ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଉପଦେଶ ଏକ ସମ୍ବଳିତ କଥାରୂପରେ ଏହିପରି: ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଏ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି କୁହାଯାଏ—ସମସ୍ତ ଦେବତାରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଖାଦ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଅର୍କ, ପଲାଶ, ଖଦିର, ଅପାମାର୍ଗ ଓ ପିପ୍ପଳ ଏହି ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଅର୍ପଣ ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଦହି ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଦହି-ଭତ, ହବିରୁଚି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ବି ଅର୍ପଣରେ ଯୋଗ ଦିଅ। ଗାଏ, ଶଙ୍ଖ, ଗଡ଼ି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଗ୍ରହମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ରୁ ରାଜ୍ୟାଦି ଫଳ ମିଳେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ କରିଥିଲେ। ଏବେ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ ବନବାସୀ ଜୀବନର ବିବରଣା ଦେଇଥିଲେ। ବନବାସୀ ନିଜେ ନିର୍ମଳ, ଅଗ୍ନିକୁ ରଖିଥାନ୍ତି, ଉପାସନାରେ ଲଗ୍ନ ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ। ସେ ନିଜ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ନିଜ ସଂୟମ ରଖି, ଜଟା, ଦାଡ଼ି ଓ ଶରୀରର କେଶ ରଖିଥାନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଭଲ ଚିନ୍ତା କରିଥାନ୍ତି। ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ନିଜ ନିୟମ ଓ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଓ ଫଳ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଶୀତକାଳରେ ଭିଜା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଦିନଟି ଯୋଗାଭ୍ୟାସରେ ଅତିବାହିତ କରିବା, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ ବନବାସୀର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିବରଣା ଦେଇ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ପରେ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ ଭିକ୍ଷୁର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିବରଣା ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରଜାପତ୍ୟ କ୍ରିୟାର ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିକୁ ନିଜ ମନରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଭିକ୍ଷୁ ଭିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରାମରେ ଯାଇଥିବା ଉଚିତ। ଗ୍ରାମରେ ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ଭିକ୍ଷୁ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି। ଯୋଗରେ ନିପୁଣ ଭିକ୍ଷୁ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ଏଠାରେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏପରି ବିବରଣା ଦେଇ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଏପରେ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ କର୍ମର ଫଳ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ନରକର ଧ୍ୱଜ ଠାରୁ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟର ନାଶ ହୁଏ। ସୁନା ଚୋର କୀଟ କିମ୍ବା ପୋକ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିବା ଘାସ ଓ ଏହାସମାନ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏହିପରି ଫଳ ହୋଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଏକ ଶିଶୁ ପାଇଁ ମିଳିପାରେ। ଧାନ ଚୋର, ଅତିରିକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଅପବାଦ କରୁଥିବା, ନାକ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା—ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ଏହିପରି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣର ଧନ ଚୋର କିମ୍ବା ଅବିବାହିତ କନ୍ୟା କିଣିଥିବା ଜଙ୍ଗଲର ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ବୃଷ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। କାକୁଡି ଚୋର କ୍ଷେତ୍ରର ଉନ୍ଧି ମାଉସ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ମାଂସ ଚୋର ଗୃଧ୍ର, ବସ୍ତ୍ର ଚୋର କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଲୁଣ ଚୋର ଚିରୁଇ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଭଲ ଚିହ୍ନ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଦରିଦ୍ର ଓ ନିମ୍ନ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି; ଭଲ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଧନ ଓ ଧାନରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ କରାଯାଇଛି। ଏଉଁପରେ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟ କହିଛନ୍ତି—ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ ନ କରିବା ଓ ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାଠାରୁ ପାପ ହୁଏ। ତେଣୁ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିଲେ ଜଗତ୍ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ପାପୀମାନେ ମହାରୌରବ ଓ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଏହି ପଥ ସଂଜୀବନୀ ନଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ, ଯାହା ହଂସ ସମାନ ଓ ଲାଲ ଜଳରେ ଭରିଥାଏ। ଅପୁଣ୍ୟ ଥିବା ପାପୀମାନେ ଅବୀଚି ଓ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବେଦ ଉପରେ ଅପମାନ କରିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ସମାନ। ରଜସ୍ତ୍ରାବିଣୀ ନାରୀର ମୁଖ ଚୁଷିବା ମଦ୍ୟପାନ ସମାନ ପାପ। ମିତ୍ରଙ୍କର ପତ୍ନୀ, କନ୍ୟା, ନିଜ ଜନ୍ମାତ୍ରୀ, ବହିଷ୍କୃତ ନାରୀ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ଏହିପରି ପାପର ଫଳ ଦିଏ। ଏହିପରି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଉପଦେଶ ଯାଜ୍ଞଭଳ୍କ୍ୟଙ୍କର ମୁଖରୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଆମେ ଶୁଣିପାରୁ।