ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି, ଯେ କିଏ ନିଜ କୁଳାନୁସାରେ ଉପଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମଜ୍ଜାରେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିପାରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ଦେଇ ହତ ହେଲେ, ସେ ବା ଦ୍ୱିଜାତି ଗାଈ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ କିମ୍ବା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଧନ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ମୁଚିଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଜନ୍ମ ହନ୍ତା ନିଜ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦକ୍ଷିଣା ଏକ ଆତ୍ରେୟଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଯଦି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୋମ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦୁଇଗୁଣି ଦୁଷ୍କର ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ବାର୍କର ଓଡ଼ଣା ଓ ଜଟା ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ଘୃତ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଯଦି ଶୁକ୍ର, ମୂତ୍ର, ମଳ ବା ମଦ୍ୟ ପାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ବ୍ରତରେ ଅନୁସୃତ ହେବେ। ଯଦି ଦ୍ୱିଜାତି ଜନ କଣ୍ଠା ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ମୁସଳ ଦେଇ ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା, ନିଜ ଓଜନ ସମାନ ସୋନା ଦାନ କଲେ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରିପାରିବେ। ଛେଦିତ ଲିଙ୍ଗ ଓ ଶୁକ୍ରଣା ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ବିସର୍ଜନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ସହିତ, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଦ ସଂହିତା ପାଠ କରି ମଧ୍ୟ ପାପ ମୁଚିଯାଏ। ଗୋଶାଳାରେ ଥାଇ, ଗାଈଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଏବଂ ଗାଈ ଦାନ କରି ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏକ ମାସ ଦୁଧ ବା ଭୁନା ଚାଉଳ ଖାଇ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ ହୁଏ। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ବ୍ରତ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ପାଳନ କରେ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ହନ୍ତା ସାଉ ମାସ ବ୍ରତ କରେ କିମ୍ବା ଦଶ ଟି ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ପାପ ମୁଚିଯାଏ। ବିଲାଇ, ଗୋଧି, ନେଉଳ, ପଶୁ ବା ବାଉଳି ମାରିଲେ, ହାତୀ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି କଳା ବଳଦ ଦେବା ଉଚିତ, ଟିଆ ପାଇଁ ଦୁଇ ବର୍ଷର ବଛିଆ ଦେବା ଉଚିତ। ଏକ ଗଛ, ଝାଡ଼, ବେଳ ବା ବୀର ଗଛ କାଟିଲେ, ଏକ ଶତ ଋକ୍ ପାଠ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଧା ବଳି ଦେଇ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରାଯାଏ। ଯଦି ଗୁରୁକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ଶିଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ, ଗୁରୁ ତିନିଟି କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳିବା ପାଇଁ ଧାନ ଦେଇବା, ସ୍ନେହ ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଉପାୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ମହା ବା ଛୋଟ ପାପ ଅପବାଦ ଲାଗିଥାଏ, ସେଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରିମାଣରେ ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଅନୁମତି ବିନା ଭାଇର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଗୋଶାଳାରେ ଏକ ମାସ ରହି, ଦୁଧ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଚଣ୍ଡାଳ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, ସେ ତିନି ବାର କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ କରିବା ଦରକାର। ଗଧା ବା ଉଠରେ ଚଢ଼ିଲେ, ତିନି ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେ, 'ହୁମ୍' କହିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତର୍କରେ ହରାଇବେ, କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଧମକ ଦେବେ, ବା ଆଘାତ କରିବେ, ତେବେ କୃଚ୍ଛ୍ର ବା ଅତିକୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠି ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଗ୍ରହମାନ୍ୟ ଦୋଷ ଅଟୁଟ ଥାଏ, ତେଣୁ ଏମିତି ବାର୍ତ୍ତାବାହକ କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଦୋଷ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଜଣା ଯାଇନାହିଁ, ତେବେ ଗୁପ୍ତ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଚଳ ଜଳରେ ଚାଳିଶି ହବି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ମଦ୍ୟପାନ, ସୁନା ଚୋରି, ବା ଜଳରେ ରୁଦ୍ର ପାଠ ହୋଇଥାଏ, ସେଠି ଶତ ପ୍ରାଣାୟାମ କରି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିଜାତି ଜନ ଉପବାସ କରି, ଶୁକ୍ର, ମଳ, ମୂତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଲ୍ପ ମାତ୍ରାରେ ଉପଯୋଗ କରିବେ। ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ର ପାଠ କରି ଦ୍ୱିଜାତି ପାପ ନାଶ କରିପାରନ୍ତି। ଏପରି କରିଲେ, ପାପ ସେଉଁଠି ଛୁଁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଶୀଘ୍ର ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଦୟା, ଖ୍ଷମା, ଧ୍ୟାନ, ସତ୍ୟବାଦିତା ଓ ଶୁଚିତା, ସ୍ନାନ, ମୌନ, ଉପବାସ, ହବି ଅର୍ପଣ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଓ ବ୍ରତମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ କରେ, ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ।