ସନ୍ମାନିତ ପ୍ରଶ୍ନକର୍ତା, ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ଗରୁଡ ପୁରାଣର ଶ୍ରୀମୟ ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକୁ ଆଧାର କରି ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଓ ଅନୁଭୂତିମୟ କଥା ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି: ସଫଳ ଉପଚାର ପାଇଁ, ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧି ପୂର୍ବକ ପୂଜା ଓ ପୁଷ୍ପ ଅର୍ପଣ କରି, "ଗୋବିନ୍ଦ, ଶ୍ରବଣ ନାମକ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର!" ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରି, ଶ୍ରୀ ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦାତା ହେଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ଅଭିଲାଷ କରାଯିବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନଦୀ କୂଳ କିମ୍ବା ଘରେ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘଡ଼ି ଦାନ କରି, ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହେବ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ କାମଦେବଙ୍କୁ ଦମନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମଣି ଓ ମୂଳ୍ୟବାନ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଅଶୋକ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ମଦନକ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଉପବାସ ଅଟୁଟ ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଚତୁର୍ଦଶୀ ଓ ପକ୍ଷର ଦୁଇ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏକ ବର୍ଷ ଉପବାସ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ଶିବ ଚତୁର୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଉପବାସ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ। କାର୍ତିକୀ ମାସରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ଘର ଦାନ କଲେ ସୂର୍ୟ ଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—ଏହି ଉପବାସ ଦୀପ ଉପବାସ ଭାବରେ ଖ୍ୟାତି। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ଏହି ଦିନଗୁଡିକରେ ରାତିରେ ଖାଇ ଓ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରତି ମାସର ଦ୍ୱାଦଶ ରାଶିର ଶେଷ ଦିନରେ ଏକ ଏକ ରାଶି ନାମରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷରେ କେଶବଙ୍କୁ, କୃତିକାରେ ଆରମ୍ଭ କରି, ଚାରି ମାସ ଅଗ୍ନିକୁ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଓ କୃସରା ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଆଷାଢ ଆରମ୍ଭରେ ପାୟସ ଅର୍ପଣ କରି, ଏହି ଭୋଜନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅ। ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ଜଳ, ସ୍ନାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ ରାତି ଉପବାସ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅର୍ପଣ ବିଦାୟ ପୂର୍ବରୁ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଗଣାଯିବ; ବିଦାୟ ପରେ ଶେଷ ଅନ୍ତର୍ଗତ ନିର୍ମାଳ୍ୟ ହୁଏ। ପାଞ୍ଚରାତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଏକ ବର୍ଷର ଶେଷରେ ବିଶେଷ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। "ଅଚ୍ୟୁତ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ମୋର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ମୋର ପୁଣ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀ ଅବିରତ ରହୁ, ବଂଶ ଅବିଘ୍ନ ରହୁ," ଏହିପରି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। "ଅଚ୍ୟୁତ! ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ବ୍ରହ୍ମର ସାର, ଅପାର, ପାପ ନାଶକ; ମୁଁ ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସରେ ପୂଜା କରିଛି, ମୋର ଆଶା ସଦା ପୂରଣ କର।" "ଅଚ୍ୟୁତ! ଅନନ୍ତ! ଗୋବିନ୍ଦ! ଦୟା କର, ଯାହା ଆଶା କରିଛି, ସେହି ଅଫଳ ବର ଦିଅ।" ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ବର୍ଷ ଧରି ଏକାଦଶୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦଶୀ ଉପବାସ କରିଥାଏ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରେ। ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁର୍ଗା, ଶମ୍ଭୁ ଓ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ କ୍ରମରେ ପୂଜା କରି, ସେମାନଙ୍କର ଲୋକ, ଶୁଦ୍ଧ ଆଶା ଓ ପବିତ୍ରତା ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ରାତି ଉପବାସ, ଭିକ୍ଷାରେ ମିଳିଥିବା ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଶାକ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉପବାସ କଲେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏସବୁ ଉପବାସ ସମସ୍ତ ଚାନ୍ଦ୍ର ତିଥିରେ ପାଳନ କରେ, ସେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଲାଭ କରେ। ପ୍ରଥମ ଦିନରେ କୁବେର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଯମ, ପଞ୍ଚମୀରେ ପାର୍ବତୀ ଓ ଶ୍ରୀ, ଷଷ୍ଠୀରେ ନାଗ, ସପ୍ତମୀରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଓ ସୂର୍ୟ—ଏହି ଦେବତାମାନେ ଧନ ଦାତା। ଦୁର୍ଗାଷ୍ଟମୀରେ ଦୁର୍ଗା ଓ ମାତୃମାନେ, ନବମୀରେ ଟକ୍ଷକ, ଦଶମୀରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକାଦଶୀରେ କୁବେର ଓ ମହା ମୁନିମାନେ, ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ହରି, ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ କାମ ଓ ମହେଶ୍ୱର, ଚତୁର୍ଦଶୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରେ, ଗରୁଡ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଉପବାସ ବିଧିର ଶେଷ ହେଲା। ହରି କହିଲେ—"ମୁଁ ରାଜାମାନଙ୍କର ବଂଶ ଓ ତାଙ୍କର ଇତିହାସ କହିବି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭିରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଦକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦକ୍ଷରୁ ପିତୃମାନେ, ତାଙ୍କରୁ ବିବସ୍ୱାନ, ବିବସ୍ୱାନଙ୍କର ପୁତ୍ର ମନୁ, ତାଙ୍କରୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଶାର୍ୟାତି, ନୃଗ, ଧୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଷଧ୍ର।" "ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ନାଭାଗ, ଦିଷ୍ଟ ଓ ଶଶକ ମଧ୍ୟ ମନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର। ମନୁଙ୍କର ଜଣେ ଝିଅ ଥିଲେ—ଇଲା, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ। ବୁଧ ଓ ଇଲାଙ୍କରୁ ରୁଦ୍ରପୁତ୍ର ପୁରୁରାବସ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କରୁ ଉତ୍କଳ, ବିନତା ଓ ଗୟା—ତିନି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।" "ଗୋବଧାରୁ ଅଭୃଶ୍ରଦ୍ଧ, ମନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ପୃଷଧ୍ର, କରୂଷରୁ କାରୂଷ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ। ଦିଷ୍ଟଙ୍କର ପୁତ୍ର ନାଭାଗ, ସେ ବୈଶ୍ୟ ହେଲେ; ତାଙ୍କରୁ ଭଲନ୍ଦନ, ତାଙ୍କରୁ ବତ୍ସପ୍ରୀତି।" "ଏହିପରେ ପାଂଶୁ, ତାଙ୍କରୁ ଖନିତ୍ର, ତାଙ୍କରୁ ଭୂପ, ତାଙ୍କରୁ କ୍ଷୁପ, ତାଙ୍କରୁ ବିଂଶ, ତାଙ୍କରୁ ବିବିଂଶକ। ବିବିଂଶାରୁ ଖନିନେତ୍ର, ତାଙ୍କରୁ ବିଭୂତି, ତାଙ୍କରୁ କରନ୍ଧମ, ତାଙ୍କରୁ ଅବିକ୍ଷିତ।" "ଅବିକ୍ଷିତରୁ ମରୁତ୍ତ, ତାଙ୍କରୁ ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କରୁ ତମ, ତାଙ୍କରୁ ରାଜବର୍ଧନ। ରାଜବର୍ଧନରୁ ସୁଧୃତି, ତାଙ୍କରୁ ନର, ତାଙ୍କରୁ କେବଳ, ତାଙ୍କରୁ ଧୁନ୍ଧୁମାନ।" "ଧୁନ୍ଧୁମାନରୁ ବେଗବାନ, ତାଙ୍କରୁ ବୁଧ, ତାଙ୍କରୁ ତୃଣବିନ୍ଦୁ—ତାଙ୍କରୁ କାନ୍ୟା ଓ ଚୈଳବିଲା। ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଅଲମ୍ବୁସା ଭୁଲି ବିଶାଳ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବିଶାଳରୁ ହେମଚନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କରୁ ଚନ୍ଦ୍ରକ।" "ଚନ୍ଦ୍ରକରୁ ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କରୁ ସୃଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ସଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ସହଦେବ, ତାଙ୍କରୁ କୃଶାଶ୍ୱ। କୃଶାଶ୍ୱରୁ ସୋମଦତ୍ତ, ତାଙ୍କରୁ ଜନମେଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ସୁମନ୍ତି—ଏହିମାନେ ବୈଶାଳୀର ରାଜା।" "ଶାର୍ୟାତିଙ୍କୁ ସୁକନ୍ୟା ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଚ୍ୟବନଙ୍କର ଜୀବନୀ। ଶାର୍ୟାତିଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ରେବତ। ରେବତରୁ ରୈବତ, ତାଙ୍କୁ ଝିଅ ରେବତୀ; ଧୃଷ୍ଟ ଠାରୁ ଧାର୍ଷ୍ଟକ, ତାଙ୍କର ଭୂମି ଭାଇଷ୍ଣବ।