ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଧର୍ମର ଗଭୀର ନୀତି ଓ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ମହାର୍ଷି ପରାଶର ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ଅନେକ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ, ଜନ୍ମ, ଶୁଚିତା ଓ ଅଶୁଚିତା, ବ୍ୟବହାର ଓ ବ୍ୟବସାୟ, ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ, ଓ ନାରୀ ପୁରୁଷ ଦୁହେଁଙ୍କ ଉପରେ ଲାଗୁ ହେଉଥିବା ନୀତି ନିୟମ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଏଠି ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ ତିରିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚିତା ରହିଥାଏ । ବିବାହ ସଂସ୍କାର ବିନା ବିବାହିତ କନ୍ୟା, ଏବଂ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧି ନିୟମ ଅନୁସୃତ । ଶିକ୍ଷକ, ଶିଷ୍ୟ, ମାମା, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପତ୍ନୀର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନ ନେଇଥିବା ପୁଅ, ଓ ଅନ୍ୟ ଗୃହକୁ ଚାଲିଯାଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ମାନେ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଅଶୁଚିତା ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରନ୍ତି କିମ୍ବା ରାଜା ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ଦିନେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ । ରାଜା, ଗାଈ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେବା, ଏବଂ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ଘଟେ । ବିଷ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାରଣରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ କୌଣସି ଅଶୁଚିତା ନାହିଁ । ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ଦାନ କିମ୍ବା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶୁଚିତାରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ । ଦାନ, ବିବାହ, ଯଜ୍ଞ, ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ସମୟରେ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ନିୟମ ଅଛି । ସମୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଧି, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ମନ, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା, ପାଠ, ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଓ ଉପବାସ—ଏଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧିର କାରଣ । ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦାନ, ନଦୀର ଜଳ ଧାରା ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଉଛି । ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆପତ୍କାଳରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି । ଫଳ, ସୋମ, ବସ୍ତ୍ର, ଶାକ, ଦହି, ଦୁଧ, ଘୃତ, ଜଳ, ତିଳ ଭାତ, ରସ, ଲୁଣ, ମଧୁ, ଲାକ୍ଷା, ପାକା ଖାଦ୍ୟ, ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ବସ୍ତୁ ଶୁଦ୍ଧିକର । ବସ୍ତ୍ର, ପଥର, ମଦ୍ୟ, ଫୁଲ, ଶାକ, ମାଟି, ଚମଡ଼ା, କୃଷ୍ଣମୃଗ ଛାଳ, ପଟ, ଲୁଣ, ଓ ଶିମି ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ପଡ଼େ । ବୈଶ୍ୟ ମାନେ ତେଲ ଖଲ, ମୂଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ତିଳ ଓ ଧାନ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଜୀବିକା ପାଇଁ ମାତ୍ର ବିକ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଲୁଣ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ବସ୍ତୁ ବିକ୍ରୟ ନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆପତ୍କାଳରେ ନିମ୍ନବର୍ଗରୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଘୋଡ଼ା ବିକ୍ରୟ କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଦରିଦ୍ର ହେଲେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ ଜୀବିକା ଦେଇ ସହଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରି ନୀତି ଓ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପରାଶର କହିଲେ, ଏହି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ସୃଷ୍ଟି-ପ୍ରଳୟ କାଳରେ ସମୟାନୁସାରେ ଲୋକମାନେ ବଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା କମିଯାନ୍ତି । ବେଦ, ସ୍ମୃତି ଓ ସଦାଚାର—ଏହି ତିନି ଧର୍ମର ମୂଳ ଅଟୁଟ ରହିଛି । ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଯେପରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ସେହିଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ଭଲ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । କଳିଯୁଗରେ ଦାନ ହିଁ ପ୍ରଧାନ ଧର୍ମ, କିନ୍ତୁ କଳିରେ କର୍ତ୍ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ । ଏଠି ଅପରାଧ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫଳ ଦେଇ ଶାପ ଦିଏ । ଭଲ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଛଅଟି କାର୍ଯ୍ୟ—ସନ୍ଧ୍ୟା, ସ୍ନାନ, ପାଠ, ହୋମ, ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପୂଜା—ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଏ । ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତପସ୍ବୀ ଅଦ୍ୱିତୀୟ । କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଜୟ କରି ଭୂମି ଶାସନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବୈଶ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟ ଓ କୃଷି କରିବେ, ଶୂଦ୍ର ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସେବା କରିବେ । ନିଷିଦ୍ଧ ଭୋଜନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ନିଷିଦ୍ଧ ସମ୍ପର୍କ ରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ ଧର୍ମରୁ ଖସିଯାଏ । ଦ୍ୱିଜମାନେ କୃଷି କରିବା ସମୟରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହଲେ ଘୋଡ଼ାକୁ ଅଧିକ କାମ କରାଇବେ ନାହିଁ । ଦିନର ଅର୍ଧାଂଶ ସ୍ନାନ ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବେ । ପଞ୍ଚ ମହାୟଜ୍ଞ କରିବେ, କଠୋର ନିନ୍ଦା ନ କରିବେ, ତିଳ ତେଲ ବିକ୍ରୟ କରିବେ ନାହିଁ । କାଟଘରେ ହୋମ କରିବା ଅପରାଧ । ରାଜାକୁ ଏକ ଛଅଂଶ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକ ଶତାଂଶ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ତେଇଶ ଅଂଶ ଦେଇ, ଚାଷୀ ଅପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଯଦି ଦେୟ ନ ଦେଇ ଚାଷ କରିଲେ, ସେମାନେ ଚୋର ହୁଅନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ଅପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ଦିନରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଦଶ ଦିନରେ, ବୈଶ୍ୟ ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ, ଶୂଦ୍ର ଏକ ମାସରେ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏକ ଘରରୁ ଅଲଗା ଥିବା ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ମାନେ ଅଲଗା ଦ୍ୱାର ଓ ଘର ଥିଲେ ଏକ ଏକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପିଣ୍ଡ ଦେବେ । ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଘଟିଲେ ଚାରି ଦିନ ଓ ଦଶ ରାତି ଅପବିତ୍ରତା, ପୁରୁଷ ଜନ୍ମରେ ଛଅ ରାତି, ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ପାଞ୍ଚ ରାତି ଥାଏ । ଛଅଥ ଦିନେ ଚାରି ରାତି ପରେ ଶୁଦ୍ଧି, ସପ୍ତମ ଦିନେ ତିନି ଦିନ ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ । ଦୂର ଦେଶରେ ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ । ଦାନ୍ତ ନ ଆସିଥିବା ଶିଶୁ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମ ଶିଶୁ ପାଇଁ ନ ଅଗ୍ନିକ୍ରିୟା, ନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ନ ତର୍ପଣ ଆବଶ୍ୟକ । ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ ଯେତେ ମାସ ଗର୍ଭ ରହିଥିଲା, ସେତେ ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ଥାଏ । ନାମକରଣ ଦିନେ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି, ପ୍ରଥମ ଚୁଲ କାଟିବାରେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି, ବ୍ରତ ନେଲେ ତିନି ରାତି, ପରେ ଦଶ ଦିନ ଅପବିତ୍ରତା ଥାଏ । ଚାରିଥ ଦିନରୁ ଶୁଦ୍ଧି ଆସେ, ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ କ୍ଷୟ ହୁଏ । ଛାତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଧାରୀ ମାନେ ସଂସ୍ପର୍ଶ ନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି । କୌଶଳୀ, କରିଗର, ବୈଦ୍ୟ, ପରିଚାରିକା, ଦାସ-ଦାସୀ, ଅଗ୍ନିଧାରୀ, ବେଦବିଦ୍, ଓ ରାଜାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି । ମାଆ ଦଶ ଦିନରେ ଶୁଦ୍ଧ, ବାପା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ । ସଂସ୍ପର୍ଶ ରେ ଅପବିତ୍ରତା ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଜଳ ଛିଟାଇଲେ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ । ବିବାହ, ଉତ୍ସବ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ରତା ଆସିଲେ, ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।