କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଅନେନା ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଥିଲେ ପୃଥୁ। ପୃଥୁଙ୍କୁ ଥିଲେ ବିଶ୍ଵରାତ୍, ଏବଂ ବିଶ୍ଵରାତ୍ଙ୍କୁ ଥିଲେ ଆର୍ଦ୍ର। ଆର୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଥିଲେ ଶାଵସ୍ତ। ଶାଵସ୍ତଙ୍କୁ ଥିଲେ ବୃହଦଶ୍ୱ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁବଳାଶ୍ୱ। ଏହି କୁବଳାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦୃଢଶ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦୃଢଶ୍ୱଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଶ୍ୱ, କପିଲାଶ୍ୱ ଓ ହର୍ୟଶ୍ୱ ନାମର ତିନି ପୁଅ ହେଲେ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ନିକୁମ୍ଭ ହେଲେ, ନିକୁମ୍ଭଙ୍କୁ ହିତାଶ୍ୱ, ହିତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ପୂଜାଶ୍ୱ, ଏବଂ ପୂଜାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଯୁବନାଶ୍ୱ। ଏହି ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତୃ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ବିନ୍ଦୁମତୀଙ୍କୁ ତିନି ପୁଅ ହେଲେ—ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ଅମ୍ବରୀଷ ଓ ପୁରୁକୁତ୍ସ। ଏହି ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ ପଞ୍ଚାଶି ଝିଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମୁନି ସୌଭରିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ଯୁବନାଶ୍ୱ ଓ ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ହରିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ପୁରୁକୁତ୍ସ ଓ ନର୍ମଦାଙ୍କୁ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅନରଣ୍ୟ, ଅନରଣ୍ୟଙ୍କୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ବସୁମନାସ, ବସୁମନାସଙ୍କୁ ତ୍ରିଧନ୍ବନ, ତ୍ରିଧନ୍ବନଙ୍କୁ ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣ, ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟରଥ। ସତ୍ୟରଥଙ୍କୁ ତ୍ରିଶଂକୁ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋହିତାଶ୍ୱ, ରୋହିତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ହରିତ। ହରିତଙ୍କୁ ଚଞ୍ଚୁ, ଚଞ୍ଚୁଙ୍କୁ ବିଜୟ, ବିଜୟଙ୍କୁ ରୁରୁକ, ରୁରୁକଙ୍କୁ ବୃକ। ବୃକଙ୍କୁ ବାହୁ ନାମକ ରାଜା, ବାହୁଙ୍କୁ ସଗର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସଗର ଓ ସୁମତୀଙ୍କୁ ସାଠି ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ! କିନ୍ତୁ କେଶିନୀଙ୍କ ପୁଅ ମାତ୍ର ଏକ, ତାଙ୍କ ନାମ ଅସମଞ୍ଜସ। ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅଂଶୁମାନ୍, ତାଙ୍କୁ ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭଗୀରଥ। ଏହି ଭଗୀରଥ ପୃଥିବୀକୁ ଗଙ୍ଗା ଆଣିଥିଲେ। ଭଗୀରଥଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତ, ଶ୍ରୁତଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ, ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ସିନ୍ଦୁଦ୍ୱୀପ। ସିନ୍ଦୁଦ୍ୱୀପଙ୍କୁ ଅୟୁତାୟୁ, ଅୟୁତାୟୁଙ୍କୁ ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ, ଋତୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବକାମ, ସର୍ବକାମଙ୍କୁ ସୁଦାସ। ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ସୌଦାସ, ଯାହାକୁ ମିତ୍ରସହା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ସୌଦାସ ଓ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ କଲ୍ମାଷପାଦ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। କଲ୍ମାଷପାଦଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱକ, ଅଶ୍ୱକଙ୍କୁ ମୂଳନୃଚ୍ଛକ, ତାଙ୍କୁ ଦଶରଥ, ଦଶରଥଙ୍କୁ ଚୈଳବିଳ। ଚୈଳବିଳଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସହ, ବିଶ୍ୱସହଙ୍କୁ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦୀଘବାହୁ, ଦୀଘବାହୁଙ୍କୁ ଅଜ। ଅଜଙ୍କ ପୁଅ ଦଶରଥ, ଯିଏ ଚାରି ଶୂରବୀର ପୁଅଙ୍କ ପିତା—ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ଭରତ। ରାମଙ୍କୁ କୁଶ ଓ ଲବ, ଭରତଙ୍କୁ ତାର୍କ୍ଷ ଓ ପୁଷ୍କର, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁ। ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ସୁବାହୁ ଓ ଶୂରସେନ, କୁଶଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅତିଥି, ଅତିଥିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ନିଷାଧ। ନିଷାଧଙ୍କୁ ନଳ, ନଳଙ୍କୁ ନଭ, ନଭଙ୍କୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ, ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ କ୍ଷେମଧନ୍ବନ। କ୍ଷେମଧନ୍ବନଙ୍କୁ ଦେବନୀକ, ଦେବନୀକଙ୍କୁ ଅହୀନକ, ଅହୀନକଙ୍କୁ ରୁରୁ, ରୁରୁଙ୍କୁ ପରିୟାତ୍ର। ପରିୟାତ୍ରଙ୍କୁ ଦଳ, ଦଳଙ୍କୁ ଛଳ, ଛଳଙ୍କୁ ଉକ୍ଥ, ଉକ୍ଥଙ୍କୁ ବଜ୍ରନାଭ, ବଜ୍ରନାଭଙ୍କୁ ଗଣ। ଗଣଙ୍କୁ ଉଷିତାଶ୍ୱ, ଉଷିତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସହ, ବିଶ୍ୱସହଙ୍କୁ ହିରଣ୍ୟନାଭ, ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପକ। ପୁଷ୍ପକଙ୍କୁ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି, ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ। ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର, ଶୀଘ୍ରଙ୍କୁ ମରୁ, ମରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁତ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁତଙ୍କୁ ଉଦାବସୁ। ଉଦାବସୁଙ୍କୁ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ, ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ ସୁକେତୁ, ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଦେବରତ, ଦେବରତଙ୍କୁ ବୃହଦୁକ୍ଥ। ବୃହଦୁକ୍ଥଙ୍କୁ ସୁଧୃତି, ସୁଧୃତିଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ମରୁ, ମରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତିନ୍ଧକ, ପ୍ରତିନ୍ଧକଙ୍କୁ କୃତିରଥ, କୃତିରଥଙ୍କୁ ଦେବମିଢ। ଦେବମିଢଙ୍କୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କୁ ମହାଧୃତି, ମହାଧୃତିଙ୍କୁ କୀର୍ତିରଥ, କୀର୍ତିରଥଙ୍କୁ ମହାରୋମ। ମହାରୋମଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୋମ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୋମଙ୍କୁ ହ୍ରସ୍ୱରୋମ, ହ୍ରସ୍ୱରୋମଙ୍କୁ ସୀରଧ୍ୱଜ, ଯାଙ୍କ ଝିଅ ସୀତା। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଭାନୁମାନ୍, ଭାନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଶୁଚି। ଶୁଚିଙ୍କୁ ଉର୍ଜ, ଉର୍ଜଙ୍କୁ ସନଦ୍ୱଜ, ସନଦ୍ୱଜଙ୍କୁ କୁଳି, କୁଳିଙ୍କୁ ଅନଞ୍ଜନ। ଅନଞ୍ଜନଙ୍କୁ କୁଳଜିତ, କୁଳଜିତଙ୍କୁ ଅଧିନେମିକ, ଅଧିନେମିକଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତାୟୁଷ, ଶ୍ରୁତାୟୁଷଙ୍କୁ ସୁପର୍ଶ୍ୱ। ସୁପର୍ଶ୍ୱଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗୟ, ଶୃଙ୍ଗୟଙ୍କୁ କ୍ଷେମରୀ, କ୍ଷେମରୀଙ୍କୁ ଅନେନ, ଅନେନଙ୍କୁ ରାମରଥ। ରାମରଥଙ୍କୁ ସତ୍ୟରଥ, ସତ୍ୟରଥଙ୍କୁ ଉପଗୁରୁ, ଉପଗୁରୁଙ୍କୁ ଉପଗୁପ୍ତ, ଉପଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱଗତ। ସ୍ୱଗତଙ୍କୁ ସ୍ୱନର, ସ୍ୱନରଙ୍କୁ ସୁବର୍ଚ୍ଚ, ସୁବର୍ଚ୍ଚଙ୍କୁ ସୁପର୍ଶ୍ୱ, ସୁପର୍ଶ୍ୱଙ୍କୁ ସୁଶୃତ। ସୁଶୃତଙ୍କୁ ଜୟ, ଜୟଙ୍କୁ ବିଜୟ, ବିଜୟଙ୍କୁ ଋତ, ଋତଙ୍କୁ ସୁନୟ। ସୁନୟଙ୍କୁ ବୀତହବ୍ୟ, ବୀତହବ୍ୟଙ୍କୁ ଧୃତି, ଧୃତିଙ୍କୁ ବହୁଳାଶ୍ୱ, ବହୁଳାଶ୍ୱଙ୍କୁ କୃତି। ଏହିପରି, ଏହି ମହାନ ରାଘବ ବଂଶର ଗାଢ଼ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପରମ୍ପରା ଅବିରତ ଚାଲିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତା, ରାଜା, ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲେ।