ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ଉତ୍ତମ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନେକ ନିୟମ ଓ ଚର୍ଯ୍ୟା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଏଠି ଏହିପରି ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି—ଯଦି ଶିଷ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ତେବେ ତିନି ଦିନ ପଢ଼ିବା ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ହୁଏ। ଏହିପରି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ବିଜୁଳି କଡ଼ାକାଡ଼ି, ଭୂକମ୍ପ, କିମ୍ବା ଉଲ୍କାପାତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ପ୍ରତି ମାସର ପଞ୍ଚଦଶୀ, ଚତୁର୍ଦଶୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ଦିନରେ ଅଧ୍ୟୟନ ନିଷିଦ୍ଧ। ଯେଉଁଠି ଗୋ, ବେଙ୍ଗ, ନେଉଳ, ଘୋଡ଼ା, ସାପ, ବିଲାଇ କିମ୍ବା ଶୁଆ ରହିଛି, ତେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କୁକୁର, ଶିଆଳ, ଗଧା, ଉଲୁ, ଏବଂ ତୀର ର ଚିତ୍କାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ହୁଏ। ଅଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ, ନିଜ ଶରୀରରେ, ବିଦ୍ୟୁତ ଓ ବିଜୁଳି ଝଡ଼ ଦିନରେ, ଚାରି ଦିଗ ଜଳିଯାଉଥିବା, ଧୂଳି ଝଡ଼, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ଗଧା, ଉଠ, ଯାନ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ନାଉ, ଗଛ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବେଦ, ଗୁରୁ, ରାଜାଙ୍କ ଛାୟା, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ଉପରେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭିକ୍ଷୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ଆତ୍ମାକୁ ଅପମାନ କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚର୍ଯ୍ୟା କରିବା ଦରକାର; ଜୀବନର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସଦା ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର, ଅଧର୍ମ କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ପଞ୍ଚ ଅନ୍ନ ଗୁଛ ହଟାଇ ନାହିଁ, ତେବେ ଅନ୍ୟର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟର ଶୟନ କିମ୍ବା ଏହିପରି ବସ୍ତୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ; କିନ୍ତୁ ଆପତ୍କାଳରେ ତାହା ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ। ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ, ବୃଦ୍ଧ, ବେଶ୍ୟା, ଅପସଂପ୍ରଦାୟରେ ଦିକ୍ଷିତ—ଏହିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କ୍ରୂର, ଭୟଙ୍କର, ପତିତ, ଚଣ୍ଡାଳ, ପ୍ରତିରୂପୀ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା—ଏହିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହତ୍ୟାକାରୀ, ରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ମହିଳା ହତ୍ୟାକାରୀ, ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା—ଏମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ। ଗାୟନକାରୀ, ସୁଣା କାମ କରୁଥିବା—ଏହିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜରା, ଅଶୁଚି, କୁକୁର ଛୁଇଁଥିବା, ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଅପବିତ୍ର। ଗାୟ ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ପକ୍ଷୀ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା, ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଛୁଇଁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ। ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ, କେଶକାରୀ, ନିଜକୁ ଦେଇଥିବା ଜନ—ଏମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତେଲ ବିନା, ଗହୁଁ, ଯବ, ଗୋଦୁଧ ଓ ଏହାର ଉତ୍ପାଦ—ଏହିମାନେ ଦ avoided କରିବା ଉଚିତ୍। ମାନ୍ସ ଭକ୍ଷଣ, ପକ୍ଷୀ, ଦାତ୍ୟୂହ, ପରିକୀ—ଏହିମାନେ ଦ avoided କରିବା ଉଚିତ୍। ଅପବ୍ୟୟ ଖାଦ୍ୟ, କ୍ରିସର, ରସ, ସମ୍ୟାବ, ପାୟସ, ଅପୂପ, ଶଶ୍କୁଳୀ ମଧ୍ୟ ଦ avoided କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଷା ପକ୍ଷୀ, ମାଛ, ଲାଲ ପାଦ ଥିବା ପଶୁ ଚାହିଁ ଖାଏ, କିମ୍ବା ପିଆଜ, ରସୁଣ ଓ ଏହାର ସମାନ ଖାଏ, ତେବେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ କରିବାକୁ ହୁଏ। ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି, ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଦୁଃଖଦ ନରକରେ ରହିଥାଏ; ତଥାପି ମାନ୍ସ ତ୍ୟାଗ କରି, ଇଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ, ସେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ଏହିଭଳି ନିୟମ ବିବରଣୀ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିବରଣା ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ବିବରଣା ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି। ବସ୍ତୁ ଓ ଆସନ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରାଯାଏ। କାଠ, ଶଙ୍ଖ, ଏହା ସମାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତିଆରି ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ଖରଚ କରି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଭିକ୍ଷା ଦେବାବେଳେ ଜନାନୀଙ୍କର ମୁଖ ଦେଖିଥାଏ, କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ ପୁନଃ ରନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଭସ୍ମ ଛିଟି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ଭୂମି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଧୋଇବା ଓ ଏହା ସମାନ ଉପାୟ ଦରକାର। ଲୋହା, କାଂସା ଓ ଅଜଣା ଦ୍ରବ୍ୟର ପାତ୍ର ସଦା ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରାକୃତିକ ଶୁଦ୍ଧ ପାଣି, ଯାହା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଛି, ସେହି ପାଣି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ, ଅଗ୍ନି, ଧୂଳି, ଛାୟା, ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ଭୂମି, ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧିର ଉପାୟ। ସ୍ନାନ, ପାଣି ପିଇବା, ଛିଙ୍କିବା, ଶୋଇବା, ଖାଇବା, ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର। ଛିଙ୍କିବା, ଥୁଇବା, ଶୋଇବା, ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା, କିମ୍ବା ଅଶ୍ରୁ ପ୍ରବାହ କରିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଡାହାଣ କାନ ଉପରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଶୁଦ୍ଧି ବିବରଣୀ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ ଦାନ ଦେବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଉତ୍ତମ ପାତ୍ରମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।