ ଓ ପରାଶର—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ରୂପେ ସେ ବିରାଜିତିଲେ। ଶର୍ମଦ, ଗାଙ୍ଗେୟ, ହୃଷୀକେଶ ଓ ବୃହତ୍ଶ୍ରବା ମଧ୍ୟ ସେ। ସେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ନାରାୟଣ, ପ୍ରାଣର ନାଥ। ଉଦାନର ପରମ ନାଥ, ସମାନର ମଧ୍ୟ ନାଥ। ସେ ପ୍ରଥମ ରୂପର ନାଥ, ତାଲୱାର ଧାରୀ, ହଳ ହସ୍ତରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ପ୍ରକୃତି, କଉସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା। ସେ ଅନନ୍ତ, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ନଖ ବିଶିଷ୍ଟ, ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଧାରକ। ସେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ନିବାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ କେଶି ଦୁଷ୍ଟକୁ ସଂହାର କରିଥିଲେ, ମୁଷ୍ଟିକକୁ ମଦ୍ୟ ବିଜୟ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଓ ଦୟାର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଭୁ।