ଏକ ଦିନ ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ, ସେଠାରେ ବହୁତ ସ୍ତ୍ରୀଶକ୍ତିଙ୍କର ମହିମା କଥା ଆସିଲା—ବାରାହୀ, ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା, ଚଣ୍ଡିକା, ଜୟନ୍ତୀ, ମଙ୍ଗଳା, କାଳୀ, ଭଦ୍ରକାଳୀ, କପାଳିନୀ; ଏମିତି ଦୁର୍ଗା, କ୍ଷମା, ଶିବା, ଧାତ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ କନ୍ୟାମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦୁଗ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଉପାସନା ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅନୁସୃତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଝଣ୍ଡା, ପତାକା, ଦଳପତ୍ର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରଯାତ୍ରା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ବିଶେଷ କରି ମହାନବମୀ ଦିନେ ଏହି ପୂଜା କରିଲେ ବିଜୟ, ରାଜ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମାଜୀ କହିଲେ, ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳ ନବମୀ ଦିନେ ଏକବାର ଭୋଜନ କରି ଦେବୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ ବାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍। ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ନବମୀ ଦିନେ ଦାମନକ ଫୁଲରେ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶତ୍ରୁଜୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଦଶମୀ ଦିନେ ଏକବାର ଭୋଜନ କରି, ଦଶ ଗାଈ ଦାନ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କଲେ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ। ଏଗାରସି ଦିନେ ଋଷିମାନେ—ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଗିରି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଚେତସ, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ, ଓ ନାରଦଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପକୃତ ହୁଏ। ଚୈତ୍ର ମାସ ଆରମ୍ଭରେ ଦାମନକ ମାଳାରେ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମୀକୁ ଅଶୋକ, ନବମୀକୁ ବୀର, ଦଶମୀକୁ ଦାମନ, ଏବଂ ଏଗାରସି ଓ ନବମୀକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନାମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ଏହିପରି କହିଲେ, ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୁକ୍ତ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବଡ଼; ଏହି ଦିନ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଉଥାଏ। ଏହି ଦିନ ଉପବାସ କିମ୍ବା ଭିକ୍ଷାରେ ଯା ନିଜେ ଉପବାସ କରି ଉପାସନା କଲେ ଅସୀମ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ଦିନ ଡାଲ, ମାଂସ, ମଧୁ, ଲୋଭ ଓ ଅସତ୍ୟ କଥା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶାରୀରିକ କ୍ରିୟା, କାମ, ଦିନ ଶୟନ ଓ କାଜଳ ଲଗାଇବା ଏବଂ ଡାଲ ଭୋଜନ ଏହି ଦିନ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ଦରକାର। ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶ୍ରବଣ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ ଏହାକୁ ମହାଦ୍ୱାଦଶୀ କୁହାଯାଏ, ଏହି ଦିନ ଉପବାସ ମହାଫଳଦାୟି। ଏହି ଦିନ ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ବୁଧ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଜଳଭରିଥିବା କଳଶରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବାମନଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ସ୍ଫଟିକ ଧୋତି ଓ ଚାଦର, ଛତା ଓ ଜୁତା ଦେଇ ବାମନଙ୍କୁ ଶିର ଉପରେ "ଓଁ ନମୋ ବାସୁଦେବାୟ" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ମୁହଁକୁ ଶ୍ରୀଧର, କଣ୍ଠକୁ କୃଷ୍ଣ, ବକ୍ଷସ୍ଥଳକୁ ଶ୍ରୀପତି, ହସ୍ତକୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଉଦରକୁ ବ୍ୟାପକ, ନାଭିକୁ କେଶବ, ଶିଶ୍ନକୁ ତ୍ରିଲୋକନାଥ, ଜଂଘାକୁ ଧାରକ, ପାଦକୁ ସର୍ବାତ୍ମା ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ଘୃତ-ଭାତ ନୈବେଦ୍ୟ, କଳଶ ଓ ମିଠା ଦାନ, ରାତି ଜାଗରଣ ଏହି ଦିନ ଉପକୃତ। ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ପରେ, ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରି "ଗୋବିନ୍ଦ, ଶ୍ରବଣ ନାମକ ବିଦ୍ୱାନ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦାତା ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କଳଶ ଦେଇ ନଦୀତଟ କିମ୍ବା ଘରେ କରିଲେ ଚାହିଦା ପୂରଣ ହୁଏ। ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନେ କାମଦେବଙ୍କୁ ଦାମନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲରେ, ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ, ଆଶୋକ ଓ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ମାଦନକ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ବ୍ରତ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଶୁକ୍ଳ-କୃଷ୍ଣ ଅଷ୍ଟମୀ ଦୁଇ ଦିନ ଏକ ବର୍ଷ ଉପବାସ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ—ଏହି ଶିବ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ ଓ ଘର ଦାନ କଲେ ସୂର୍ୟ ଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ—ଏହା ଦୀପାନ୍କୁର ବ୍ରତ। ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳଦାୟକ। ଏହି ଦିନ ରାତିରେ ଖାଇ ଦିନ ଉପବାସ କରି ଦେବତାପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମାଜୀ କହିଲେ, ଦ୍ୱାଦଶ ରାଶି ପ୍ରତି ମାସ ଆସେ; ପ୍ରତି ମାସ ଶେଷରେ ତାହାର ନାମରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ମାର୍ଗଶିର୍ଷ ଆରମ୍ଭରେ କେଶବଙ୍କୁ, କୃତ୍ତିକା ଆଦି କରି ଚାରି ମାସ ଅଗ୍ନିକୁ ଘୃତ ଓ କ୍ରିସର ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଆଷାଢ଼ ଆରମ୍ଭରେ ପାୟସ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ, ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ଜଳ, ସ୍ନାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତି ଦିନ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରଦାନ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ ତାହା ନୈବେଦ୍ୟ ହୁଏ; ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇଲେ ଶେଷ ଭାଗ ନିର୍ମାଳ୍ୟ ହୁଏ। ପଞ୍ଚରାତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏପରି ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। "ଅଚ୍ୟୁତ! ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୋର ପାପ ନଶ୍ୱର ହେଉ, ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ୁ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ କମିବା ନାହିଁ, ବଂଶ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହୁ। ତୁମେ ପରାତ୍ପର, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପ, ପାପନାଶକ, ମୋର ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ କର। ଅଚ୍ୟୁତ! ଅନନ୍ତ! ଗୋବିନ୍ଦ! ଦୟା କର, ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଭଗ୍ୟ ଦିଅ।" ଏକଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ବର୍ଷ ଧରି ଏକାଦଶୀ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଉପବାସ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସପ୍ତମୀ ଦିନେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁର୍ଗା, ଶିବ, ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ତାଙ୍କ ଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ, ରାତି ଉପବାସ, ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଅଥବା ଶାକାହାରରେ ପୂଜା କଲେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ପ୍ରତି ତିଥିରେ ଏହି ବ୍ରତ ରଖିଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ମିଳେ। ପ୍ରଥମ ଦିନେ କୁବେର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଯମ; ପଞ୍ଚମୀରେ ପାର୍ବତୀ, ଶ୍ରୀ; ଷଷ୍ଠୀରେ ନାଗ; ସପ୍ତମୀରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଧନ ମିଳେ। ଦୁର୍ଗାଷ୍ଟମୀରେ ଦୁର୍ଗା ଓ ମାତୃକା; ନବମୀରେ ତକ୍ଷକ; ଦଶମୀରେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏଗାରସିରେ କୁବେର ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ନିୟମ ପାଳନ କଲେ ସମସ୍ତ ମନୋକାମନା ପୂରଣ ଓ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ନିଶ୍ଚିତ।