ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟଙ୍କ କଥାଅନୁସାରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କିପରି କରିବା ଉଚିତ ତାହା ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ପଦ୍ଧତିରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି । ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ କର୍କଣ୍ଡୁ ଫଳ ମିଶାଇ ଚାଉଳର ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ବୋଲି କହାଯାଇଛି । ଏହି କ୍ରିୟା ଆବାହନ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା ବିନା, ବାମ ହାତର ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ । ସମ୍ମିଳିତ ଲୋକେ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ “ଆନନ୍ଦ ହେଉ” ବୋଲି କହିବେ ଓ ଉପସ୍ଥିତମାନେ “ଆମେ ଉପଭୋଗ କଲୁ” ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ । ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବାରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ପାତ୍ରର ଜଳ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଓ ଏକାହ୍ୱାନ କ୍ରିୟା, ଜଣେ ନାରୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । ଦ୍ୱିଜାତି ଜଣେ ମହିଳା ପାଇଁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳପାତ୍ର ସହିତ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବେ । ଏହି ଦାନ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋମଯୋଗ୍ୟ ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା, ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୀର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ । ମାଛ, ରୁରୁ ମୃଗ, ବରାହ ଓ ଶଶକର ମାଂସ ନିୟମାନୁସାରେ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ବର୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥି ଓ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଏହି ଦାନ କରିବା ନିଶ୍ଚିତ । ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଯଥାଯଥ ଭାବେ କରିଲେ, ସନ୍ତାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ, ଧନ-ସମ୍ପଦ, ପ୍ରଭାବ, ଆୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ଖ୍ୟାତି, ଦୁଃଖର ଅନ୍ତ ଓ ପରମ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ । ଏହିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଅଶ୍ୱ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି । ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ମାଧ୍ୟମରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ବଡ଼ପୁରୁଷ ସ୍ନେହବଶତଃ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି । ଏପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା ସହିତ ଉନନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପ୍ତି ହୁଏ । ଏଉଁପରେ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ କହନ୍ତି, ବିନାୟକଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଯେଉଁ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ, ସେ ହେଉଛି - ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ବିନୋଦହୀନ, କୌଣସି କାମ ସଫଳ ହୁଏନି, ସଭା ବିଘ୍ନିତ ହୁଏ, ଏବଂ ସୁଭ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନହୋଇ ଅନିଷ୍ଠ ଘଟେ । ସେ ଉଚିତ ଦିନରେ ନିୟମିତ ସ୍ନାନ ଲାଭ କରିପାରେ ନାହିଁ । ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଓ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିପରି, ମାଟି, ହଳଦୀ, ଗନ୍ଧ ଓ ଗୁଗୁଳୁ ଜଳରେ ମିଶାଇବା ଦରକାର । ଏହାକୁ ଶୁଭ ଆସନରେ, ଅଯୁକ୍ତ ଜନ୍ତୁର ଲାଲ ଚର୍ମ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ । ଏହି ରିତିରେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରୁଛି; ପବିତ୍ରକାରିଣୀମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରୁନ୍ତୁ” ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର । ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ସପ୍ତ ଋଷି ଶୁଭ ଦେଇଛନ୍ତି । ଜଳ ସଦା ତୁମ ମାଥା, କାନ, ଓ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୁଃଖ କୁ ଦୂର କରୁ । ତାପରେ, କୁଶ ଘାସକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ । ଅନ୍ତେ, ଲାଉ ଓ ରାଜପୁତ୍ରକୁ ‘ସ୍ୱାହା’ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଦେବା ଦରକାର । ପକା ଓ କାଚା ଚାଉଳ, ପଞ୍ଜି, ମୂଳ ଶାକ, ତଳିତ ପିଠା, ମିଠା ପିଠା ଓ ଉଣ୍ଡେରକ ମାଳା ଦେବା ଉଚିତ । ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଆଣି ଭୂମିରେ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଦରକାର । ଦୂର୍ୱା ଘାସ, ସରିଷ ଫୁଲ ଏବଂ ପରେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଲାଭ ହୁଏ । ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କୁ “ମୋତେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଖ୍ୟାତି ଓ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ” ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ । ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବେ । ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଏପରି କ୍ରିୟା କରିଲେ କର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ । ଏହିପରି ଗଣପତି କ୍ରିୟା ବିବର୍ଣ୍ଣନା ସହିତ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପ୍ତି ଘଟେ । ଏହା ପରେ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ କହନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀ, ଶାନ୍ତି କିମ୍ବା ଗ୍ରହଦୋଷରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରହଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧାତୁ ଯଥା ତାମ୍ବା, କଞ୍ଚନା, ସ୍ଫଟିକ, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ, ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗ୍ରହମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଲାଲ, ଧଳା, ପୁନି ଲାଲ, ହଳଦୀଆ, ଧଳା ଓ କଳା ରଙ୍ଗରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଉପରେ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଦେବା ଦରକାର । ସୁଗନ୍ଧିତ ବସ୍ତୁ, ବାହୁବନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଗୁଗୁଳୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ । ଏଭଳି ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା ବିଧି ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।