ଏକ ସମୟର କଥା, ବୃହତ୍ ସଭାରେ ସୂତ ମହାମୁନି ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧର୍ମର ଗଭୀର ତତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଯଦି କେହି ଚତୁଷ୍ପଦ ପଶୁକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥକ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ଯଦି କେହି ଶୂଦ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ କୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଶୋଧନ କରିବା ଦରକାର। ବୈଶ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଅତିକୃଚ୍ଛ୍ର, କ୍ଷତ୍ରିୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ବାଇଶି କିମ୍ବା ତିରିଶି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।" ତା’ପରେ ସୂତ ମହାମୁନି କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ଧର୍ମର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବି, ଯାହା ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ନିଷ୍ପାଦିତ, ରାଜା ଓ ସାଧାରଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରକ ଓ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ଏହା ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନେକ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ।" "ଯେଉଁ ଲୋକ ସଫଳତା ଚାହେ, ସେ ସଦା ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଶିଲେ ଏହି ଲୋକ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କେବେ ମଙ୍ଗଳ ମିଳେନାହିଁ। ଅପରିପକ୍ୱ କଥାବାର୍ତ୍ତା, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ବନ୍ଧୁ ସହ ବିରୋଧ, ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସେବକ ସହ ଅତିରିକ୍ତ ନିକଟତା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।" "ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଯଦି ସେ ମୂର୍ଖ ଶିଷ୍ୟକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ରଖେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଶିଥାଏ।" "ଦୂରରୁ ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ଲୋକଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍: ଶିଶୁ ସ୍ୱଭାବର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଳାଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମୂଢ଼ ବୈଶ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷରଜ୍ଞ ଶୂଦ୍ର।" "ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଶତ୍ରୁ ସହ ଶାନ୍ତି, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ବନ୍ଧୁ ସହ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।" "ସମୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ପକାଏ, ସମୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଅଁଟି ନେଉଛି; ସମୟ ସମସ୍ତେ ଶୋଇଥିବାବେଳେ ଜାଗିରହେ, କାରଣ ସମୟକୁ କେହି ଜିତିପାରିବେନାହିଁ।" "ସମୟରେ ଶକ୍ତି ହାରାଯାଏ, ସମୟରେ ଗର୍ଭରେ ଥାଏ; ସମୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସମୟ ଏହାକୁ ଶେଷ କରେ।" "ସମୟ ସଦା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବରେ ଚଳିଥାଏ; ଏଠାରେ ଏହା ଦୁଇପ୍ରକାର—ସାଧାରଣ ଗତି ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଗତି।" "ଏହି ଧର୍ମ ରହସ୍ୟ ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବଜ୍ଞ ହୋଇ ଦାନବମାନେକୁ ବିଜୟ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।" "ରାଜା, ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବତା ଓ ପଣ୍ଡିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମହାପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।" "ଯେଉଁଜଣ ସର୍ବଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ମିଶିଥାଏ, ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରେ, ଲୋଭ ନଥିବା ବନ୍ଧୁ ସହ ମିତ୍ରତା କରେ, ସେ କେବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।" "କେବେ ଅପବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟର ଲାଭ ପାଇଁ କାମ କରିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଉପହାସ କରିବା, ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଚାହିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଅଜଣା ଲୋକ ଯଦି ଉପକାର କରେ, ସେ ମିତ୍ର; ଆତ୍ମୀୟ ଯଦି କ୍ଷତି କରେ, ସେ ପର। ଶରୀରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ରୋଗ ଶତ୍ରୁ, କିନ୍ତୁ ଜଙ୍ଗଲର ଔଷଧ ମିତ୍ର।" "ଯେ ଉପକାର କରେ ସେ ମିତ୍ର; ଯେ ପୋଷଣ କରେ ସେ ପିତା; ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ସେ ମିତ୍ର; ଯେଉଁ ଭୂମିରେ ବଞ୍ଚିପାରିବା ଯାଏ ସେଉଁଠାରେ ରହିବା ଉଚିତ୍।" "ଯେ ଆଜ୍ଞାକାରୀ ସେ ଦାସ, ଯେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ ସେ ମାନ୍ୟ, ଯେ ମୃଦୁ ଭାଷା କଥାଏ ସେ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯେ ଜୀବିତ ସେ ପୁତ୍ର।" "ଯେ ଗୁଣବାନ୍ ସେ ଜୀବିତ, ଯେ ଧର୍ମିକ ସେ ଜୀବିତ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ଗୁଣ ଓ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ସେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ।" "ଯେ ଘରେ ଦକ୍ଷ, ମୃଦୁଭାଷିଣୀ, ପତିକୁ ପ୍ରାଣ ଭାବେ ମାନେ, ଏବଂ ସଦା ପତିଭକ୍ତା, ସେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀ।" "ଯେ ସଦା ସ୍ନାତ, ସୁଗନ୍ଧିତ, ମୃଦୁ କଥାଏ, ଅଳ୍ପ ଖାଏ, ଅଳ୍ପ କଥାଏ, ଏବଂ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।" "ସେଉଁଠାରେ ଗୁଣ ଅଧିକ, ପତିପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସଦା, ମୃଦୁ ଭାଷା, ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସମ୍ବନ୍ଧର ଆଶା।" "ଏପରି ଗୁଣ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଘରର ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଏ; ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖରେ ଏପରି ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ।" "ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟି, ଅଶୁଚି, ଝଗଡ଼ାଳୁ, ସଦା ବିବାଦ ପ୍ରିୟ—ସେ ଅସଲି ବୃଦ୍ଧା, ବୟସର ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧା।" "ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷକୁ ଚାହେ, ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଚାହେ, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରେ, ଲଜ୍ଜା ନଥାଏ—ସେ ଅସଲି ବୃଦ୍ଧା।" "ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମ ଜାଣିଛି, ପତିକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଅଳ୍ପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ—ସେ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରିୟା।" "ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ, ଧୂର୍ତ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ଉତ୍ତର ଦେଉଥିବା ଦାସ, ଓ ଘରେ ସାପ—ଏମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୃତ୍ୟୁ।" "ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ତ୍ୟାଗ କର, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସହ ମିଶ, ଦିନ ରାତି ଧର୍ମ କର, ଏବଂ ସଦା ଅନିତ୍ୟତାକୁ ସ୍ମରଣ କର।" "ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ସାପ ସମାନ କ୍ରୂର, କଳା, ଅସ୍ଥିର, ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ଚକ୍ଷୁ, ବାଘ ସମାନ, ରୂଦ୍ର ମୁଖ, କାଉଁ ସମାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିଭ୍ବା, ଏବଂ କ୍ରୂର—ଏପରି ଚତୁର୍ ଚରିତ୍ର, ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଯିବା, ମନ ଅସ୍ଥିର, ପ୍ରେମ ନଥିବା ସ୍ତ୍ରୀକୁ କେବେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଶକ୍ତି ଶିଶୁରେ ଆସିପାରେ, ଅକୃତଘ୍ନରେ ଗୁଣ ଦେଖାଯାଏ, ସୁନାରେ ଶତଗୁଣ ଅଗ୍ନି ଥାଏ; କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଦୈବଯୋଗରେ ବେଶ୍ୟାପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ହୁଏ କିମ୍ବା ହୁଏନାହିଁ।" "ଘରେ ସାପ ଦେଖିଲେ, ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାରେ ଶମିତ ନ ହେଲେ, ଶରୀର ଶିଶୁ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଲେ, ସମୟ ଆସିଲେ କିଏ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖିପାରିବ?" ଏହିପରି ଉପଦେଶ ପରେ, ସୂତ ମହାମୁନି କହିଲେ, “ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍, ଧନ ଦେଇ ଜୀବନୀ ସାଥୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ଜୀବନକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର।" "ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପରିବାର ପାଇଁ, ପରିବାରକୁ ଗ୍ରାମ ପାଇଁ, ଗ୍ରାମକୁ ଦେଶ ପାଇଁ, ଏବଂ ଦେଶକୁ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।" "ଖରାପ ଚରିତ୍ରର ଘରରେ ରହିବାଠାରୁ ନରକେ ରହିବା ଭଲ; ନରକରେ ପାପ ଶୋଧନ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ଘରରେ ନୁହେଁ।