ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାରୁଡ ପୁରାଣର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଦେବତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଯାଇଛି। ସେମାନେ ଧଳା, ଲାଲ, ହଳଦିଆ, ନୀଳ, କଳା ଓ ଗାଢ଼ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୂଜାର ବେଳେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ଅନୁକ୍ରମ ଏହିପରି: କଂ, ଟଂ, ପଂ, ଶଂ, ଗରୁଡ, ସ୍ୟ, ଜଂ, ଖଂ, ଭଂ, ଏବଂ ସୁଦର୍ଶନ। ପରେ ଘଂ, ଡଂ, ଭଂ, ଙଂ, ଶ୍ରୀ, ଗଂ, ଜଂ, ଭଂ, ଶଂ, ଏବଂ ପୁଷ୍ଟିକା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଏହା ପରେ ଚଂ, ଡଂ, ପଂ, ଯଂ, କୌସ୍ତୁଭ, ଅନନ୍ତ ଓ ମୁଁ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଗରୁଡ ଦେବତା ଲୋଟସ୍ ପୁଷ୍ପ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଗଦା ଦେବତା କଳା ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ଶଂଖ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶ୍ଵେତ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଲାଲ ଆଭାରେ ଚମକିଉଅନ୍ତି। ମାଳା ପଞ୍ଚ ରଙ୍ଗରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୁଏ, ଅନନ୍ତ ଦେବତା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଲୋଟସ୍-ନୟନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଏ। ପୂଜାର ଅନୁକ୍ରମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଏହାର ବିଧି ଏବେ ବିବରଣ କରାଯାଏ। ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଯଂ, ରଂ, ଭଂ, ଲଂ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ହାତ ଓ ଶରୀରର ତିନିପ୍ରକାର ନ୍ୟାସ, ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଯୋଗୀକ ଆସନର ପୂଜା: "ଓଁ, ଅନନ୍ତକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଧର୍ମକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଜ୍ଞାନକୁ ନମଃ; ଓଁ, ବିରାଗକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଶାସନକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଅଧର୍ମକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଅଜ୍ଞାନକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଅବିରାଗକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଅଶାସନକୁ ନମଃ; ଓଁ, ପଦ୍ମାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ସୂର୍ୟ ମଣ୍ଡଳକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଚନ୍ଦ୍ର ମଣ୍ଡଳକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଅଗ୍ନି ମଣ୍ଡଳକୁ ନମଃ; ଓଁ, ବିମଳାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଉତ୍କର୍ଷିଣୀକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଜ୍ଞାନାକୁ ନମଃ; ଓଁ, କ୍ରିୟାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଯୋଗାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ପ୍ରଭ୍ବିକୁ ନମଃ; ଓଁ, ସତ୍ୟାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ଈଶାନାକୁ ନମଃ; ଓଁ, ସର୍ବତୋମୁଖୀକୁ ନମଃ; ଓଁ, ହରିଙ୍କର ଆସନ ସହ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ନମଃ।" ପରିକର୍ପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ: "ଅଂ, ଵାସୁଦେବକୁ ନମଃ; ଆଂ, ହୃଦୟକୁ ନମଃ; ଈଂ, ମସ୍ତକକୁ ନମଃ; ଊଂ, ଚୂଡ଼ାକୁ ନମଃ; ଐଂ, କବଚକୁ ନମଃ; ଔଂ, ତିନି ଚକ୍ଷୁକୁ ନମଃ; ଅଃ, ଫଟ୍, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନମଃ।" ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନାରାୟଣ, ବ୍ରହ୍ମ, ବିଷ୍ଣୁ, ନରସିଂହ, ଵରାହ, ଵୈନତେୟ, ସୁଦର୍ଶନ, ଗଦା, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ, ଶ୍ରୀ, ପୁଷ୍ଟି, ଵନମାଳା, ଶ୍ରୀଵତ୍ସ, କୌସ୍ତୁଭ, ଶାର୍ଙ୍ଗ, ଦୁଇ କୁଇଭର, ଢାଲ, ତଳୱାର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଚମକ, ଯମ, ଧର୍ମର ମହାପ୍ରଭୁ, ଦିଗ୍ପାଳ, ଦେମନ୍ ପ୍ରଭୁ, ବରୁଣ, ବାୟୁ, କୁବେର, ଈଶାନ, ବଜ୍ର, ଶୂଳ, ଦଣ୍ଡ, ତଳୱାର, ପାଶ, ଧ୍ୱଜ, ଗଦା, ତ୍ରିଶୂଳ, ଅନନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମ, ଏବଂ ଶ୍ରୀ ଵାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପୂଜା କରାଯାଏ। "ଓଁ, ତୁମେ ଲୋଟସ୍-ନୟନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ବିଶ୍ଵର ଉତ୍ପାଦକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞରେ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦ ସହ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ଏହି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁ ଅଲତାରରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ କରି, ଶୁଭ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଵାସୁଦେବ ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଆହୁତି ଦେଇବା ପରେ, ତିନି ବାର ତିନି ବାର ଅଙ୍ଗମନ୍ତ୍ର ଓ ଦିଗ୍ପାଳମନ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। ଶବ୍ଦ ବନ୍ଦ ହେଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ନିଜକୁ ଲୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଗ୍ନିକର୍ମ ସଦା କରିବା ଉଚିତ; ବିଶେଷ ଅବସରରେ ଦୁଇ ଗୁଣା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପୂଜା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ଵାସୁଦେବ ଚାରି ଭୁଜା ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଛଠ ରୂପ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ। ଅନିରୁଦ୍ଧ ଦ୍ଵାଦଶ ରୂପରେ, ତା'ପରେ ଅନନ୍ତକ ଅଛନ୍ତି। ଚିହ୍ନିତ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ସହ ପୂଜିତ ହେଲେ, ସେ ଘରକୁ ଦେମନ୍ମାନଙ୍କୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦ୍ୱାରକା-ଚକ୍ର ପୂଜା ଘରକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ଦେଉଛି। ଏବେ ଶ୍ରୀ ବୈଷ୍ଣବ ବଉଁଦିଏ ପରିବେଷ୍ଟି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, "ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି।" ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଶରଣାଗତି ଓ ରକ୍ଷା ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, "ଓ ଦେମନ୍-ନାଶକ, ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି।" ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, "ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋତେ ଧରି ରକ୍ଷା କର; ଓ ବରାହ, ରକ୍ଷା କର।" ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, "ଓ ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ମାନ-ସିଂହ, ରକ୍ଷା କର।" ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, "ଓ ହୟଗ୍ରୀବ, ରକ୍ଷା କର; ନମସ୍କାର।" ସଦା, "ଓ ଅଜେୟ, ରକ୍ଷା କର; ଓ ଅଭେଦ୍ୟ, ନମସ୍କାର।" "ଓ ଅକୂପାର, ନମସ୍କାର; ଓ ମହାମତ୍ସ୍ୟ, ନମସ୍କାର।" ଦେବତା ରୂପ ଧରି ରକ୍ଷା କର; "ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ନମସ୍କାର; ଓ ସୁପ୍ରିମ୍ ପର୍ସନ୍, ନମସ୍କାର।" ପୂର୍ବେ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଶିଵଙ୍କ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ରୂପକୁ କାତ୍ୟାୟନୀ ଦ୍ୱାରା ବିନିଉଯାଇଥିଲେ; ଦେମନ୍ ରକ୍ତବୀଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ତ୍ରାସ ଦେଇଥିଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ ଉପଦେଶ କରିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଦିଏ।