ଦେବମିଧାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବିବୁଧା, ବିବୁଧାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ମହାଧୃତି। ମହାଧୃତିଙ୍କ ପୁତ୍ର କୀର୍ତ୍ତିରତ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ମହାରୋମା। ମହାରୋମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୋମା, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ହ୍ରସ୍ୱରୋମା। ହ୍ରସ୍ୱରୋମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ସୀରଧ୍ୱଜ, ଯିଁଠାର ଝିଅ ଥିଲେ ଶ୍ରୀମତୀ ସୀତା। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କ ଭାଇ ଥିଲେ କୁଶଧ୍ୱଜ। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଭାନୁମାନ, ଭାନୁମାନଙ୍କୁ ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଶୁଚି। ଶୁଚିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉର୍ଜା, ଉର୍ଜାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସନଦ୍ୱଜ, ସନଦ୍ୱଜଙ୍କୁ କୁଲି, କୁଲିଙ୍କୁ ଅନଞ୍ଜନ। ଅନଞ୍ଜନଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ କୁଳଜିତ, କୁଳଜିତଙ୍କୁ ଅଧିନେମିକ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶ୍ରୁତାୟୁସ୍, ଶ୍ରୁତାୟୁସ୍ଙ୍କୁ ସୁପର୍ଶ୍ୱ। ସୁପର୍ଶ୍ୱଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଶୃଙ୍ଗୟ, ଶୃଙ୍ଗୟଙ୍କୁ କ୍ଷେମରୀ, କ୍ଷେମରୀଙ୍କୁ ଅନେନ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାମରଥ। ରାମରଥଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସତ୍ୟରଥ, ସତ୍ୟରଥଙ୍କୁ ଉପଗୁରୁ, ଉପଗୁରୁଙ୍କୁ ଉପଗୁପ୍ତ, ଉପଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱଗତ। ସ୍ୱଗତଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସ୍ୱନର, ସ୍ୱନରଙ୍କୁ ସୁବର୍ଚ୍ଚ, ସୁବର୍ଚ୍ଚଙ୍କୁ ସୁପର୍ଶ୍ୱ, ସୁପର୍ଶ୍ୱଙ୍କୁ ସୁଶ୍ରୁତ। ସୁଶ୍ରୁତଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଜୟ, ଜୟଙ୍କୁ ବିଜୟ, ବିଜୟଙ୍କୁ ଋତ, ଋତଙ୍କୁ ସୁନୟ। ସୁନୟଙ୍କୁ ଭିତହବ୍ୟ, ଭିତହବ୍ୟଙ୍କୁ ଧୃତି, ଧୃତିଙ୍କୁ ବହୁଳାଶ୍ୱ, ବହୁଳାଶ୍ୱଙ୍କୁ କୃତି। ଏଭଳି ଦୁଇଟି ଜନକ ବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା, ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠିତ ଥିଲେ। ଏବେ ହରି କହିଲେ: ରବିବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଗଲା, ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଶୁଣ। ନାରାୟଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଅତ୍ରି। ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସୋମ, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ତାରା, ଯିଁଠି ଦେବଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା। ସୋମ ଓ ତାରାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ବୁଧ, ବୁଧଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁରୁରବା। ବୁଧ ଓ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଛଅ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ—ବିଶ୍ୱାବାସୁ, ଶତାୟୁ, ଆୟୁ, ଧାମାନ, ଅମାବାସୁ ଓ ଏକ ଅନ୍ୟ। ଅମାବାସୁଙ୍କୁ ଭୋମ, ଭୀମଙ୍କୁ କାଞ୍ଚନ, କାଞ୍ଚନଙ୍କୁ ସୁହୋତ୍ର, ସୁହୋତ୍ରଙ୍କୁ ଜହ୍ନୁ। ଜହ୍ନୁଙ୍କୁ ସୁମନ୍ତୁ, ସୁମନ୍ତୁଙ୍କୁ ଅପଜାପକ, ଅପଜାପକଙ୍କୁ ବଳାକାଶ୍ୱ, ବଳାକାଶ୍ୱଙ୍କୁ କୁଶ। କୁଶଙ୍କ ଚାରି ପୁତ୍ର—କୁଶାଶ୍ୱ, କୁଶନାଭ, ଅମୂର୍ତ୍ତରୟ, ଓ ବସୁ। କୁଶଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଗାଧି, କୁଶାଶ୍ୱଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର। ଏଠାରୁ ଏକ କନ୍ୟା ସତ୍ୟବତୀ ଋଚୀକ ମୁନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ଋଚୀକଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଜମଦଗ୍ନି, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ରାମ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେବରାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁତ୍ର ମଧୁଚ୍ଛନ୍ଦା ଆଦି ଜନ୍ମିଲେ। ଆୟୁଙ୍କୁ ନହୁଷ, ତାଙ୍କୁ ଅନେନା, ରଜି ଓ ଅମ୍ଭକ ଜନ୍ମିଲେ। କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ସୁହୋତ୍ର ରାଜା, ସୁହୋତ୍ରଙ୍କୁ କାଶ୍ୟ, କାଶ, ଓ ଗୃତ୍ସମଦ। ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କୁ ଶୌନକ, କାଶ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘତମସ୍, ଦୀର୍ଘତମସ୍ଙ୍କୁ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ (ବୈଦ୍ୟ), ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର କେତୁମାନ୍। କେତୁମାନ୍ଙ୍କୁ ଭୀମରଥ, ଭୀମରଥଙ୍କୁ ଦିବୋଦାସ, ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରତର୍ଦନ (ଶତୃଜିତ୍)। ପ୍ରତର୍ଦନଙ୍କୁ ଋତଧ୍ୱଜ, ତାଙ୍କୁ ଅଲର୍କ, ଅଲର୍କଙ୍କୁ ସନ୍ନତି, ସନ୍ନତିଙ୍କୁ ସୁନୀତ। ସୁନୀତଙ୍କୁ ସତ୍ୟକେତୁ, ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କୁ ବିଭୁ, ବିଭୁଙ୍କୁ ସୁବିଭୁ, ସୁବିଭୁଙ୍କୁ ସୁକୁମାର। ସୁକୁମାରଙ୍କୁ ହୃଷ୍ଟକେତୁ, ହୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ବୀତିହୋତ୍ର, ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କୁ ଭର୍ଗ, ଭର୍ଗଙ୍କୁ ଭର୍ଗଭୂମି। ଏହି କାଶୀର ମହାନ ରାଜାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଥିଲେ। ରଜିଙ୍କ ଶତପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଇଥିଲେ। କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର, ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରଙ୍କୁ ସଂଜୟ, ସଂଜୟଙ୍କୁ ବିଜୟ, ବିଜୟଙ୍କୁ କୃତ। କୃତଙ୍କୁ ବୃଷଧନ, ବୃଷଧନଙ୍କୁ ସହଦେବ, ସହଦେବଙ୍କୁ ଅଦୀନ, ଅଦୀନଙ୍କୁ ଜୟତ୍ସେନ। ଜୟତ୍ସେନଙ୍କୁ ସଂକୃତି, ସଂକୃତିଙ୍କୁ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ, ତାପରେ ଯତି, ଯୟାତି, ସଂୟାତି, ଅୟାତି, ବିକୃତି ପ୍ରସୃତ। ନହୁଷ ଓ ଯୟାତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦେବୟାନୀଠାରୁ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଶର୍ମିଷ୍ଠା (ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ କନ୍ୟା)ଠାରୁ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ, ପୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଯଦୁଙ୍କ ପୁତ୍ର—ସହସ୍ରଜିତ୍, କ୍ରୋଷ୍ଟୁ, ମନ, ଓ ରଘୁ। ସହସ୍ରଜିତଙ୍କୁ ଶତଜିତ, ଶତଜିତଙ୍କୁ ହୟହୟ, ହୟଙ୍କୁ ଅନରଣ୍ୟ, ହୟହୟଙ୍କୁ ଧର୍ମ। ଧର୍ମଙ୍କୁ ଧର୍ମନେତ୍ର, ଧର୍ମନେତ୍ରଙ୍କୁ କୁନ୍ତି, କୁନ୍ତିଙ୍କୁ ସାହଞ୍ଜିନୀ, ସାହଞ୍ଜିନୀଙ୍କୁ ମହିଷ୍ମାନ୍। ମହିଷ୍ମାନ୍ଙ୍କୁ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟ, ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦୁର୍ଦ୍ଦମଙ୍କୁ ଧନକ, ଧନକଙ୍କୁ କୃତବୀର୍ୟ। କୃତାଗ୍ନି, କୃତକର୍ମା, କୃତଉଜା ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। କୃତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶୂରସେନ। ଜୟଧ୍ୱଜ, ମଧୁ, ଶୂର, ବୃଷଣା—ଏହି ପାଞ୍ଚଜନ ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ତାଳଜଂଘ, ତାଳଜଂଘଙ୍କୁ ଭାରତ। ବୃଷଣାଙ୍କୁ ମଧୁ, ମଧୁଠାରୁ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶ ଆରମ୍ଭ। କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କୁ ବିଜଜ୍ଞିବାନ୍, ବିଜଜ୍ଞିବାନ୍ଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଆହି। ଆହିଙ୍କୁ ଉଶଙ୍କୁ, ଉଶଙ୍କୁ ଚିତ୍ରରଥ, ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ଶଶବିନ୍ଦୁ। ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଏକ ଲକ୍ଷ ରାଣୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦଶ ଲକ୍ଷ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରୁ ପୃଥୁକୀର୍ତ୍ତି, ପୃଥୁଜୟ, ପୃଥୁଦାନ, ପୃଥୁଶ୍ରବା ପ୍ରମୁଖ। ପୃଥୁଶ୍ରବାଙ୍କୁ ତମ, ତମଙ୍କୁ ଉଶନା, ଉଶନାଙ୍କୁ ଶିତଗୁ, ଶିତଗୁଙ୍କୁ ମହାନ ରୁକ୍ମକବଚ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଓ ମହାନ ବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା।